خانواده

سلام و درود
دقیقا از یه سنی به بعد فرزندان گرایش بیشتری به استقلال و معاشرت با دوستان دارند ‌‌که ممکنه این خط فکری خوشایند برخی والدین با نگاهی تعصبانه و همراه با نگرانی باشه که تا حدی هم طبیعیه اما وقتی به مرور و با مدیریت رفتار و مهارت همدلی و اعتماد سازی با والدین برخورد کنید و نگرانی ها رو درک و با ایجاد فضایی بدور از ابزار قهری همچون لحاجت،کناره گیری ؛پرخاشگری و امثال اینها که معمولا نتیجه عکس داره میشه در راستای گفتمانی منطقی و صمیمانه و شفاف سازی ارتباطات و شنیده شدن نظرات و تبادل نظر فضا رو منعطف کرد و هر دو طرف در موضعی که دارید میشه تا حدی این رابطه رو مدیریت کرد تا به مرور فضایی مبتنی بر رفاقت و اعتماد شکل بگیره
موید باشید🌱

باسلام
دوست گرامی بخاطر شرایط سنی شما خانواده رفتارها و محدودیت هایی اعمال می کنند که از شما مراقبت کنند. در این سن طبیعی هست. سعی کنید با ارامش با خانواده صحبت کنید و نیازها و خواسته هاتون مطرح کنید. اگر نیازی دارید با دلایل معقولانه با والدین مطرح کنید.

باسلام. دلخوری شما قابل درک است ولی کارهای خانواده از روی محبت و نگرانی است و قصد اذیت شما را ندارند. شما می توانید با عکس العمل های بالغانه و حاکی از احترام و همدلی نشان دهید نگرانی آنها را درک می کنید و مراقب هستید و انتظار دارید آنها هم مانند یک دختر ۲۰ ساله با شما برخورد کنند. اگر قهر کنید، داد بزنید از دوستانتان دفاع کنید و .... خانواده بیشتر فکر می کنند شما هنوز بچه هستید و باید از شما مراقبت کنند. مهارت‌های زندگی خصوصا مهارت ارتباط ، مهارت همدلی، مهارت ابراز وجود و حل مسئله را یاد بگیرید تا خواسته های معقولتان را بدرستی و با کمترین تنش منتقل کنید. موفق باشید

🌱
دوست عزیز فشارهایی که از سمت خانواده دارید طبیعیِ این سنه، چون هم شما دنبال استقلالید هم اونا نگرانی‌هاشون رو دارن. بهترین راه اینه که آروم و محترمانه حرف دلتون رو بزنید، توقعاتتون رو مدیریت کنید، بعضی جاها محترمانه «نه» بگید و برای حمایت عاطفی هم از دوست یا مشاور کمک بگیرید. اصلش اینه که هم استقلالتون حفظ بشه هم رابطه با خانواده قطع نشه.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست