ناشناس
مشاوره
سلام وقت شما بخیرمن خانمی ۳۳ ساله هستم که حدود یک ماهی است با آقایی در مرحله آشنایی برای ازدواج قرار گرفته‌ام. در جلسات حضوری، گفت‌وگوهای خوبی داریم و مشکلی خاصی در تعاملات‌مان احساس نمی‌کنم. به نظر نمی‌رسد که ایشان میلی به ادامه آشنایی نداشته باشند، اما نکته‌ای که ذهنم را مشغول کرده، این است که ایشان فقط در جلسات حضوری صحبت می‌کنند و خارج از این جلسات، نه تماسی می‌گیرند و نه پیامی می‌دهند.در حال حاضر، بیشتر موضوعات مطرح شده و ارتباط به مرحله آشنایی خانواده‌ها رسیده است. اما با وجود ساعت‌ها گفت‌وگو و دیدار، این نوع رفتار برایم نگران‌کننده شده؛ نگرانم که شاید از سمت ایشان علاقه‌ای وجود ندارد و فقط بر اساس منطق جلو می‌روند.من فردی برون‌گرا هستم و ایشان درونگرا ولی در زمان گفت‌وگو، اجتماعی و اهل صحبت هستند. من نسبت به ایشان بی احساس نیستم، اما وقتی هیچ نشانه‌ای از محبت یا حتی یک احوال‌پرسی ساده نمی‌بینم — مثلاً در فاصله یک هفته‌ای بین آخرین دیدار تا خواستگاری، هیچ تماسی از سمت ایشان نبود — حس می‌کنم دارم نسبت به این ارتباط بی‌تفاوت می‌شوم و صرفاً با منطق ادامه می‌دهم.ممنون می‌شوم اگر راهنمایی بفرمایید که آیا برداشت من می‌تواند درست باشد و واقعاً نشانه‌ای از عدم علاقه است؟ یا ممکن است این موضوع فقط ناشی از تفاوت‌های شخصیتی (مثل درون‌گرایی و برون‌گرایی) باشد و جای نگرانی ندارد؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
5 پاسخسلام و وقت‌تون بخیر.
خیلی خوب و دقیق احساس‌تون رو بیان کردید، و نشون می‌ده که با آگاهی به رابطه نگاه می‌کنید.
رفتاری که از ایشون توصیف کردید، می‌تونه هم ناشی از تفاوت شخصیتی باشه و هم نشونه‌ای از فاصله عاطفی؛ بسته به اینکه باقی رفتارهاشون چطور بوده و شما دنبال چه نوع رابطه‌ای هستید.
درونگرا بودن معمولاً باعث می‌شه فرد کمتر اهل تماس و پیام‌های بی‌مورد باشه، اما وقتی کسی واقعاً علاقه‌مند باشه، حتی درونگرا هم باشه، به نحوی علاقه‌اش رو نشون می‌ده — مثلاً با پیام‌های ساده، پیگیری برنامه‌ها یا حتی از طریق خانواده‌اش.
اینکه در فاصله طولانی مثل یک هفته هیچ پیامی نداده، می‌تونه نشونه‌ای از این باشه که یا نوعی بی‌میلی عاطفی داره، یا اصلاً از نظر او پیام‌دادن خارج از جلسات رسمی ضرورتی نداره.
با احترام و صراحت، ولی بدون فشار عاطفی، این نگرانی رو با خودش مطرح کنین. مثلاً بگین:
«من چون آدمی برون‌گرا هستم، گاهی نیاز دارم بین دیدارها هم یک ارتباط کوچیک مثل احوال‌پرسی باشه تا حس کنم پیوستگی هست. برام مهمه بدونم که دیدگاه شما در این‌باره چیه؟»
این جمله هم محترمانه‌ست، هم طرف مقابل رو وارد گفت‌وگو می‌کنه.
اگر بعد از گفت‌وگو هم تغییری در رفتار ایجاد نشد، اون وقت بهتره با دقت بیشتری تصمیم بگیرین، چون احتمالاً این شیوه ارتباطی همیشگی‌شونه.
خیلی خوب و دقیق احساس‌تون رو بیان کردید، و نشون می‌ده که با آگاهی به رابطه نگاه می‌کنید.
رفتاری که از ایشون توصیف کردید، می‌تونه هم ناشی از تفاوت شخصیتی باشه و هم نشونه‌ای از فاصله عاطفی؛ بسته به اینکه باقی رفتارهاشون چطور بوده و شما دنبال چه نوع رابطه‌ای هستید.
درونگرا بودن معمولاً باعث می‌شه فرد کمتر اهل تماس و پیام‌های بی‌مورد باشه، اما وقتی کسی واقعاً علاقه‌مند باشه، حتی درونگرا هم باشه، به نحوی علاقه‌اش رو نشون می‌ده — مثلاً با پیام‌های ساده، پیگیری برنامه‌ها یا حتی از طریق خانواده‌اش.
اینکه در فاصله طولانی مثل یک هفته هیچ پیامی نداده، می‌تونه نشونه‌ای از این باشه که یا نوعی بی‌میلی عاطفی داره، یا اصلاً از نظر او پیام‌دادن خارج از جلسات رسمی ضرورتی نداره.
با احترام و صراحت، ولی بدون فشار عاطفی، این نگرانی رو با خودش مطرح کنین. مثلاً بگین:
«من چون آدمی برون‌گرا هستم، گاهی نیاز دارم بین دیدارها هم یک ارتباط کوچیک مثل احوال‌پرسی باشه تا حس کنم پیوستگی هست. برام مهمه بدونم که دیدگاه شما در این‌باره چیه؟»
این جمله هم محترمانه‌ست، هم طرف مقابل رو وارد گفت‌وگو می‌کنه.
اگر بعد از گفت‌وگو هم تغییری در رفتار ایجاد نشد، اون وقت بهتره با دقت بیشتری تصمیم بگیرین، چون احتمالاً این شیوه ارتباطی همیشگی‌شونه.
باسلام
دوست گرامی بسیار عالی هست که رفتارهای طرف مقابل را در رابطه بررسی می کنید و اینکه ایشون خارج از جلسات حضوری هیچ تماس و پیامی ندارن و اطلاعی ازشون ندارید نگران کننده هست.
بهترین راه حل گفت و گوی حضوری هست. ازشون سوال کنید که به تصمیم تان برای ازدواج مطمئن هستید؟
و محترمانه بگویید که در دوره شناخت و آشنایی علاوه بر جلسات حضوری بهتره هست که هروز باهم تماس هم داشته باشیم و هرزگاهی با پیام هم از حال همدیگر جویا شویم. توجه کنید که درخواست خود را با شکایت و گلایه مطرح نکنید.
بعضی افراد خیلی با تماس و پیام و فضای مجازی ارتباط خوبی ندارند و ترجیح می دهند دیدار حضوری داشته باشند اگر ایشون از این دست افراد هستند باید درنظر بگیرید با این ویژگی شخصیتی می توانید زندگی کنید یا خیر
دوست گرامی بسیار عالی هست که رفتارهای طرف مقابل را در رابطه بررسی می کنید و اینکه ایشون خارج از جلسات حضوری هیچ تماس و پیامی ندارن و اطلاعی ازشون ندارید نگران کننده هست.
بهترین راه حل گفت و گوی حضوری هست. ازشون سوال کنید که به تصمیم تان برای ازدواج مطمئن هستید؟
و محترمانه بگویید که در دوره شناخت و آشنایی علاوه بر جلسات حضوری بهتره هست که هروز باهم تماس هم داشته باشیم و هرزگاهی با پیام هم از حال همدیگر جویا شویم. توجه کنید که درخواست خود را با شکایت و گلایه مطرح نکنید.
بعضی افراد خیلی با تماس و پیام و فضای مجازی ارتباط خوبی ندارند و ترجیح می دهند دیدار حضوری داشته باشند اگر ایشون از این دست افراد هستند باید درنظر بگیرید با این ویژگی شخصیتی می توانید زندگی کنید یا خیر
سلام و درود
دوست عزیز دغدغه و نگرانی شما بابت این موضوع کاملا منطقی و قابل تامله!
با توجه به اینکه عنوان کردید در دیدارهای حضوری هیچ مشکل و یا نشانه ای مبنی بر عدم بی علاقگی و یا نادیده گرفتن از سمت ایشون وجود نداره بنظر میرسه این نگرانی شما ناشی از تفاوت شخصیتی و یا همون بعد درون گرایی و برون گرا بودنیه که در قسمتی از سوالتون بهش اشاره کردید
اینکه برخی افراد بنا بدلایل شخصیتی و وجودی که دارند تمایلی به تماس تلفنی و ارتباط اینچنینی ندارند که البته این تفاوت قابل اعتنا و بررسیه و نباید طوری باشه که شما رو آزار بده چرا که در بلند مدت و در جریان زندگی مشترک شما رو دچار تعارض و چالش خواهد کرد
اما نکته‌ای که مهمه اینه که باید این مسأله از سوی شما مطرح بشه و راجع بهش با طرف مقابلتون گفتگوی شفاف و بی واسطه ای داشته باشید و از تمایلات و خواسته های درونی خودتون بگید تا اگر سو تفاهم و ابهاماتی وجود داره رفع بشه و به نوعی به یک نقطه امن در رابطه برسید و تکلیف رابطه رو بر حسب این شناخت مشخص کنید
موید باشید🌱
دوست عزیز دغدغه و نگرانی شما بابت این موضوع کاملا منطقی و قابل تامله!
با توجه به اینکه عنوان کردید در دیدارهای حضوری هیچ مشکل و یا نشانه ای مبنی بر عدم بی علاقگی و یا نادیده گرفتن از سمت ایشون وجود نداره بنظر میرسه این نگرانی شما ناشی از تفاوت شخصیتی و یا همون بعد درون گرایی و برون گرا بودنیه که در قسمتی از سوالتون بهش اشاره کردید
اینکه برخی افراد بنا بدلایل شخصیتی و وجودی که دارند تمایلی به تماس تلفنی و ارتباط اینچنینی ندارند که البته این تفاوت قابل اعتنا و بررسیه و نباید طوری باشه که شما رو آزار بده چرا که در بلند مدت و در جریان زندگی مشترک شما رو دچار تعارض و چالش خواهد کرد
اما نکته‌ای که مهمه اینه که باید این مسأله از سوی شما مطرح بشه و راجع بهش با طرف مقابلتون گفتگوی شفاف و بی واسطه ای داشته باشید و از تمایلات و خواسته های درونی خودتون بگید تا اگر سو تفاهم و ابهاماتی وجود داره رفع بشه و به نوعی به یک نقطه امن در رابطه برسید و تکلیف رابطه رو بر حسب این شناخت مشخص کنید
موید باشید🌱
باسلام. بعد از یک ماه، بعید بنظر می رسد علت رفتار خواستگارتان بخاطر بی علاقگی باشد ولی حتی اگر بخاطر تفاوت شخصیتی باشد باز هم در طولانی مدت نگران کننده است.بهتر است درباره این احساس و انتظاری که دارید با ایشان صحبت کنید. جمله را با من و احساس شروع کنید. اگر علت را با چرا بپرسید جواب چیزی جز توجیه نیست. شناخت نسبت به مسایلی که باعث ایجاد حس خوب یا بد در طرف مقابل می شود ربطی به منطق ندارد. اتفاقا منطقی نیست وقتی می توانیم با یک تلفن یا پیام محبت آمیز رابطه خودمان را گرم کنیم با سکوت احساس بی تفاوتی ایجاد کنیم. این آقا هر چقدر درونگرا باشد نیاز دارد بعضی رفتارها را یاد بگیرد و اگر خواهان تغییر نیست شما باید تصمیم بگیرید می توانید یا تمایلی دارید شریک زندگی شما اینگونه رفتار کند یا نه. تعاملات شما زمانی خوب است که بتوانید اختلافات را بیان و با کمترین تنش حل کنید. موفق باشید
درود 🌱
خیلی خوبه که با دقت و آگاهی دارین مسیر آشنایی رو طی می‌کنین. چیزی که گفتین یعنی اینکه آقا فقط در جلسات حضوری گفتگو می‌کنه و خارج از اون هیچ خبری ازش نیست، قابل تأمله.
ببینید گاهی این مدل رفتار می‌تونه نشونه تفاوت‌های شخصیتی باشه، مثلا بعضی آقایون واقعا درونگرا هستن و اهل چت و تماس نیستن، اما در حضور آدم خیلی خوش‌صحبت و محترمن. این لزوما به معنی بی‌علاقگی نیست.
اما وقتی هیچ نشونه‌ای از علاقه یا پیگیری نمی‌بینید، اونم تو فاصله‌ای که تقریبا میرسه به خواستگاری، طبیعیه که ذهن‌تون مشغول بشه. چون رابطه فقط منطق نیست، احساس و توجه هم لازم داره.
پیشنهادم اینه که خیلی محترمانه و مستقیم این موضوع رو با خودشون مطرح کنید؛ نه به شکل گلایه، بلکه به عنوان یه دغدغه‌ی طبیعی از سمت شما. مثلا بفرمایید: «من چون تیپم برون‌گراست، گاهی نبود ارتباط بین جلسات باعث می‌شه فکر کنم سردی‌ای وجود داره. خواستم بدونم شما نگاه‌تون به این مرحله چطوره؟»
اگه بعد از این گفتگو تغییری در سبک ارتباطی‌شون ندیدین، اون وقت باید بررسی کنین که آیا این سبک ارتباط برای شما در درازمدت قابل تحمله یا نه.
در هر صورت، نادیده گرفتن حس‌تون در این مرحله به صلاح نیست. شما حق دارین بدونین طرف مقابلتون چقدر اهل تعامل، احساس و تطبیق با نیازهای عاطفی‌تونه. آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
خیلی خوبه که با دقت و آگاهی دارین مسیر آشنایی رو طی می‌کنین. چیزی که گفتین یعنی اینکه آقا فقط در جلسات حضوری گفتگو می‌کنه و خارج از اون هیچ خبری ازش نیست، قابل تأمله.
ببینید گاهی این مدل رفتار می‌تونه نشونه تفاوت‌های شخصیتی باشه، مثلا بعضی آقایون واقعا درونگرا هستن و اهل چت و تماس نیستن، اما در حضور آدم خیلی خوش‌صحبت و محترمن. این لزوما به معنی بی‌علاقگی نیست.
اما وقتی هیچ نشونه‌ای از علاقه یا پیگیری نمی‌بینید، اونم تو فاصله‌ای که تقریبا میرسه به خواستگاری، طبیعیه که ذهن‌تون مشغول بشه. چون رابطه فقط منطق نیست، احساس و توجه هم لازم داره.
پیشنهادم اینه که خیلی محترمانه و مستقیم این موضوع رو با خودشون مطرح کنید؛ نه به شکل گلایه، بلکه به عنوان یه دغدغه‌ی طبیعی از سمت شما. مثلا بفرمایید: «من چون تیپم برون‌گراست، گاهی نبود ارتباط بین جلسات باعث می‌شه فکر کنم سردی‌ای وجود داره. خواستم بدونم شما نگاه‌تون به این مرحله چطوره؟»
اگه بعد از این گفتگو تغییری در سبک ارتباطی‌شون ندیدین، اون وقت باید بررسی کنین که آیا این سبک ارتباط برای شما در درازمدت قابل تحمله یا نه.
در هر صورت، نادیده گرفتن حس‌تون در این مرحله به صلاح نیست. شما حق دارین بدونین طرف مقابلتون چقدر اهل تعامل، احساس و تطبیق با نیازهای عاطفی‌تونه. آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱