ناشناس
اضطراب اجتماعی_عملکردی
سلام من اضطراب اجتماعی عملکردی دارم،خیلی وقته دچارش هستم ولی تازگیا علنیش کردم و تحت درمان هستم...ولی هیچکس هیچ درکی از این اضطراب من نداره حتی خونواده‌ام...و این درک نکردنشون واقعا منو اذیت میکنه هر چقدرم که در مورد اضطرابم بهشون میگم هم فایده نداره ،یه حرفایی یه توصیه و نصیحتایی میکنن که اصلا دردی از من دوا نمیکنه درک نکردنشون بیشتر از خود اضطرابم اذیتم میکنه چه کنم؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
درود 🌱
دوست عزیز کاملا حق دارید که این احساس سنگین رو تجربه کنید. وقتی آدم با یه چالش درونی مثل اضطراب اجتماعی دست‌وپنجه نرم میکنه و اطرافیانش نه تنها حمایتش نمی‌کنن، بلکه با توصیه‌های سطحی یا قضاوت‌های ناآگاهانه بهش اضافه بار میدن، واقعا فرسوده‌کننده میشه. شما تنها نیستی توی این مسیر. خیلی‌ها که با اضطراب عملکردی یا اجتماعی درگیرن، همین شکاف عاطفی رو با خانواده‌شون حس میکنن.
واقعیت اینه که درک نشدن، دردیه که باید براش یه جای امن پیدا کنی. یعنی اگر خانواده نمی‌تونن فعلا درکتون کنن، سعی کنید از مشاور، گروه‌های حمایتی یا حتی چند دوست همدل کمک بگیرید که بتونید بدون قضاوت حرف بزنید و شنیده بشید.
یادتون باشه شما مسئول رشد خودت هستی، نه تغییر نگرش بقیه. توضیح دادن به خانواده خوبه، ولی اصرار برای فهمیده شدن توسط کسانی که آمادگی درک ندارن، فقط خودت رو خسته‌تر میکنه.
فقط کافیه قدم‌به‌قدم روی درمانتون کار کنید، به خودتون افتخار کنید که جرئت کردید کمک بگیرید و بدونید که هر چقدر آرام‌تر و پذیراتر با خودتون رفتار کنید، مسیر شفای درونیتون هموارتر میشه.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱
دوست عزیز کاملا حق دارید که این احساس سنگین رو تجربه کنید. وقتی آدم با یه چالش درونی مثل اضطراب اجتماعی دست‌وپنجه نرم میکنه و اطرافیانش نه تنها حمایتش نمی‌کنن، بلکه با توصیه‌های سطحی یا قضاوت‌های ناآگاهانه بهش اضافه بار میدن، واقعا فرسوده‌کننده میشه. شما تنها نیستی توی این مسیر. خیلی‌ها که با اضطراب عملکردی یا اجتماعی درگیرن، همین شکاف عاطفی رو با خانواده‌شون حس میکنن.
واقعیت اینه که درک نشدن، دردیه که باید براش یه جای امن پیدا کنی. یعنی اگر خانواده نمی‌تونن فعلا درکتون کنن، سعی کنید از مشاور، گروه‌های حمایتی یا حتی چند دوست همدل کمک بگیرید که بتونید بدون قضاوت حرف بزنید و شنیده بشید.
یادتون باشه شما مسئول رشد خودت هستی، نه تغییر نگرش بقیه. توضیح دادن به خانواده خوبه، ولی اصرار برای فهمیده شدن توسط کسانی که آمادگی درک ندارن، فقط خودت رو خسته‌تر میکنه.
فقط کافیه قدم‌به‌قدم روی درمانتون کار کنید، به خودتون افتخار کنید که جرئت کردید کمک بگیرید و بدونید که هر چقدر آرام‌تر و پذیراتر با خودتون رفتار کنید، مسیر شفای درونیتون هموارتر میشه.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱
کاربر گرامی باسلام
تجربه کردن چنین اختلالی و احساس درک نشدن از اطرافیان حتما باعث فشار مضاعف بر شما شده اما نکته مثبت اینکه، می فرمایید مشکل خود را با دیگران به اشتراک گذاشتید و برای دریافت کمک اقدام نموده اید.
این نکته رو مد نظر داشته باشید که تنها شما نیستید که شرایط و مشکلتان از جانب دیگران درک نمی شود، هر کدام از انسان ها به خودی خود مسائلی دارند که گاها ما درکی از آن ها و دنیای درونشان و یا حتی رنجی که می برند نداریم، اما بنابر علاقه ای که به آن ها داریم به روش خود سعی می کنیم کمکی انجام دهیم، که حتی ممکن است طبق گفته شما بیشتر باعث کلافه شدن فرد شود. بنابراین مسئله ای که عنوان فرمودید درسته آزاردهنده است و هیچکس نمی تواند فشاری که شما تجربه می کنید رو انکار کند اما قضیه ای روتین در جامعه و خانواده است و تنها شما نیستید که چنین شرایطی رو تجربه می کنید.
توصیه بنده خدمت شما این هست که با نگاه صبورانه تر و عمیق تری به قضیه نگاه کنید، این باعث میشه حتی حس بهتری داشته باشید وقتی برداشت شما به نوعی حمایت اطرافیان از شما باشد. نیاز به درک شدن و کمک تخصصی رو از درمانگر خود بخواهید و حتما جلسات مستمر با ایشان داشته باشید این کار باعث میشه فشار کمتری رو حین درمان متحمل شوید و روند روبه پیشرفتی داشته باشید. موفق باشید
مشاور و روانشناس🕊
تجربه کردن چنین اختلالی و احساس درک نشدن از اطرافیان حتما باعث فشار مضاعف بر شما شده اما نکته مثبت اینکه، می فرمایید مشکل خود را با دیگران به اشتراک گذاشتید و برای دریافت کمک اقدام نموده اید.
این نکته رو مد نظر داشته باشید که تنها شما نیستید که شرایط و مشکلتان از جانب دیگران درک نمی شود، هر کدام از انسان ها به خودی خود مسائلی دارند که گاها ما درکی از آن ها و دنیای درونشان و یا حتی رنجی که می برند نداریم، اما بنابر علاقه ای که به آن ها داریم به روش خود سعی می کنیم کمکی انجام دهیم، که حتی ممکن است طبق گفته شما بیشتر باعث کلافه شدن فرد شود. بنابراین مسئله ای که عنوان فرمودید درسته آزاردهنده است و هیچکس نمی تواند فشاری که شما تجربه می کنید رو انکار کند اما قضیه ای روتین در جامعه و خانواده است و تنها شما نیستید که چنین شرایطی رو تجربه می کنید.
توصیه بنده خدمت شما این هست که با نگاه صبورانه تر و عمیق تری به قضیه نگاه کنید، این باعث میشه حتی حس بهتری داشته باشید وقتی برداشت شما به نوعی حمایت اطرافیان از شما باشد. نیاز به درک شدن و کمک تخصصی رو از درمانگر خود بخواهید و حتما جلسات مستمر با ایشان داشته باشید این کار باعث میشه فشار کمتری رو حین درمان متحمل شوید و روند روبه پیشرفتی داشته باشید. موفق باشید
مشاور و روانشناس🕊
سلام و وقت بخير✋🏻
كاملا طبیعیه که دلت بخواد اطرافیانت بفهمن حس و حال و شرايطت رو. عدم درك و توجه بقيه، خودش می‌تونه یه عامل استرس‌زا باشه و حتی باعث بشه احساس تنهایی و ناامیدی بیشتری کنی. اما واقعیت اینه که خیلی از آدم‌ها، مخصوصاً اگر خودشون تجربه مشابهی نداشته باشن، نمی‌تونن کاملاً اضطراب اجتماعی رو درک کنن، حتی با توضیح دادن ما!! چون این یه تجربه درونی هست که از بیرون خیلی به چشم نمیاد!
باتوجه به شرايط به دو نكته توجه كن:
١- انتظار درک عمیق از همه اطرافیان (حتی خانواده) یه جورایی باعث میشه بیشتر خسته و ناامید بشی، چون ممکنه واقعاً نتونن اونطور که تو نیاز داری بفهمن! پس تمركزت رو روي درمان و حل اين موضوع بزار(يكي از درمان پذيرترين اضطراب ها هست)
٢-در كنار درمان، خوبه دنبال آدم‌هایی باشی که بتونن درک کنن و بفهمن شرايطت رو مثلا از دوستت كمك بگير! اینجوری نياز به همدلي شايد بهتر تامين بشه
كاملا طبیعیه که دلت بخواد اطرافیانت بفهمن حس و حال و شرايطت رو. عدم درك و توجه بقيه، خودش می‌تونه یه عامل استرس‌زا باشه و حتی باعث بشه احساس تنهایی و ناامیدی بیشتری کنی. اما واقعیت اینه که خیلی از آدم‌ها، مخصوصاً اگر خودشون تجربه مشابهی نداشته باشن، نمی‌تونن کاملاً اضطراب اجتماعی رو درک کنن، حتی با توضیح دادن ما!! چون این یه تجربه درونی هست که از بیرون خیلی به چشم نمیاد!
باتوجه به شرايط به دو نكته توجه كن:
١- انتظار درک عمیق از همه اطرافیان (حتی خانواده) یه جورایی باعث میشه بیشتر خسته و ناامید بشی، چون ممکنه واقعاً نتونن اونطور که تو نیاز داری بفهمن! پس تمركزت رو روي درمان و حل اين موضوع بزار(يكي از درمان پذيرترين اضطراب ها هست)
٢-در كنار درمان، خوبه دنبال آدم‌هایی باشی که بتونن درک کنن و بفهمن شرايطت رو مثلا از دوستت كمك بگير! اینجوری نياز به همدلي شايد بهتر تامين بشه