ناشناس

میشه راهنماییم کنید

من و یه نفر توی مرحله اشنایی هستیم و دوبار همو دیدیم و توی دیدار خیلی خوبه و چندساعت باهم حرف میزنیم و اوکی است. ولی هیچی پیام و تماسی نمیگیره و میگه ک حوصلت این کارا رو ندارم. و همش احساس میکنه افسرده است و غمگین است. میکه ک تحت تاثیر محیط قرار کرفتم و اینجور شدم. بنظرتون من چیکار کنم چون میترسم ابن حالتش همیشگی باشه و بعدا منو هم افسرده کنه

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

3 پاسخ
profile-photo
سلام و درود
رابطه عاطفی سالم رابطه‌ایه که در پسش آرامش و امنیت روانی رو بدنبال داشته باشه
پس باید به احساساتتون توجه کنید و آگاهانه قدم بردارید
این رو هم در نظر بگیرید رابطه سالم مستلزم تلاش و درک متقابل و توجه به نیازهای همدیگه اس
بهتره در قدم اول راجع به دغدغه ها،نگرانی ها ومسایلی که ذهنتون رو درگیر کرده شفاف و بی واسطه صحبت کنید و آگاهی و شناختتون رو از این طریق بیشتر کنید
مهم تر اینکه نشونه ها و سیگنال هایی که از طرف مقابل دریافت میکنید رو جدی بگیرید چونکه با نادیده گرفتن اونها در آینده با قرار گرفتن در جریان زندگی و به مرور می‌تونه نقش اونها پر رنگ تر و چالش برانگیز باشه
موید باشید🌱
profile-photo
باسلام.‌ اگر آنقدر تحت تأثیر شرایط تغییر خلق می دهد که حتی در شروع رابطه که شور و اشتیاق زیاد است باز هم ابراز بی حوصلگی می کند امکان اینکه در آینده با روزمرگی و مشکلات زندگی افسردگی اش تشدید شود وجود دارد. اگر واقعاً در خودتان نمی بینید که همراه یک فرد افسرده باشید و نگران هستید خلقش روی شما اثر منفی بگذارد بهتر است شناختتان را بیشتر کنید و رفتارش با دوستان و آشنایان ببینید و درباره خانواده تحقیق کنید تا متوجه شوید افسردگی و سایر اختلالات خلقی در بین اعضای خانواده وجود دارد یا نه. موفق باشید
profile-photo
درود 🌱
کاملا طبیعیه که نگران این وضعیت باشین. دیدارهای خوب نشونه مثبتیه اما وقتی طرف مقابل خارج از اون دیدارها هیچ تلاشی برای ارتباط نمی‌کنه و حتی خودش می‌گه حوصله پیام و تماس رو نداره، باید این رفتار رو جدی گرفت. مخصوصا وقتی از افسردگی و تأثیرپذیری از محیط صحبت می‌کنه، یعنی حال روانی‌اش در تعادل نیست.

رابطه‌ی عاطفی سالم نیاز به انرژی دوطرفه داره. اگه ایشون انگیزه‌ی کافی برای حفظ ارتباط نشون نمی‌ده و در کنارش تمایلی هم به بهبود حالش یا گرفتن کمک نداره، این می‌تونه در آینده شما رو هم درگیر احساس خستگی و فرسودگی کنه.

شما مسئول درمان حال بد کسی نیستین، ولی مسئول حفظ آرامش خودتون چرا. بهتره با احترام و شفافیت نگرانی‌هاتون رو مطرح کنین و واکنشش رو ببینین. اگه دیدین تغییری در رفتار یا انگیزه‌اش ایجاد نمی‌شه، شاید بهتر باشه پیش از وابستگی بیشتر، یک‌بار دیگه جدی به ادامه‌ی این مسیر فکر کنین.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱