ناشناس
صیغه
با سلام و خداقوت
پیرو سؤال قبلی عرض کنم که آقا همیشه پیش خانمشون هستند و هیچ موقع تنهاشون نذاشتند. در ضمن خانم زمین گیر نیستند و مشکل حاد معده دارند و طی شیمی درمانی دو سال قبل و داروهایی که مصرف می‌کنند، هورمون‌های زنانه شون کاملا کم شده و اصلا تمایلی به رابطه در این دو سال نداشتند و حتی علی رغم اینکه جوان هستند ولی سال‌های زیادی از زندگی مشترکشون می‌گذره ولی تمایل به فرزندآوری هم نشدند. آقا هم به خاطر اینکه ایشون رو دوست دارند نمیتونند بهشون مستقیم بگن و حتی دلش بهش می‌سوزه ولی از این طرف هم آقا به یه همدل نیاز داره تا بتونه این بحران مریضی خانمش و ورشکستگی مالی که به خاطرش می‌خوره و هنوزم همچنان ادامه داره را صبر بکنه و به خانمش چیزی نگه که چقدر در اذیته. از طرفی آقا یه آدم ظاهربین و جنسی نیست و خانم دومش رو هم شاید ماهی یکی دو بار ببینه و می‌گه با صیغه کردن، دنبال رابطه جنسی نیست و فقط به خاطر ایمان و اعتقاداتشونه که صیغه رو پیشنهاد دادند تا با صحبت کردن با نامحرم به حرام نیفتند و حلال باشه . به نظرتون این آقا باید چیکار کنه؟ خانم دوم هم قصدش جدایی انداختن بین این دو نیست و گرنه همون اول کاری می‌کرد که خانمش بفهمه
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
5 پاسخ
باسلام
دوست گرامی در جریان عقد موقت، کسی که واقعا ممکن است آسیب ببیند، خانم دوم است چون عمدتا نادیده گرفته می‌شود، حق و حقوق خاصی ندارد، مساله فرزند آوری منتفی است و کلا زنگ تفریح آقا هست
💭اینکه این خانم می خواهد وارد عقد موقت بشود یا نه؟ بر عهده خودش است و حداقل باید تبعات این سبک رابطه را بشناسد
حداقل قبل از عقد موقت یا یک وکیل یا مشاور حقوقی صحبت کنند تا حداقل آسیب را در این سبک ازدواج ببینند
ولی باز هم معتقدم، تا جایی که ممکن است، برای عقد دایم اقدام شود حتی اگر مخفیانه از خانم اول باشد
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯
دوست گرامی در جریان عقد موقت، کسی که واقعا ممکن است آسیب ببیند، خانم دوم است چون عمدتا نادیده گرفته می‌شود، حق و حقوق خاصی ندارد، مساله فرزند آوری منتفی است و کلا زنگ تفریح آقا هست
💭اینکه این خانم می خواهد وارد عقد موقت بشود یا نه؟ بر عهده خودش است و حداقل باید تبعات این سبک رابطه را بشناسد
حداقل قبل از عقد موقت یا یک وکیل یا مشاور حقوقی صحبت کنند تا حداقل آسیب را در این سبک ازدواج ببینند
ولی باز هم معتقدم، تا جایی که ممکن است، برای عقد دایم اقدام شود حتی اگر مخفیانه از خانم اول باشد
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯
باسلام. شرایط این آقا و مشکلاتی که بیماری خانم ایجاد کرده شاید با یک صیغه به همین شکل بگذرد. از اینجا به بعد این خانم دوم است که می خواهد اینگونه زندگی کند یا نه. اگر آقا نیاز به همدم دارد با پنهانکاری حتی با نیت خیر، نمی تواند فرد سوم را در بلاتکلیفی نگه دارد. اگر شما بعنوان خانم دوم قصد جدایی انداختن ندارید و به همین سبک زندگی راضی هستید در اینصورت دیگر مشکلی وجود ندارد.
با سلام
موقعیتی که مطرح کردید شرایطی است که در آن هردو زوجین دارای حقوقی هستند. از طرفی خانم بیمار است و توان برقراری رابطه جنسی ندارد (البته گاها میلی وجود ندارد اما وظایف همسری منتفی نمی شود) و از طرفی یک آقا حق دارد همسری داشته باشد که نیاز عاطفی و جنسی را در رابطه با او پاسخ دهد.
لذا این طور مصلحت بنظر می رسد که شما در غالب عقد موقت با فردی درارتباط باشید انا به هیچ نحو و صورتی تعهدی برای دائم کردن این رابطه ایجاد نکنید . او باید بپذیرد همسر موقت شماست و با هرروشی شده این موضوع را برای ایشان جا بیاندازید. از طرف دیگر بازگو کردن این موضوع با همسرتان ممکن هست موجب تشدید بیماری یا دلسرد شدن او در زندگی مشترک شود و این صحبت ها به صلاح نباشد لذا سعی کنید با ابراز محبت و ایجاد عدالت با همسر دائمتون رفتار کنید زندگی با او و ارائه محبت و رسیدگی به او را در
اولویت هاتون قرار دهید. اگر چنین رفتار کردید دیگر جایی برای احساس گناه باقی نمی ماند.
این مطلب رو هم مد نظر داشته باشید اگر شرابط برای گفتگو با همسر مهیا شد و بیماری ایشان بهبودی داشت و وضعیت مطلوب تری پیدا کردند با بیان نیازها و حقوقتون با او گفتگو کنید . و اگر خودتان توان این کار را نداشتید از مشاور کمک بگیرید .
موقعیتی که مطرح کردید شرایطی است که در آن هردو زوجین دارای حقوقی هستند. از طرفی خانم بیمار است و توان برقراری رابطه جنسی ندارد (البته گاها میلی وجود ندارد اما وظایف همسری منتفی نمی شود) و از طرفی یک آقا حق دارد همسری داشته باشد که نیاز عاطفی و جنسی را در رابطه با او پاسخ دهد.
لذا این طور مصلحت بنظر می رسد که شما در غالب عقد موقت با فردی درارتباط باشید انا به هیچ نحو و صورتی تعهدی برای دائم کردن این رابطه ایجاد نکنید . او باید بپذیرد همسر موقت شماست و با هرروشی شده این موضوع را برای ایشان جا بیاندازید. از طرف دیگر بازگو کردن این موضوع با همسرتان ممکن هست موجب تشدید بیماری یا دلسرد شدن او در زندگی مشترک شود و این صحبت ها به صلاح نباشد لذا سعی کنید با ابراز محبت و ایجاد عدالت با همسر دائمتون رفتار کنید زندگی با او و ارائه محبت و رسیدگی به او را در
اولویت هاتون قرار دهید. اگر چنین رفتار کردید دیگر جایی برای احساس گناه باقی نمی ماند.
این مطلب رو هم مد نظر داشته باشید اگر شرابط برای گفتگو با همسر مهیا شد و بیماری ایشان بهبودی داشت و وضعیت مطلوب تری پیدا کردند با بیان نیازها و حقوقتون با او گفتگو کنید . و اگر خودتان توان این کار را نداشتید از مشاور کمک بگیرید .
درود 🌱
دوست عزیز اختلاف اصلی اینجاست که این آقا بین تعهد به همسر اول که بیمار هستن و نیاز به حمایت دارن و نیاز خودش به همدلی، همراهی و آرامش روانی، گرفتار شده.
نه دلش میاد همسرشو رها کنه، نه از نظر روحی می‌تونه تنهایی و فشارها رو بدون همدلی تحمل کنه. صیغه رو با نیت شرعی و برای جلوگیری از گناه انتخاب کردن، نه صرفا برای رابطه جنسی. اما رابطه‌ی پنهانی در بلندمدت آسیب‌زاست، مخصوصا برای خانم دوم که در بلاتکلیفی احساسی قرار داره.
پیشنهاد اینه که آقا با یه مشاور خانواده مشورت کنن تا راهی برای گفت‌وگوی محترمانه با همسر اول پیدا کنن. بهتره رابطه دوم از حالت پنهانی خارج شه و تکلیفش مشخص بشه، چون پنهانکاری، حتی با نیت خیر، می‌تونه همه طرف‌ها رو دچار فرسایش عاطفی کنه.
پس، راهکار واقعی نه در صیغه پنهانی، بلکه در شفاف‌سازی و گفتگو با احترام و صداقت نهفته‌ست.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست
دوست عزیز اختلاف اصلی اینجاست که این آقا بین تعهد به همسر اول که بیمار هستن و نیاز به حمایت دارن و نیاز خودش به همدلی، همراهی و آرامش روانی، گرفتار شده.
نه دلش میاد همسرشو رها کنه، نه از نظر روحی می‌تونه تنهایی و فشارها رو بدون همدلی تحمل کنه. صیغه رو با نیت شرعی و برای جلوگیری از گناه انتخاب کردن، نه صرفا برای رابطه جنسی. اما رابطه‌ی پنهانی در بلندمدت آسیب‌زاست، مخصوصا برای خانم دوم که در بلاتکلیفی احساسی قرار داره.
پیشنهاد اینه که آقا با یه مشاور خانواده مشورت کنن تا راهی برای گفت‌وگوی محترمانه با همسر اول پیدا کنن. بهتره رابطه دوم از حالت پنهانی خارج شه و تکلیفش مشخص بشه، چون پنهانکاری، حتی با نیت خیر، می‌تونه همه طرف‌ها رو دچار فرسایش عاطفی کنه.
پس، راهکار واقعی نه در صیغه پنهانی، بلکه در شفاف‌سازی و گفتگو با احترام و صداقت نهفته‌ست.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست