ناشناس

ترس از آینده

سلام آقا هستم ۲۶سالمه ، تا حالا یک بار توی رابطه رفتم و چون شرایط ازدواج نداشت طرف مقابل کات کردم چون میترسیدم به آینده اون دختر آسیب بزنم ، الان هم میترسم وارد رابطه‌یی بشم چون نمیدونم میتونم واقعا اون دختر رو خوشبخت کنم ، با این همه فشار آیا میتونم تو زندگی آرامش خودم رو حفظ کنم؟!برام مهمه که کسی که میاد توی زندگیم تا جای ممکن بتونم خوشحال و دور از استرس و ناراحتی نگهش دارم

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

3 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست گرامی در مورد شغل تان،، منبع درآمدتان و کلا توانایی های تان هیچ توضیحی ندادید
به طور کلی اگر شرایط اداره یک زندگی را دارید، حتما برای ازدواج اقدام کنید
شما در بالاترین سطح مادی هم که باشید، زندگی خصوصا زندگی مشترک ، چالش‌ها و مشکلات و استرس های خاص خود را دارد لذا دنبال این نباشید که یک زمانی یک زندگی مهیا کنید که طرف مقابل تان هیچ استرسی متحمل نشود، این مساله تقریبا محال است
به جای این افکار صرفا سعی کنید خودتان مدیریت مشکلات را به خوبی بیاموزید و هم کسی رو برای ازدواج انتخاب کنید که توانایی مدیریت تنش ها و بحران‌ها را داشته باشد و تاب آوری بالایی داشته باشد
❤️اگر بخواهید منتظر ایجاد چنین فرصتی باشید، شاید هرگز نتوانید موفق به ازدواج شوید
موفق باشید🎯🎯🎯
profile-photo
با سلام
دوست عزیز مسولیت پذیری شما برای خوشبخت کردن همسر آینده تون ستودنی است . چنین فردی که دغدغه های این چنینی دارد قطعا برنامه های موفق تری در زندگی داشته و با قصد همسویی با همسر پیش می رود اما مقدمه یک همسویی موفق انتخاب شایسته و آگاهانه است. بجای ترس و دلهره و استرس و بجای این که خود را بیش از حد زیر سوال ببرید سعی کنید به عنوان مرد زندگی هم مهارت هاتون رو افزایش دهید و هم خودشناسی را در خود بیافزایید . افزایش خودشناسی منجر به شفاف تر شدن ملاک ها و خواسته ها می شود و راحت تر دست به انتخاب می زنید . در کنار تلاش، توکل به خداوپد را را پررنگ کنید که مایه آرامش و برکت در زندگی شما می شود . قطعا او از فضل خود شما را بی نیاز می کند
profile-photo
درود 🌱
اول از همه بگم که شما خیلی انسانی و مسئولانه فکر می‌کنید و این نشونه‌ی قلب بزرگ و درک بالای شماست. خیلیا بدون فکر وارد رابطه میشن ولی شما قبلش به آینده‌ی دو نفر فکر می‌کنی که این فوق‌العاده‌س.

اما بدونید که خوشبختی یک نفر فقط روی دوش شما نیست. توی یه رابطه‌ی سالم، هر دو نفر باید برای شادی و آرامش همدیگه تلاش کنن. قرار نیست شما قهرمان تنهای قصه باشی یا همه‌ی بار خوشبختی یه نفر رو خودت تنهایی به دوش بکشی.
رابطه‌ی واقعی یعنی همراهی، یعنی دو نفر دست همو می‌گیرن و با هم از سختی‌ها رد میشن.

پس به جای ترسیدن بهتره روی این تمرکز کنید که آدم مناسبی رو انتخاب کنید؛ کسی که بفهمه خوشبختی یعنی کنار هم رشد کردن، نه این که همه چیز رو از شما بخواد.

آرامش واقعی وقتی میاد که خودتون رو از قید "باید حتما کامل و بی‌نقص باشم" آزاد کنید و بفهمید که عشق یعنی پذیرش نقص‌ها، نه فرار ازشون.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱