ناشناس
بی علاقگی تحصیلی
سلام-برادرم دانشجوی ترم هفتم کارشناسی رشته کامپیوتر است . ایشان از اولین سال تحصیلی اش با دروس این رشته (خصوصا دروس ریاضی آن که تعداد آنها زیاد است) ارتباط نگرفته است. الان ترم 7 است و 62 واحد باقی مانده دارد(77 واحد را تا الان با کلی عذاب پاس کرده). بنظر میاد که اگر در دروس مانده مردود نشود، تا نیمسال 10 بتواند فارغ التحصیل شود. اما من اصلا اراده ای برای تغییر در او نمیبینم و هنوزهم به راحت طلبی هایش ادامه میدهد. با این که همیشه حمایتش میکنیم و کمکش میکنیم و در پایان هر ترم با تجربیات تلخ مردودی روبرو میشود، اما حاضر نیست برای موفقیت خودش تلاش بکنه. حتی به او پیشنهاد کردم که از رشته تحصیلی اش انصراف دهد و تغییر رشته دهد و حاضر به این کار هم نیست. چیزی که من میبینم این هست که ایشان دارن عمر و سلامتی بدنی خود را نابود میکنند (که در اثر اضطراب های پیاپی به انواع مشکلات دچار شده اند) . نه میتونیم رهایش کنیم (که اخراج شود و به سربازی برود) و نه میتونیم بیشتر از این کمکش کنیم. واقعا چه کنیم؟ چون در زمانی که نصیحتش میکنم بنظر میاد که گوش میده و فردایش به همان رفتارها ادامه میده و از والدینم نیز حرف شنوی زیادی نداره.ممنون
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
2 پاسخ
باسلام. نگرانی شما بعنوان یک خواهر یا برادر قابل درک و تقدیر است. ولی شما نمی توانید بیشتر از خود فرد نگران آینده اش باشید. نصیحت کردن گاهی بجای سود، ضرر دارد و حس بی کفایتی را منتقل می کند. اگر برادرتان از شما کمک نخواسته باشد امکان اینکه به حرف های شما گوش کند کم است.شاید نیاز باشد پیامد رفتارش را بپذیرد، سربازی برود تا بتواند بالغانه رفتار کند. به والدین کودکان دبستانی توصیه می شود تکالیف فرزندشان را انجام ندهند تا کودک پیامد آنرا درک کند و خودش تصمیم بگیرد تا در آینده یک محصل مسئولیت پذیر باشد. ولی شما برای یک جوان دانشگاهی چنین حقی را قائل نیستید . شما می توانید همدلی کنید و نشان دهید سختی درس ها را درک می کنید و اگر نیاز به کمک داشته باشد در کنارش هستید ولی باید در برابر وسوسه نصیحت کردن، راهکار دادن، کوچک نشان دادن مشکل مقاومت کنید. خصوصا اگر خودتان فرد موفقی هستید ممکن است این کارها حس مثبتی را منتقل نکند. ریاضیات برادر شما ضعیف است و باید بپذیرید در این رشته آینده ای ندارد. تلاش شما فقط این پذیرش را به عقب انداخته است. بهترین کار این است که مانند یک جوان هم سن و سال خودش با او رفتار کنید نه یک جوان مشروط بی انگیزه. بگذارید خودش انتخاب کند و پیامد آنرا بپذیرد و اگر خواست خودش کمک بگیرد. موفق باشید
باسلام
دوست گرامی ،برداشت من از یاداشت شما این است که برادر شما مشکل بی انگیزگی دارد که توام با اضطراب و یا شاید افسردگی باشد که البته این مساله نیاز به رسیدگی دارد
♦️برای رفع این مشکل، باید مراجعه حضوری داشته باشید
اصولا برای درمان بی انگیزگی شدید همراه با افسردگی یا اضطراب، روانپزشک علاوه بر دارودرمانی دستور روان درمانی تحت نظر یک روانشناس را نیز میدهد. درمان شناختی رفتاری (CBT) یکی از رویکردهایی است که به افکار و رفتارهای اساسی که ممکن است به احساس بی تفاوتی و بی انگیزگی خفیف کمک کنند، می‌پردازد.
لذا انرژی خود را صرف توجیه برادرتان جهت مراجعه نزد روان شناس و روانپزشک کنید
موفق باشید🎯🎯🎯
دوست گرامی ،برداشت من از یاداشت شما این است که برادر شما مشکل بی انگیزگی دارد که توام با اضطراب و یا شاید افسردگی باشد که البته این مساله نیاز به رسیدگی دارد
♦️برای رفع این مشکل، باید مراجعه حضوری داشته باشید
اصولا برای درمان بی انگیزگی شدید همراه با افسردگی یا اضطراب، روانپزشک علاوه بر دارودرمانی دستور روان درمانی تحت نظر یک روانشناس را نیز میدهد. درمان شناختی رفتاری (CBT) یکی از رویکردهایی است که به افکار و رفتارهای اساسی که ممکن است به احساس بی تفاوتی و بی انگیزگی خفیف کمک کنند، می‌پردازد.
لذا انرژی خود را صرف توجیه برادرتان جهت مراجعه نزد روان شناس و روانپزشک کنید
موفق باشید🎯🎯🎯