ازدواج بیماران روحی

سلام و درود
به منظور ازدواج فرد باید آمادگی کامل چه به لحاظ روانی و چه به لحاظ عوامل بیرونی همچون سن ، شرایط اقتصادی،کاری و.... رو داشته باشه
اما در مورد بیماری های روانی و عصبی قضیه پیچیده تر و حساس تر خواهد شد
در این صورت باید به شرایط و نوع بیماری،شدت و ضعف اون بیماری ،و‌مهم تر از اونها آگاهی و شناخت بیماری و میزان انعطاف پذیری
که در برابر این اختلال و بیماری دارید توجه کرد!
اما پیشنهاد میشه تا قبل از روند بهبودی و طول دوره درمان اقدام به ازدواج نکنید چرا که طبیعتاً با ازدواج شما فرد مقابل هم بعنوان شریک عاطفی شما چه به صورت مستقیم و غیر مستقیم عملا درگیر تبعات ناشی از این بیماری خواهد شد و این موضوع زندگی زناشویی شما رو به مرور دچار چالش و فرسایش خواهد کرد

باسلام
دوست گرامی اینکه ندیده و نشناخته، در مورد یک فرد و بیماری اش نظر دهیم درست و منطقی نیست، باید فرد، نوع بیماری و شدت آن مشخص شود و سپس نظر داد
ولی به طور کلی، هر نوع بیماری روحی، چه حاد و چه مزمن، اول باید کنترل شود، و فرد به ثبات ضمنی برسد و سپس برای ازدواج اقدام کرد
ازدواج یک تغییر بزرگ و پراسترس است و لذا فرد باید از لحاظ روحی آمادگی لازم را داشته باشد تا وارد آن شود، پس تا ثبات روحی محرز نشود، اقدام برای ازدواج منطقی نیست
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯

باسلام. بستگی دارد چه تشخیصی گذاشته شده باشد و در چه سنی فرد مبتلا شده باشد و روند بیماری چگونه باشد. هر چه سن ابتلا کمتر باشد امکان رشد فردی و رسیدن به استقلال مالی ، حرفه آموزی و مهارت آموزی کمتر و نیاز به حمایت دیگران خصوصا مالی بیشتر است. و اگر نقش وراثت پر رنگ باشد بهتر است بچه دار نشوند. ولی اگر حمایت لازم را داشته باشند و بتوانند فرد مناسبی که نسبت به بیماری و محدودیت ها شناخت دارد و آگاهانه انتخاب کرده را پیدا کنند می توانند ازدواج موفقی داشته باشند.