ازدواج با خانم بچه دار

درود 🌱
شما بین احساس و منطق گیر افتادین، چون بعد از پنج سال رابطه عاطفی عمیق، طبیعیه که وابستگی شکل بگیره. اما حالا که موضوع ازدواج جدی شده، لازمه واقع‌بینانه تصمیم بگیرین. اول مشخص کنین آیا اون خانم خودش هم تمایلی به ازدواج با شما داره یا نه. دوم اینکه مخالفت خانواده‌تون رو سبک‌سنگین کنین؛ آیا حاضرید پای انتخاب‌تون بایستین حتی اگر حمایت خانواده رو نداشته باشین؟ و سوم، شرایط اون خانم (طلاق، فرزند، سابقه ازدواج) رو بدون توجیه و احساسات، منطقی بپذیرین.

اگر خودش هم مایل به ازدواجه و شما هم با تمام شرایطش کنار میاین، باید با خانواده‌تون وارد گفت‌وگوی جدی بشین و اگر نه، وقتشه رابطه‌ای که آینده‌ای نداره رو کامل قطع کنین، چون رابطه‌ی بلاتکلیف فقط فرسایش روحیه. در نهایت، مشاوره حرفه‌ای می‌تونه بهتون کمک کنه تصمیمی بگیرین که بعدها پشیمون نشین.

آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱

باسلام
دوست گرامی تمام آنچه که بیان می کنید، به نوعی بیان احساسات تان است در حالیکه ازدواج، مساله یک عمر زندگی است، موضوع یک روز و دو روز و یکی دوسال نیست که بالاخره تمام شود، نوع تصمیم گیری شما، زندگی تان تا آخر عمر را تحت تاثیر قرار می دهد
شما از همان ابتدا با توجه به سابقه جدایی و داشتن فرزند ایشان، صرفا قصد دوستی داشتید ولی به طور کاملا طبیعی رابطه منجر به دلبستگی تان شده
الان هم این احساس افسردگی، نشات گرفته از شناخت و یا از دست دادن یک موقعیت ایده آل نیست، صرفا احساسات تان دچار تلاطم شده که قطعا هم دردناک است
شما الان دو راه دارید، یا رابطه را ادامه دهید و ازدواج کنید و یا اینکه واقعا از خود اراده به خرج داده و رابطه را تمام کنید
توجه کنید اگر قصد ازدواج دارید باید تبعات ازدواج با مادر دو فرزند را بشناسید و بپذیرید
به این فکر کنید که آیا بعد از چند سال که همه چیز عادی شد، از خودتان نمی پرسید وقتی می توانستم با یک دختر مجرد، بدون سابقه ازدواج و بدون مخالفت خانواده ازدواج کنم، چرا این خانم را برگزیدم؟
اگر برای این سوال، جوابهای قانع کننده دارید، این ازدواج می تواند ارضا کننده باشد اما در صورتی که مساله صرفا احساسی و وابستگی است، قطعا این انتخاب مقطعی و نادرست است
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯

سلام و درود
بین وابستگی و دلبستگی مرز باریکی وجود داره که گاهی وقتها تشخیصش سخته
دلبستگی احترام ،اعتماد و تعهد رو به همراه داره که باعث شکل گیری رابطه عمیق عاطفی میشه اما وابستگی صرفا به حضور فیزیکی فرد وابسته است و به نوعی میشه گفت عادت به بودن....
پس بهتره اول مرز بین اینها رو بشناسید و در قدم بعدی آگاهی داشتن نسبت به احساساتتون و شناخت اونها ست
یکی از دلایلی که توصیه میشه دختر و پسر و یا زن و مرد درگیر روابط طولانی مدت اینچنینی نشوند ایجاد وابستگی و به نوعی روبرو شدن با این احساسات متناقض هست که نتیجش چیزی جز وسواس فکری و تنش های ذهنی نست

شما در آغاز با علم به اینکه این رابطه صرفا دوستانه است نه چیز دیگری با این خانم ارتباط برقرار کردید و با توجه به اینکه در آخر حرف هاتون اشاره کردید بچه ها با خودشون زندگی نمی‌کنند اینطور میشه برداشت کرد که اگر هم تصمیم به ازدواج با ایشون داشته باشید وجود بچه‌ها
در تصمیم گیری شما دخالت داره
که البته بهتره در درجه اول به این سوال و ابهام پاسخ بدید؟
اما با احتمال درست بودن این فرضیه باید گفت که اونها بخشی از زندگی این خانم هستند و در آینده و حتی با ازدواج شما دو نفر خواه ناخواه بصورت مستقیم و غیر مستقیم در زندگی شما تاثیر گذا خواهند بود
به طور کلی همون‌طور که در ابتدا عرض کردم باید با خودتون صادق باشید و احساساتتون رو بشناسید و واقع بینانه تصمیم بگیرند
در این بین کمک گرفتن از مشاور و هم گام بودن با ایشون می‌تونه بسیار کمک‌کننده باشه!
موید باشید🌱

باسلام. احساس وابستگی شما بعد از ۵ سال و احساس افسردگی بخاطر پایان رابطه طبیعی است. هر چند در ابتدا قصدتان فقط دوستی بود ولی فراموش کردید هر چند انتخاب خانمی با دو فرزند بعنوان همسر برای شما و خانواده پذیرفته نیست ولی رابطه طولانی باعث ایجاد علاقه می شود. شما سعی کردید خانم را نسبت به ادامه رابطه سرد کنید برای سرد شدن خودتان باید چکار کنید؟ اگر این خانم ویژگی های مثبتی دارد که انتظارات شما بعنوان همسر و شریک زندگی را برآورده می کند با توجه به سنتان خانواده را راضی کنید تا رابطه وارد مرحله دیگری شود و اگر فقط بحث احساس و وابستگی است و مخالفت خانواده بی دلیل نیست رابطه را تمام کنید تا هم شما و هم این خانم زندگی جدیدی آغاز کنید. موفق باشید