بدعت اربعین

سلام و درود.
این سوال شما یکی از رایج‌ترین شبهات است که با نگاهی به مستندات تاریخی به سادگی جواب داده می‌شود.
قدیمی ترین و اولین زائر اربعین، جابر بن عبدالله انصاری، یکی از صحابه برجسته پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و از یاران وفادار امام علی علیه السلام بود. جابر در اولین اربعین پس از واقعه کربلا، در حالی که نابینا شده بود،به همراه عطیه کوفی (یکی از تابعین) از مدینه به زیارت قبر مطهر امام حسین علیه السلام رفت و پیاده‌ روی از شط فرات تا کربلا را انجام داد. او هنگام ورود به کربلا، با دست خود قبر امام حسین علیه السلام را لمس کرد و به شدت گریست. این سفر و زیارت او، سنگ بنای یک سنت دیرینه را گذاشت.

در کتاب‌های حدیثی هم علمای بزرگشیعه مانند شیخ طوسی (۳۸۵ق ـ ۴۶۰ق) در کتاب «تهذیب الاحکام» و «المصباح»، زیارت امام حسین علیه السلام در روز اربعین را به شدت توصیه کرده‌اند وآن را از علائم مؤمن برشمرده‌اند. احادیث
متعددی هم از ائمه اطهار علیهم السلام درباره فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام به صورت پیاده وجود دارد. برای نمونه، امام صادق علیه السلام فرموده‌اند: «کسی که
پیاده به زیارت قبر حسین علیه السلام برود، خداوند در ازای هر قدمی که برمی‌دارد،هزار حسنه برای او می‌نویسد و هزار گناه از او محو می‌کند.» (کامل الزیارات). همچنین مورخان و مقتل‌نویسان معتبر مانند سید بن طاووس در کتاب «لهوف» به بازگشت اسرای کربلا و ملاقات آنها با جابر در روز اربعین اشاره کرده‌اند که خود دلیل دیگری بر قدمت این روز است.

در طول تاریخ هم و به خصوص در دوران حکومت‌های ظالم مانند رژیم بعث
صدام در عراق، زیارت کربلا به شدت سرکوب می‌شد و زائران در معرض خطر مرگ قرارداشتند. با وجود این، شیعیان عراق و دیگر کشورها به صورت مخفیانه و در گروه‌های کوچک به این زیارت می‌رفتند. این موضوع نشان می‌دهد که اربعین یک سنت قدیمی و ریشه‌دار بوده که با سقوط صدام، به جایگاه واقعی خود بازگشته است، نه اینکه یک پدیده جدید باشد.