ناشناس
دخالت مامانم
سلام. مامان من همیشه تو تصمیم‌هام دخالت می‌کنه. حتی وقتی می‌خوام چیزی بخرم یا جایی برم، اگه از نظرش خوب نباشه، عذاب وجدان می‌گیرم. من ۲۸ سالمه و دارم مستقل زندگی می‌کنم ولی هنوز احساس می‌کنم تو ذهنم باید همه‌چی رو با تأیید اون انجام بدم. چطور می‌تونم مرز سالم بین خودم و مامانم بکشم بدون اینکه بهش بی‌احترامی کنم یا ناراحتش کنم؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ
سلام علیکم
مراجع گرامی این چیزی که شما تجربه می‌کنید، در بین خیلی از افراد رایجه، به‌ویژه در خانواده‌هایی که روابط عاطفی قوی دارن و والدین نقش مهمی در تصمیم‌گیری‌های فرزندان داشته‌اند. اما حالا که شما به هر دلیل به تنهایی زندگی می کنید و مستقل هستید، کاملاً طبیعی است که بخواهید مرزهایی سالم بین خودتان و مادرتان ایجاد کنید، بدون اینکه به احترام و رابطه خوبتون آسیب برسد. پیشنهاد می‌کنم:
۱. درک نقش عاطفی مادرتان
اول از همه، بفهمید که دخالت مادرتان از روی عشق و علاقه است، نه کنترلگری محض. شاید او نگران شماست و می‌خواهد که بهترین تصمیم‌ها را بگیرید. معمولا مستقل زندگی کردن یک خانم در پی یک شکست در ازدواج اتفاق می افتاد. و احتمالا این تجربه شکست بیشتر موجب نگران مادر شما شده است. اگر این تصویر عاطفی را در ذهنتان نگه دارید، برخوردتان نرم‌تر و سازنده‌تر خواهد بود.
۲. گفت‌وگو کردن با مهربانی
نیاز نیست مستقیماً بگویید که دخالت‌های او باعث ناراحتی شماست، بلکه می‌توانید گفت‌وگویی مثبت داشته باشید. مثلاً زمانی که احساس می‌کنید او دخالت کرده، به او بگویید:
«مامان عزیزم، من خیلی به نظراتت احترام می‌ذارم و همیشه برام ارزشمنده، ولی دوست دارم بعضی از تصمیم‌هام رو خودم بگیرم، چون دارم یاد می‌گیرم بهتر و دقیق تر فکر و تصمیم گیری کنم.»
در این گفت‌وگو تأکید کنید که نظرات او برایتان مهم است، ولی شما نیاز دارید خودتان بتوانید درست تصمیم گیری کنید و مسئولیت انتخاب‌هایتان را بر عهده بگیرید.
۳. مرزهای مشخص ایجاد کنید
مرزها به این معنا نیست که رابطه قطع یا سرد بشه، بلکه یعنی مشخص کنید کجا نیاز دارید که در مورد موضوعات مهم حتماً ازت مشورت می‌گیرم.»
۴. کم‌کم اعتماد به نفس خود را تقویت کنید
بخشی از حس عذاب وجدان و وابستگی ممکن است به این دلیل باشد که می ترسیدم باز هم انتخاب یا تصمیم نادرستی بگیرید. برای تقویت اعتمادبه‌نفستان، بهتر است قدم‌های کوچک بردارید و خودتان تصمیم بگیرید، حتی اگر بخشی از آن اشتباه باشد. به خودتان یادآوری کنید که اشتباه کردن بخشی از رشد است.
۵. روی عذاب وجدان کار کنید
عذاب وجدان معمولاً از احساس مسئولیت بیش از حد می‌آید. این حس در بیشتر موارد قابل تحسین است و آن را پذیرا باشید.
۶. زمان بیشتری برای خودتان اختصاص دهید
گاهی نزدیک بودن بیش از حد باعث دخالت‌های بیشتر می‌شود. اگر احساس می‌کنید مادرتان دائم در زندگی شما حضور دارد، سعی کنید کمی زمان بیشتری تمرکز روی خودتان و فعالیت‌های شخصی داشته باشید. محدود کردن تماس‌ها یا دیدارها به شکل موقت می‌تواند کمک‌کننده باشد.
در نهایت: اگر این فرآیند کمی زمان‌بر شد، نگران نباشید. مادرتان ممکن است در ابتدا کمی ناراحت یا نگران شود، ولی وقتی ببیند که شما مراقب انتخاب ها و تصمیم‌هایتان هستید و با مهربانی ارتباطتان را حفظ کرده‌اید، به تغییرات جدید احترام خواهد گذاشت.
اگر در مسیرتان احساس کردید نیاز به حمایت بیشتری دارید، روان‌شناسان و مشاوران پرسان می‌توانند کمک‌کننده باشند.
با امید موفقیت روز افزون
دکتر علی ملازمانی متخصص روان شناسی
مراجع گرامی این چیزی که شما تجربه می‌کنید، در بین خیلی از افراد رایجه، به‌ویژه در خانواده‌هایی که روابط عاطفی قوی دارن و والدین نقش مهمی در تصمیم‌گیری‌های فرزندان داشته‌اند. اما حالا که شما به هر دلیل به تنهایی زندگی می کنید و مستقل هستید، کاملاً طبیعی است که بخواهید مرزهایی سالم بین خودتان و مادرتان ایجاد کنید، بدون اینکه به احترام و رابطه خوبتون آسیب برسد. پیشنهاد می‌کنم:
۱. درک نقش عاطفی مادرتان
اول از همه، بفهمید که دخالت مادرتان از روی عشق و علاقه است، نه کنترلگری محض. شاید او نگران شماست و می‌خواهد که بهترین تصمیم‌ها را بگیرید. معمولا مستقل زندگی کردن یک خانم در پی یک شکست در ازدواج اتفاق می افتاد. و احتمالا این تجربه شکست بیشتر موجب نگران مادر شما شده است. اگر این تصویر عاطفی را در ذهنتان نگه دارید، برخوردتان نرم‌تر و سازنده‌تر خواهد بود.
۲. گفت‌وگو کردن با مهربانی
نیاز نیست مستقیماً بگویید که دخالت‌های او باعث ناراحتی شماست، بلکه می‌توانید گفت‌وگویی مثبت داشته باشید. مثلاً زمانی که احساس می‌کنید او دخالت کرده، به او بگویید:
«مامان عزیزم، من خیلی به نظراتت احترام می‌ذارم و همیشه برام ارزشمنده، ولی دوست دارم بعضی از تصمیم‌هام رو خودم بگیرم، چون دارم یاد می‌گیرم بهتر و دقیق تر فکر و تصمیم گیری کنم.»
در این گفت‌وگو تأکید کنید که نظرات او برایتان مهم است، ولی شما نیاز دارید خودتان بتوانید درست تصمیم گیری کنید و مسئولیت انتخاب‌هایتان را بر عهده بگیرید.
۳. مرزهای مشخص ایجاد کنید
مرزها به این معنا نیست که رابطه قطع یا سرد بشه، بلکه یعنی مشخص کنید کجا نیاز دارید که در مورد موضوعات مهم حتماً ازت مشورت می‌گیرم.»
۴. کم‌کم اعتماد به نفس خود را تقویت کنید
بخشی از حس عذاب وجدان و وابستگی ممکن است به این دلیل باشد که می ترسیدم باز هم انتخاب یا تصمیم نادرستی بگیرید. برای تقویت اعتمادبه‌نفستان، بهتر است قدم‌های کوچک بردارید و خودتان تصمیم بگیرید، حتی اگر بخشی از آن اشتباه باشد. به خودتان یادآوری کنید که اشتباه کردن بخشی از رشد است.
۵. روی عذاب وجدان کار کنید
عذاب وجدان معمولاً از احساس مسئولیت بیش از حد می‌آید. این حس در بیشتر موارد قابل تحسین است و آن را پذیرا باشید.
۶. زمان بیشتری برای خودتان اختصاص دهید
گاهی نزدیک بودن بیش از حد باعث دخالت‌های بیشتر می‌شود. اگر احساس می‌کنید مادرتان دائم در زندگی شما حضور دارد، سعی کنید کمی زمان بیشتری تمرکز روی خودتان و فعالیت‌های شخصی داشته باشید. محدود کردن تماس‌ها یا دیدارها به شکل موقت می‌تواند کمک‌کننده باشد.
در نهایت: اگر این فرآیند کمی زمان‌بر شد، نگران نباشید. مادرتان ممکن است در ابتدا کمی ناراحت یا نگران شود، ولی وقتی ببیند که شما مراقب انتخاب ها و تصمیم‌هایتان هستید و با مهربانی ارتباطتان را حفظ کرده‌اید، به تغییرات جدید احترام خواهد گذاشت.
اگر در مسیرتان احساس کردید نیاز به حمایت بیشتری دارید، روان‌شناسان و مشاوران پرسان می‌توانند کمک‌کننده باشند.
با امید موفقیت روز افزون
دکتر علی ملازمانی متخصص روان شناسی