ناشناس

راهنمایی برای مشکل پیش اومده قبل ازدواج

سلام وقتتون بخیر من دختری هستم که حدود شش هفت سال پیش نامزدی ناموفق داشتم و چون طرفم ادم بشدت مسمومی از لحاظ اخلاقی بودن که اونم خیلی زود خداروشکر بعد نامزدی متوجه شدم از لحاظ جسمی آسیبی بهم نرسید ولی از لحاظ روحی و روانی بشدت اذیت شدم و طوری که افسردگی شدید گرفتم و مجبور شدم دارو مصرف کنم و تحت نظر پزشک هنوزم هستم و دز داروهام کم شده ولی پزشک میگن تا پایان عمر برای کنترل یکسری موارد باید یکی از داروهام رو مصرف کنم خب الان من با آقایی آشنا شدم که از هر لحاظ اوکی برای ازدواج اصولی هستن و من موضوع نامزدیم رو باهاشون مطرح کردم و ایشونم مشکلی نداشتن ولی در مورد مصرف داروهام بهشون چیزی نگفتم چون هنوز دیدار حضوری هم نداشتیم قرار شد بعد چند روز صحبت تلفنی هم دیگر رو با وجود خانواده ها ببینیم الان من باید چیکار کنم میترسم بهشون بگم که پیش خودشون یه وقت فکر بد و یا برداشت بد کنن که مثلا شاید دلیل جدایی قبلیم مصرف دارو بوده در صورتیکه غیر این بود و یا اینکه بگن خب امکان داره داخل زندگی به مشکل بخوریم در صورتیکه من در دوره درمانم خداروشکر هیچ چیزی برام پیش نیومده و قبل ایشون از ترس اینکه قضاوت بشم در این مورد هیچ خواستگاری قبول نمیکردم الان شدم ۳۶ ساله به این نتیجه رسیدم که دیگه داره دیر میشه برای ازدواج ، الان تقاضا دارم راهنماییم کنید که باید چیکار کنم برای مطرح کردنش و اینم بگم که پزشکم گفتن بابت حساسیت بیماریم خودشون با ایشون یا هر شخصی که پیدا بشه برای ازدواج صحبت میکنن و مجابشون میکنن ولی خب من از مطرح کردن با خود خواستگارم واهمه دارم. لطفا راهنماییم کنید، تشکر🙏

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

4 پاسخ
profile-photo
سلام و درود
گاهی یک موضوع در ذهنمون بقدری پر رنگ میشه و راجع بهش بزرگنمایی و اغراق میشه که فرد از مطرح کردنش واهمه داره
بهتره این مسأله رو در جلسه حضوری بدون ترس از قضاوت نادرست و پیش داوری و با اعتماد بنفس مطرح کنید و راجع به چرایی وجریان این اتفاق (دارو درمانی) شفاف سازی کنید فردی که در جزییات ازدواج ناموفق شما بوده و پذیرفته قطعا به اون درجه از بلوغ و آگاهی رسیده که بی پرده و شفاف راجع به تبعات و عواقب ازدواج گذشته هم صحبت کرد
و این مسأله رو میپذیره و چه بسا با همراهی و هم سویی ایشون در ادامه میشه روند درمانی و قطع تدریجی دارو با کمک روان درمانگر و ایشون بهتر و آسان تر صورت بگیره
و البته در این بین قضیه مشاور رو هم مطرح کنید و با توجه به نظر مشاوتون که درخواست ملاقات حضوری داشتند برای آگاهی از روند درمان و شرح وضعیت حتما این رو به خاستگارتون انتقال بدید
موید باشید🌱
profile-photo
درود 🌱
با توجه به شرایطی که فرمودین، بهترین کار اینه که موضوع رو نه پنهان کنین و نه بی‌مقدمه مطرح کنین.
پیشنهاد می‌کنم بعد از یکی دو جلسه دیدار حضوری، وقتی فضای آشنایی کمی عمیق‌تر و اعتماد اولیه بین شما شکل گرفت، با لحنی ساده و صادقانه بهشون بگین که:
«من یک تجربه سخت رو پشت سر گذاشتم، دوره درمانم رو گذروندم و الان سالم و پرانرژی زندگی می‌کنم، فقط طبق نظر پزشک، یک دارو رو برای پیشگیری و کنترل مصرف می‌کنم.»

اینطوری موضوع رو شفاف اما بدون بار منفی میگین، و قبل از هر قضاوتی فرصت میدین که شما رو کامل ببینن.
اگر احساس کردین نیاز به توضیح تخصصی هست، همون‌طور که پزشکتون گفته، از ایشون بخواین یک‌بار با پزشک شما صحبت کنن تا با اطمینان خاطر تصمیم بگیرن.

آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست
profile-photo
باسلام. بهتر است بعد از ملاقات حضوری و نتیجه آن درباره افسردگی و دارو درمانی صحبت شود. افراد افسرده گاهی انرژی کم و حرکات کندی دارند و همین نکته در کنار بی انگیزگی و نا امیدی امکان اینکه کسی نسبت به دارو و افسردگی حساسیت نشان دهد را بیشتر می کند. اگر رفتار و گفتار شما هم اینگونه است و طرف مقابل خیلی سر زنده باشد و حرکات تند و تیزی داشته باشد خودتان ببینید با این تفاوت از سطح انرژی می توانید کنار بیایید؟ همچنین از دکتر درباره مصرف قرص در دوران بارداری بپرسید . چون بیشتر این نکته نگرانی ایجاد می کند. هر چقدر اطلاعاتتان کامل تر باشد و با اعتماد بیشتری صحبت کنید اهمیت این موضوع در ذهن کمتر می شود. شاید نگرانی شما بی دلیل باشد و خواستگارتان هم قرص مصرف کند. آنوقت شما باید ببینید بیماری چیست و آیا می خواهید آشنایی را ادامه دهید. اگر بعد از ملاقات حضوری آشنایی ادامه پیدا کرد درباره افسردگی صحبت کنید. حدس گمان های منفی جز اینکه بیماری را تشدید کند کمکی به شما نمی کند. اگر درباره جدایی صحبت شد به ایرادات خودتان هم در رابطه قبلی اشاره کنید و مسئولیت آنها را بپذیرید. موفق باشید
profile-photo
باسلام
دوست گرامی عمدتا افسردگی ها بعد از مدتی دارو درمانی ،دیگر نیازی به مصرف دارو ندارد ، بهتر است حتما مدتی تحت روان درمانی هم باشید یعنی به روان شناس هم مراجعه کنید تا شاید مصرف دارو بعد از مدتی متوقف شود
و اما در مورد بیان این مساله، توصیه می کنم ملاقات حضوری داشته باشید ،در نهایت جلسه دوم الی سوم مسأله را مطرح کنید و همانطور که پزشک معالج تان گفته برای بیان این مسأله از او هم کمک بگیرید
ولی در جلسات غیر حضوری که هنوز ملاقاتی صورت نگرفته پیرامون این مسأله صحبتی نکنید
موفق باشید