ازدواج موقت

پسری ۵۱ ساله هستم و توفیق خدمت به مادر سالمندم را خدا نصیب حقیر کرده مجردم و ازدواجی انجام نشده از لحاظ عاطفی و رابطه احساسم خوش نیست کاش یکی بود مرا درمیافت .مگر نه اینکه میگویند هر کسی همزادی دارد مس کجاست این فرشته نجات من

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

3 پاسخ
profile-photo
با سلام
برادر خوبم به شما تبریک عرض می کنیم بابت توفیقی که در همراهی با ماذر نصیبتون شده. اما شما باید در نظر داشته باشید که بخشی از زندگی خود را احیا کرده اید و بخشی دیگر را قربانی بخش اول نموده اید . در صورتی که اهمیت این قسمت از زندگی شخصی شما قطعا کمتر از همراهی با مادر نیست.
لذا باید با عزمی جزم تر و سرعتی بالاتر به سمت و سوی انتخاب همسر پیش بروید . تلاشی مضاعف. قدمی پویا نیاز است. به اطرافیان بسپارید گزینه های مناسب را معرفی کنند گاها دیگران از قصد شما آگاه نیستند . دوستان را مطلع کنید از افراد و سایت های معرف و معتمد کمک بگیرید و ... خلاصه فعالانه تر در جستجو باشید . حتما به نتیجه می رسید.
profile-photo
باسلام
دوست گرامی هر فردی نیار به همدم دارد و با افزایش سن این نیاز بیشتر می شود. شما خودتان را از نیازهای طبیعی مثل عشق، محبت و صمیمیت دور کرده اید. لازم هست از این حصاری که سال ها دور خود کشیده اید بیرون بیایید.
می توانید با یادگیری مهارت های ارتباطی همدم و همسر خود را پیدا کنید و رابطه سالم و موفقی را شروع کنید.
profile-photo
درود 🌱
اول از همه باید عرض کنم که احساسی که دارید(نیاز به هم‌فهمی، نزدیکی عاطفی و یک هم‌نفس)کاملا طبیعی، انسانی و ارزشمنده.
سن مانع تجربه‌ی عشق نیست؛ تنهایی هم نشونه‌ی ضعف یا شکست نیست بلکه اغلب، نشونه‌ی بلوغ روانیه... چون شما حاضر نیستید به هر قیمتی با هر کسی فقط برای پُر کردن تنهایی، وارد رابطه بشید. این یعنی عزت نفس، یعنی شرافت عاطفی.

واقعیت اینه که هیچ فرشته‌ای قراره با بالای نقره‌ای از آسمون فرود نیاد. اما شما هنوز قلبی دارید که می‌تپه و دلی دارید که می‌خواد بفهمه و فهمیده بشه. این یعنی هنوز فرصتی برای ساختن رابطه هست.
تو گفت‌وگوهای واقعی، ارتباطات معنادار و گاهی اوقات با صبوری در مسیرهای آشنایی سالم میتونید همسر آینده تون رو پیدا کنید.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱