ناشناس

افکار سمی

سلام . من و همسرم سه ساله ازدواج کردیم از مراسم شب عروسی خاطرات بدی برامون مونده که خانمم هنوز نتوانسته باهاشون کنار بیاد و بعضی شب ها به شدت از خواب میپره. مشکل از کجاست؟ خودش میگه بعد از اتفاقات بد اون شب اینجوری شدم. راهنماییم کنید.

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

3 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست گرامی نمی‌دانم این اتفاقات چه بوده ولی بیشتر توضیح دهید تا راهنمایی دقیق ارائه شود
در ضمن صحبت در مورد ناراحتی ها و خاطرات منفی، در تسکین دردها خیلی موثر است
استفاده از خدمات مشاوره حضوری هم بسیار کمک کننده است
از طرف دیگر برای جبران خاطرات بد هم می توانید اقداماتی جایگزین انجام دهید مثلا یک مراسم سالگرد ازدواج محدود، یک جشن تولد خانوادگی با حضور مهمانان مورد علاقه همسرتان و حتی یک مهمانی غیر منتظره می تواند در کاهش این ناراحتی موثر باشد
در صورت تمایل بیشتر توضیح دهید تا راهنمایی دقیق تر ارائه شود
موفق باشید 🎯🎯🎯
profile-photo
باسلام. بدون صحبت با همسرتان و بررسی گذشته و ویژگی‌های شخصیتی اش علت اینکه چرا از خواب می پرد را نمی توان مشخص کرد. اگر همسرتان افسرده باشد امکان اینکه در گذشته بماند و نتواند با آن کنار بیاید بیشتر است. بهتر است از یک روانشناس کمک بگیرید تا تاثیر این خاطرات را کمتر کند . سوال پرسیدن ، نصیحت کردن، کم اهمیت نشان دادن، توجیه کردن و .... کمکی به حال همسرتان نمی کند. می توانید همدلی کنید و برای حل مشکل راه حل پیدا کنید. اگر خودتان از ابن اتفاق عذاب وجدان دارید توجه و محبت به همسرتان را در سایر موارد نشان دهید. اگر تنها زمانی که اینگونه هست توجه بگیرد کم کم به این رفتار شرطی می شود. موفق باشید
profile-photo
درود 🌱 چیزی که فرمودین خیلی شبیه به تروما یا آسیب روانیه که هنوز در ذهن همسرتون حل‌نشده باقی مونده. وقتی اتفاقی چه کوچیک چه بزرگ، تو ذهن ثبت میشه و با ترس، شرم یا حس بی‌پناهی همراه باشه، ممکنه سال‌ها بعد هم اثرش رو تو خواب، خلق‌وخو یا روابط نشون بده.
این واکنش‌ها مثل پریدن از خواب، کابوس دیدن یا گریه‌های شبونه، نشونه‌ی واضحه که ذهنش هنوز تو همون شب گیر کرده.
ممکنه احساس امنیتش تو رابطه هم ناخودآگاه تحت‌تأثیر قرار گرفته باشه.

پیشنهاد می‌کنم خیلی آرام، بدون قضاوت و با همدلی ازش بخواین با یه روان‌درمانگر متخصص صحبت کنه. حتی با چند جلسه درمان، خیلی از این نشانه‌ها قابل بهبودن.
شما هم می‌تونین با حضور حمایتی‌تون کنارش باشین و بهش حس امنیت بدین که تو این مسیر تنها نیست.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست