ناشناس
سبک زندگی
با سلام <br />وقتتون بخیر<br />من در روزمه و در تایم ها مختلف به مدل مطلوب زندگی خودم شک میکنم و خیلی وقت ها از این زمینه دچار استرس میشم روش مطلوبی برای درمان ان وجود دارد؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
3 پاسخباسلام
دوست گرامی آنچه که بیان می کنید چیزی شبیه به افکار وسواسی و نشخوار فکری است
بهترین راه برای غلبه بر این افکار آزاردهنده، شکستن این دور باطل است یعنی افکار آزاردهنده را دائما در ذهن خود مرور نکنید و آن را در ذهن خود متوقف کنید
پرت کردن حواس، پرداختن به یک فعالیت عملی و فکری جدید، تغییر وضعیت و... همه باعث میشود یک فکر تکرار شونده و آزاردهنده، کمتر تکرار شود
موفق باشید 🎯🎯🎯
دوست گرامی آنچه که بیان می کنید چیزی شبیه به افکار وسواسی و نشخوار فکری است
بهترین راه برای غلبه بر این افکار آزاردهنده، شکستن این دور باطل است یعنی افکار آزاردهنده را دائما در ذهن خود مرور نکنید و آن را در ذهن خود متوقف کنید
پرت کردن حواس، پرداختن به یک فعالیت عملی و فکری جدید، تغییر وضعیت و... همه باعث میشود یک فکر تکرار شونده و آزاردهنده، کمتر تکرار شود
موفق باشید 🎯🎯🎯
با سلام و آرزوي شادكامي
اينكه ما گاهي اوقات با نگاه تامل برانگيز به زندگي و مسير خود نگاه كنيم و از خودمون بپرسيم كه آيا مسير و اهداف من درست هست؟ چيز بسيار مطلوب و خوبي هست. اما اين مسئله نبايد به حالت وسواس گونه و مانع سرعت و رشد شما بشود.
چند نكته متناسب با شرايطي كه گفتيد ميگم بهتون؛
١- بیشتر اوقات ما دنبال ایدهآل ترين راه و انتخاب میگردیم؛ ولی انتخاب هاي زندگی به طور نسبي خوب يا ايده آل هستند و كمتر پيش مياد كه هيچ ايرادي در كار نباشه. ضمنا خیلی وقتا مسیر «درست» بعد از حرکت، با یادگیری و آزمون و خطا شکل میگیره
٢- شک میتونه نشونهای از آگاهي باشه. وقتی به مسیرت فکر میکنی یعنی بیتفاوت نیستی. ولی اگه شک تبدیل بشه به فلج فکری یا وسواس در تصمیمگیری، اون وقت نیاز به برخورد آگاهانهتری داره.
٣- از خودت سوال هاي هدايتگر بپرس؛مثلا:
• آیا این مسیری که دارم میرم، با ارزشهام همراستا هست؟
• آیا امروز نسبت به شش ماه پیش، یک قدم کوچیک به خواستههام نزدیکتر شدم؟
• اگر به عقب نگاه کنم، چه چیزهایی رو با افتخار میبینم؟⬅️ پاسخ به اين سوالا بهت كمك مي كنه كه ذهنت از اين حالت خارج بشه
٥- پيشرفت رو جايگزين كمالگرايي كن:
يني بهجای اینکه دنبال مسیر کامل باشی، ببین آیا «در حال رشد» هستی یا نه. حتی یکدرصد بهبود هم ارزشمنده.
با آرزوي موفقيت
اينكه ما گاهي اوقات با نگاه تامل برانگيز به زندگي و مسير خود نگاه كنيم و از خودمون بپرسيم كه آيا مسير و اهداف من درست هست؟ چيز بسيار مطلوب و خوبي هست. اما اين مسئله نبايد به حالت وسواس گونه و مانع سرعت و رشد شما بشود.
چند نكته متناسب با شرايطي كه گفتيد ميگم بهتون؛
١- بیشتر اوقات ما دنبال ایدهآل ترين راه و انتخاب میگردیم؛ ولی انتخاب هاي زندگی به طور نسبي خوب يا ايده آل هستند و كمتر پيش مياد كه هيچ ايرادي در كار نباشه. ضمنا خیلی وقتا مسیر «درست» بعد از حرکت، با یادگیری و آزمون و خطا شکل میگیره
٢- شک میتونه نشونهای از آگاهي باشه. وقتی به مسیرت فکر میکنی یعنی بیتفاوت نیستی. ولی اگه شک تبدیل بشه به فلج فکری یا وسواس در تصمیمگیری، اون وقت نیاز به برخورد آگاهانهتری داره.
٣- از خودت سوال هاي هدايتگر بپرس؛مثلا:
• آیا این مسیری که دارم میرم، با ارزشهام همراستا هست؟
• آیا امروز نسبت به شش ماه پیش، یک قدم کوچیک به خواستههام نزدیکتر شدم؟
• اگر به عقب نگاه کنم، چه چیزهایی رو با افتخار میبینم؟⬅️ پاسخ به اين سوالا بهت كمك مي كنه كه ذهنت از اين حالت خارج بشه
٥- پيشرفت رو جايگزين كمالگرايي كن:
يني بهجای اینکه دنبال مسیر کامل باشی، ببین آیا «در حال رشد» هستی یا نه. حتی یکدرصد بهبود هم ارزشمنده.
با آرزوي موفقيت
درود 🌱
دوست عزیز احساس تردید نسبت به سبک زندگیتون چیزی طبیعیه، مخصوصا وقتی دنبال رشد و رضایت درونی هستین. اما اگر این شکها مدیریت نشن، میتونن باعث استرس و سردرگمی بشن. ذهنی که دائم در حال تحلیل و مقایسهست، زود خسته میشه و آدم رو از زندگی عقب میندازه. برای همین لازمه ذهنتون رو کمی آرومتر و متمرکزتر کنین؛ با تمرینهایی مثل مایندفولنس، نوشتن روزانه یا حتی مدیتیشن.
به جای اینکه دنبال مدل ایدهآل زندگی باشین، بهتره روی مدلی تمرکز کنین که واقعبینانه، رضایتبخش و همراستا با ارزشهاتونه. گفتوگو با یه مشاور حرفهای هم میتونه خیلی کمککننده باشه تا بتونین مسیرتون رو شفافتر و با آرامش بیشتری ادامه بدین. مهمتر از همه اینه که بدونین این دغدغهها نشونه ضعف نیستن، بلکه مقدمهای هستن برای ساختن یه زندگی بهتر.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱
دوست عزیز احساس تردید نسبت به سبک زندگیتون چیزی طبیعیه، مخصوصا وقتی دنبال رشد و رضایت درونی هستین. اما اگر این شکها مدیریت نشن، میتونن باعث استرس و سردرگمی بشن. ذهنی که دائم در حال تحلیل و مقایسهست، زود خسته میشه و آدم رو از زندگی عقب میندازه. برای همین لازمه ذهنتون رو کمی آرومتر و متمرکزتر کنین؛ با تمرینهایی مثل مایندفولنس، نوشتن روزانه یا حتی مدیتیشن.
به جای اینکه دنبال مدل ایدهآل زندگی باشین، بهتره روی مدلی تمرکز کنین که واقعبینانه، رضایتبخش و همراستا با ارزشهاتونه. گفتوگو با یه مشاور حرفهای هم میتونه خیلی کمککننده باشه تا بتونین مسیرتون رو شفافتر و با آرامش بیشتری ادامه بدین. مهمتر از همه اینه که بدونین این دغدغهها نشونه ضعف نیستن، بلکه مقدمهای هستن برای ساختن یه زندگی بهتر.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱


