ناشناس
خانه داری
با سلام
مشاوران راهکار خوبی رو مطرح کردند که با صحبت کارهای خونه تقسیم بشه و در وضعیت الان که خانم ها می‌خواهند بیرون کار کنند و حق اشن هست و وقت کمی دارند و شما میفرمایید وظیفه خانم نیست ولی در بحث مالی هم اکثر این خانم ها میگن من برای خودم کار میکنم و برای پس انداز هم انتظار مالی دارند هم کمک
بدور از خانم بودن و تبعیض جنسیتی آیا واقعا این ظلم نیست
و با گفتگو هم قبول نمی‌کنند انتظار دارند درآمد بشه پس انداز و خرید خانه اضافه هیچ کمک مالی نکنند و آقا کلا هم کمک که نه کل کارهای خانه رو بکنه هم اینا رو تامین مالی و امتظارشون هم میره بلاتر
لطفا نگید وظیفه ندارد، در خانه به غیر از قانون هر دو شخص وظیفه دارند نه یکی کار کنه اون یکی فقط،توقع داشته باشه و بخوره بخوابه
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
باسلام. شما در جلسات آشنایی خانمی که با نظرات شما تناسب بیشتری دارد را انتخاب و سپس با او درباره نحوه همکاری به توافق می رسید. اینکه بقیه خانم ها چه نظری دارند و می خواهند هم پولشان را پس انداز کنند و هم کارهای منزل اشتراکی انجام شود یا ....اهمیتی ندارد چون شما فعال اجتماعی نیستید که بخواهید برای تغییر باورهای جامعه تلاش کنید. بلکه می خواهید خانمی را انتخاب کنید که در کنارش آرامش داشته باشید و با هم رشد کنید. اگر دو طرف همدلی داشته باشند و خواسته و انتظاراتشان را با باید و نباید ، تهدید و تحقیر ابراز نکنند می توانند با مهارت حل مسئله با کمترین تنش اختلافات را حل کنند. موفق باشید
درود 🌱
واقعیت اینه که «همکاری» اصل کلیدی یک رابطه سالمه. وقتی خانمی بیرون از خونه کار می‌کنه، خستگی و محدودیت وقتش باید دیده بشه اما این به معنای کنار کشیدن کامل از وظایف خونه نیست. همون‌طور که مرد، وقتی تأمین‌کننده مالی خانواده‌ست، حق داره خسته باشه ولی نمی‌تونه از عاطفه، مشارکت و همراهی شونه خالی کنه.
اینکه بعضی خانم‌ها درآمدشون رو صرف خودشون می‌کنن و از طرف مقابل هم انتظار تأمین کامل دارن، می‌تونه تعادل رابطه رو به‌هم بزنه. چون «رابطه برابر» یعنی هر دو طرف به اندازه توان و شرایط‌شون مشارکت داشته باشن، نه اینکه یکی فقط بده و یکی فقط بگیره.
گفت‌وگوی شفاف، مشخص‌کردن توقعات و تقسیم‌بندی مسئولیت‌ها، نه بر اساس جنسیت، بلکه بر اساس عدالت، توانایی، و رضایت دو طرف راه حل این موضوعه و اگر توافقی حاصل نشه، یعنی سازگاری لازم برای زندگی مشترک وجود نداره.
پس نه قراره همه‌چیز رو دوش مرد باشه، نه قراره زن فقط طلبکار باقی بمونه. زندگی شراکت دو انسانه، نه مسابقه برتری.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست
واقعیت اینه که «همکاری» اصل کلیدی یک رابطه سالمه. وقتی خانمی بیرون از خونه کار می‌کنه، خستگی و محدودیت وقتش باید دیده بشه اما این به معنای کنار کشیدن کامل از وظایف خونه نیست. همون‌طور که مرد، وقتی تأمین‌کننده مالی خانواده‌ست، حق داره خسته باشه ولی نمی‌تونه از عاطفه، مشارکت و همراهی شونه خالی کنه.
اینکه بعضی خانم‌ها درآمدشون رو صرف خودشون می‌کنن و از طرف مقابل هم انتظار تأمین کامل دارن، می‌تونه تعادل رابطه رو به‌هم بزنه. چون «رابطه برابر» یعنی هر دو طرف به اندازه توان و شرایط‌شون مشارکت داشته باشن، نه اینکه یکی فقط بده و یکی فقط بگیره.
گفت‌وگوی شفاف، مشخص‌کردن توقعات و تقسیم‌بندی مسئولیت‌ها، نه بر اساس جنسیت، بلکه بر اساس عدالت، توانایی، و رضایت دو طرف راه حل این موضوعه و اگر توافقی حاصل نشه، یعنی سازگاری لازم برای زندگی مشترک وجود نداره.
پس نه قراره همه‌چیز رو دوش مرد باشه، نه قراره زن فقط طلبکار باقی بمونه. زندگی شراکت دو انسانه، نه مسابقه برتری.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست
سلام و درود
باوری که از قدیم بوده و شرح وظایفی که همیشه اینطور تعریف شده که آقا نان آور خانواده و خانم هم وظیفه اداره امور منزل رو داره باعث شده این تفکر اینطور در ذهن و زندگی مردم نهادینه بشه که نباید انتظار داشت این نوع نگرش در مدت زمان کوتاهی تغییر کنه
حقیقتی که باید بهش آگاه بود اینه که وقتی دو نفر با هم ازدواج میکنند همانطور که نام گذاری شده می شوند «شریک زندگی» هم و مسلما باید در فراز و نشیب ها و چالشها حمایتگر باشند نه رقیب و یا تماشاگر
اساسأ تا وقتی این دو دوتا کردنها باشه و به زندگی بعنوان معامله پایاپای وپنجاه پنجاه نگاه کرد نمیشه تضمین داد که اون رابطه رابطه ی موفقی بشه و با این نگرش همیشه رابطه دو نفر همیشه درگیر تعارض و چالشه
گاهی پیش میاد مرد جایی چه به لحاظ مادی چه عاطفی و احساسی کم میاره که در اینجا زن بعنوان شریک عاطفی باید اونو جبران کنه و پوشش بده و یا بالعکس...
پس بصورت کلی باید این نگاه متعصبانه و دیدگاه جبری در قبال زن و مرد تعدیل بشه و نگاهی منعطف داشت
موید باشید🌱
باوری که از قدیم بوده و شرح وظایفی که همیشه اینطور تعریف شده که آقا نان آور خانواده و خانم هم وظیفه اداره امور منزل رو داره باعث شده این تفکر اینطور در ذهن و زندگی مردم نهادینه بشه که نباید انتظار داشت این نوع نگرش در مدت زمان کوتاهی تغییر کنه
حقیقتی که باید بهش آگاه بود اینه که وقتی دو نفر با هم ازدواج میکنند همانطور که نام گذاری شده می شوند «شریک زندگی» هم و مسلما باید در فراز و نشیب ها و چالشها حمایتگر باشند نه رقیب و یا تماشاگر
اساسأ تا وقتی این دو دوتا کردنها باشه و به زندگی بعنوان معامله پایاپای وپنجاه پنجاه نگاه کرد نمیشه تضمین داد که اون رابطه رابطه ی موفقی بشه و با این نگرش همیشه رابطه دو نفر همیشه درگیر تعارض و چالشه
گاهی پیش میاد مرد جایی چه به لحاظ مادی چه عاطفی و احساسی کم میاره که در اینجا زن بعنوان شریک عاطفی باید اونو جبران کنه و پوشش بده و یا بالعکس...
پس بصورت کلی باید این نگاه متعصبانه و دیدگاه جبری در قبال زن و مرد تعدیل بشه و نگاهی منعطف داشت
موید باشید🌱