ناشناس
مشاوره
سلام
من یک دختر ۲۸ساله با تحصیلات کارشناسی ارشد شیمی هستم من چند وقته به دلایلی دچار افسردگی شدم بدین صورت که نمیتوانم کاری کنم انگیزه ای مدارم وقتیم میخوام کاری انجام دهم انگار خودمو به زور تکان میدهم چندوقتی هست دنبال کار میگردم گفتم شاید بتوانم یکم روحیم را عوض کنم دوهفته در یک شرکت شروع به کار کردم من در قسمت ازمایشگاه بودم و علاقه داشتم ولی متاسفانه به دلایلی من را جابجا کردن و قسمت دیگر انتقال دادند(درصورتی که روز اول گفته بودند نیرو برای ازمایشگاه میخواهند) من در این قسمت یک روز بیشتر نماندم و فک کردم حجم کارش خیلی سنگینه و من از پسش بر نمیام و حس خوبی بهم نداد و فوری استعفا دادم البته من چون ارشد در یک دانشگاه خوب خواندم توقعم از کار بالاتر رفته نمیدونم الان کار درستی کردم یا نه و اینکه بازم دنبال کار بروم یا منتظر بمانم افسردیگم بهتر بشه چون یک سال است پیش روانپزشک میروم و دارو مصرف میکنم ولی حالم زیاد تغییری نکرده و احساس این رو دارم دیگر کاری رو از پسش برنمیام و مجبور تا ابد درخانه بمانم ممنونم میشم راهنماییم کنید.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
3 پاسخسلام و درود
دوست عزیز شرایط شما کاملاً قابل درکه افسردگی اگر درمان نشه روند فرسایشی برای فرد داره و میتونه کل زندگی فرد رو تحت الشعاع قرار بده
اینکه برای درمان . و درجهت حال خوب از درمانگر کمک میگیرید بسیار ارزشمنده اما دقت کنید این به تنهایی کافی نیست و تلاش خودتون در جهت بهبود نقش کمکی و تعیین کنندهای داره
افکار کمال گرایانه مثل شمشیر دو لبه میمونه یا میتونه مثبت و محرکی قوی برای ادامه دادن باشه یا خیر موجب ایستایی و نیمه رها کردن کاری باشه درسته که شما تحصیلات خوبی دارید و توقعتتون طبیعتاً بالاست اما دقیقا در راستای همین حال خوب و کمک به کاهش افکار منفی بهتره گام های کوچک بردارید و کاری و تلاشی رو رها نکنید و سعی کنید روتین ی هر چند کوچک اما هدفمند داشته باشید با روز ی چند دقیقه نوشتن چند دقیقه گوش دادن به موسیقی و نرمش کم کم تبدیل به عادتی خواهد شد که به مرور روند روانی شما رو بهبود خواهد داد و استمرار . و ناامید نشدن در بلند مدت قطعا تاثیر خوشایندی خواهد داشت
موید باشید🌱
دوست عزیز شرایط شما کاملاً قابل درکه افسردگی اگر درمان نشه روند فرسایشی برای فرد داره و میتونه کل زندگی فرد رو تحت الشعاع قرار بده
اینکه برای درمان . و درجهت حال خوب از درمانگر کمک میگیرید بسیار ارزشمنده اما دقت کنید این به تنهایی کافی نیست و تلاش خودتون در جهت بهبود نقش کمکی و تعیین کنندهای داره
افکار کمال گرایانه مثل شمشیر دو لبه میمونه یا میتونه مثبت و محرکی قوی برای ادامه دادن باشه یا خیر موجب ایستایی و نیمه رها کردن کاری باشه درسته که شما تحصیلات خوبی دارید و توقعتتون طبیعتاً بالاست اما دقیقا در راستای همین حال خوب و کمک به کاهش افکار منفی بهتره گام های کوچک بردارید و کاری و تلاشی رو رها نکنید و سعی کنید روتین ی هر چند کوچک اما هدفمند داشته باشید با روز ی چند دقیقه نوشتن چند دقیقه گوش دادن به موسیقی و نرمش کم کم تبدیل به عادتی خواهد شد که به مرور روند روانی شما رو بهبود خواهد داد و استمرار . و ناامید نشدن در بلند مدت قطعا تاثیر خوشایندی خواهد داشت
موید باشید🌱
باسلام دوست گرامی خلق پایین و علائم افسردگی نیاز به دارو درمانی و تشخیص درست هست و حتما در کنارش باید به روانشناس مراجعه کنید و هر هفته جلسه داشته باشید. دارو به تنهایی برای درمان افسردگی کافی نیست. خلق پایین باعث عدم رضایت از محیط کار می شود. اول به روان درمانگر مراجعه کنید تا درمان شما شروع شود و به تشخیص درمانگر می توانید برای شروع کاری جدید هم اقدام کنید. ممکن هست محیط کاری بازهم برای شما رضایت بخش نباشد.
درود 🌱
کاملاً درک میکنیم که شرایط اخیر براتون سخت و خستهکننده بوده. این احساس ناتوانی و بیانگیزگی، بیشتر اثر افسردگیه تا ضعف واقعی شما. اینکه استعفا دادید اشتباه نیست؛ وقتی شرایط روحی مناسبی ندارید، فشار کاری بیشتر خودش رو نشون میده.
پیشنهاد میکنیم اول روی بهبود وضعیت روحی تمرکز کنید؛ با روانپزشک یا رواندرمانگرتون در مورد روند درمان و گزینههای مکمل صحبت کنید. همزمان میتونید با قدمهای کوچک و قابل مدیریت، مثل فعالیتهای روزمره یا کار پارهوقت، دوباره اعتمادبهنفس و انرژیتون رو برگردونید. هدف اینه که مرحله به مرحله به جایگاهی برسید که هم حالتون بهتر باشه، هم آمادگی پیدا کنید برای کاری که مناسب شماست. آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست
کاملاً درک میکنیم که شرایط اخیر براتون سخت و خستهکننده بوده. این احساس ناتوانی و بیانگیزگی، بیشتر اثر افسردگیه تا ضعف واقعی شما. اینکه استعفا دادید اشتباه نیست؛ وقتی شرایط روحی مناسبی ندارید، فشار کاری بیشتر خودش رو نشون میده.
پیشنهاد میکنیم اول روی بهبود وضعیت روحی تمرکز کنید؛ با روانپزشک یا رواندرمانگرتون در مورد روند درمان و گزینههای مکمل صحبت کنید. همزمان میتونید با قدمهای کوچک و قابل مدیریت، مثل فعالیتهای روزمره یا کار پارهوقت، دوباره اعتمادبهنفس و انرژیتون رو برگردونید. هدف اینه که مرحله به مرحله به جایگاهی برسید که هم حالتون بهتر باشه، هم آمادگی پیدا کنید برای کاری که مناسب شماست. آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست


