استرس

سلام و وقت بخير
همه ي ما آدما گاهي از لحاظ ذهني خسته ميشيم و احساس مي كنيم ديگه توان ادامه دادن نداريم. وقتی آدم یه چیزی رو از ته دل می‌خواد و اتفاق نمی‌افته، واقعاً این حس می‌تونه نا اميد كننده باشه! ولی به یه نكته بايد توجه كنيم: گاهی ما صبر رو با انتظار منفعل قاطی می‌کنیم، درحالی‌که صبرِ واقعی یعنی تلاش کردن در مسیری که برامون مهمه، حتی وقتی نتیجه هنوز نیومده. به نظرم شاید لازم باشه ببینیم که چطور ميشه در همین شرایط، برای خواسته‌هامون قدمی برداریم، نه این‌که فقط منتظر باشیم تا بالاخره «اتفاق بیفته».
و یه سؤال مهم: اگه قراره این خواسته‌ات با تأخیر محقق بشه، آیا ارزشش رو داره که باز هم برای داشتنش بجنگی؟

درود 🌱
دوست عزیز خیلی وقت‌ها وقتی می‌گیم «خسته‌م» در واقع داریم می‌گیم «اونجوری که دلم می‌خواست نشد و دیگه نمی‌خوام بیشتر صبر کنم».
صبر وقتی قشنگه که پشتش امید باشه، برنامه باشه، حرکت باشه. اما اگه فقط بشینیم و بگیم «شاید یه روز...» اون‌وقت میشه خستگی، نه صبر واقعی.
آدمیزاد اگه قراره اتفاق خوبی تو زندگیش بیفته، معمولاً وقتیه که خودش بخواد، برخیزه و یه تکونی به مسیرش بده.
شاید وقتشه از خودتون بپرسین: «من واقعاً چی می‌خوام؟»
و بعد حتی شده با یه قدم کوچیک از اونجا که هستین، یه حرکت آروم رو به جلو داشته باشین.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱