ناشناس

نا امیدی از احتمال یک ازدواج خوب

سلام بنده الان 29 سالمه پسرم دوستان زیادی دارم بعضی ها رو از دور میشناسم متاسفانه اون حدود ۸۰ درصد از اشنایانم که ازدواج کردن 80 درصدشون طلاق گرفتن آمار علم بی رحمیه احتمال اینکه ما هم یکی از این موارد باشیم خیلی زیاده به نظرتون این که ما به خودمون بگیم حالا مال من اینجوری نمیشم یا من آدم درست رو پیدا میکنم توهم نیست!!!؟؟؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

3 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست گرامی ما ازدواج بدون خطر نداریم. ازدواج اگر پر خطر باشد مشاوره قبل ازدواج به شما می گویند. اما اگر ازدواج کم خطر باشد با اموزش مهارت ها و کمک مشاور نگرانی شما کم می شود.
توجه کنید دوره شناخت باعث می شود که با خلق و خوی یکدیگر آشنا شوید و بعد از سه ماه هیجانات اولیه فروکش می کند و دو نفر تصمیم می گیرند که رابطه را قطع کنند یا ادامه دهند. بلوغ فکری و استقلال فکری در رابطه مهم هست. تناسب فرهنگی، خانوادگی، شخصیتی، اقتصادی و تحصیلاتی را باید در نظر بگیرید. ازدواج نیازمند گذشت و احترام هست.
سعی کنید به جای ترس در انتخاب خود دقت بیشتری داشته باشید.
profile-photo
درود 🌱
دوست عزیز آمارهای بالا درباره‌ی طلاق، قطعا تلخ و نگران‌کننده‌ان اما باید بدونیم که این آمارها حاصل مجموعه‌ای از انتخاب‌های ناآگاهانه، تصمیم‌گیری‌های عجولانه، نبود مهارت‌های ارتباطی، ضعف در شناخت خود و دیگری، یا حتی فشارهای اجتماعی و خانوادگیه.

حالا اینکه شما با دیدن این وضعیت دچار تردید شدید، نشونه‌ی احتیاطه و این خیلی خوبه اما بین احتیاط و بدبینی یه مرز نازک هست. اینکه بگیم «همه طلاق می‌گیرن، پس منم همین می‌شم»، نه منطقیه نه منصفانه. این دیدگاه، ما رو از ساختنِ چیزی که می‌تونه با آگاهی، مشورت، مهارت‌آموزی و انتخاب صحیح شکل بگیره، محروم می‌کنه.

توهم زمانی‌ست که بدون دلیل و تلاش بگیم «من خاصم» یا «برام اتفاق بد نمی‌افته» اما اگر کسی واقعا خودش رو بشناسه، روی مهارت‌های شخصی و ارتباطیش کار کنه، نگاهش به ازدواج پخته باشه و معیارهای درست و دقیق برای انتخاب شریک زندگی داشته باشه، این نه توهمه، نه خیال‌پردازی؛ بلکه اسمش می‌شه آمادگی برای یک انتخاب سالم.

پس به جای ترس از آمار، بهتره تمرکزتون رو بذارین روی «چه کارهایی باید بکنم تا جزء اون درصد موفق باشم؟»
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱
profile-photo
باسلام
آمار علم بی رحمی است ولی وقتی جامعه آماری درست انتخاب نشود و از نظر همه ویژگی ها همگن نشده باشد قابل تعمیم به جامعه نیست.
اگر تمام دوستان شما ملاک های منطقی برای انتخاب داشتند، انتظارات، اولویت ها و اهدافشان از زندگی مشترک و ازدواج بر پایه خودشناسی بود و باز هم ازدواج موفقی نداشتند می توانستید نتیجه گیری کنید که امکان طلاق نگرفتن فقط ۲۰ درصد است.
آیا از دوستانتان پرسیده اید ملاک های انتخابشان چه بوده؟ چند درصد آنها خودشان را برای بروز اختلاف و حل کردن تعارض آماده کرده بودند و برای تقویت و بهبود ارتباط مهارتهای زندگی را یاد گرفته بودند. وقتی ازدواج بر پایه عشق و ظاهر باشد پیش بینی طلاق دور از ذهن نیست.‌
نگرانی شما قابل درک است ولی بهتر است این نگرانی باعث شود ملاک هایتان را بازنگری کنید ، مهارتهای زندگی را یاد بگیرید نه اینکه با اجتناب از ازدواج صورت مسأله را پاک کنید. عشق برای ازدواج یا به دل نشستن برای انتخاب توهم است ولی انتخاب با ملاک‌های منطقی،.‌یادگیری مهارت های زندگی، خودشناسی و شناخت انتظارات شانس یک ازدواج موفق را بالا می برد. موفق باشید