ناشناس
ناامیدی
سلام خدمت کارشناسان محترم. بنده ۳۹ سالمه و مجرد و یه شغل معمولی با حقوق ناچیز دار م با پدر مادرم زندگی میکنم خیلی زحمت کشیدم که شابد روزی زندگی مرفه داشته باشم بابت رشته م که حسابداری هستش خیلی کلاس رفتم و هزینه کردم تجربه و مهارت هم کسب کردم ولی نتیجش شد کار نیمه دولتی درحالی که همون موقع که من کلاس میرفتم دوستان بنده سمت کار آزاد رفتن و موفق شدن و هردفعه که منو دعوت میکنن برم باهاشون بیرون رد میکنم چون احساس ضعف و ناامیدی میکنم و تو خانواده هم از همه ضعیف ترم جوری که برادر و خواهرا هرکدوم چنتا ملک و ویلا دارن ولی من غیر از ماشین معمولی چیزی ندارم که حتی پدر مادر م منو دست کم میگیرن و بوضوح اونارو تحویل میگیرن و اختزام میزارن با اينکه اینهمه هواشونو دارم. تو ۲۰ تا آدم دهه شصتی تو فامیل از ۱۸ تاشون بشدت عقب ترم از نظر مالی. یاد فرصت هایی که سوزوندم آزارم میده ناراحتم ازینکه اینهمه تلاش کردم و تو رشته خودم تجربه کسب کردم ولی رشته پولسازی انتخاب نکردم بخدا حسادت نمیکنم فقط غبطه میخورم و دیگه نه باخانواده سفر میرم نه با دوستان بیرون میرم چون میبینم چقدر اونا تو رفاهن و من نه. از نظر اعتماد بنفس خیلی منهدم شدم و ذره ای حوصله و انگیزه برام نمونده نمیدونم بخدا چیکار کنم لطفا راهنمایی بفرمایید
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
باسلام. احساس ناامیدی و بی انگیزگی شما قابل درک است.در دنیایی که معیار خوشبختی پول است سخت میشود از زوایای مختلف دنیا را دید ولی همه چیز خانه و ماشین و ملک و .... نیست. تمرکز شما روی چیزهایی است که بقیه دارند و دست آوردهای مثبت خودتان را نمی بینید و با این سبک مقایسه و قضاوت ، رأی به بد شانسی، بی عرضگی و ... می دهید و هیجانات منفی را تجربه می کنید که باعث افسردگی ، ناامیدی و اجتناب می شود. بهتر است عینک دیگری به چشم بزنبد، خودگویی هایتان را تغییر دهید و بجای نداشته ها و افسوس گذشته، از چیزهای کوچک لذت ببرید و برای آینده بهتر برنامه ریزی کنید.شما در این سال ها بیکار نبوده اید، در حرفه خودتان مطالعه داشتید و کار می کنید، اگر فکر می کنید در کار آزاد رشد بیشتر است بجای افسوس آنرا در کنار شغل خودتان امتحان کنید. شاید اگر با دوستان موفق خود بیرون بروید و از نزدیک صحبت کنید ببینید درگیر مسائلی هستند که زندگی خودتان با همان ماشین را ترجیح بدهید. فرق کودکان البته اگر بزرگترها بگذارند زندگی در حال و لذت بردن از چیزهای خیلی کوچک است. سعی کنید مانند یک کودک از چیزهای کوچک شاد شوید. شاد زندگی کردن با پول هنر نیست. اگر از زمانی که یادتان می آید همینطور اسیر گذشته و آه و افسوس بودید شاید نیاز به دارو درمانی داشته باشید. موفق باشید
باسلام
دوست گرامی عقب ماندن شما از همسالان تان، بیش از آنکه جنبه واقعی داشته باشد، جنبه ذهنی دارد چرا که دائما در حال مقایسه خود با دیگران هستید و همین مقایسه باعث شده کم کم روابط تان را با دیگران کم کنید و در نتیجه باز هم اعتماد به نفس تان کم شود
در حالی که تعامل با دوستان و همسالان، خودش می تواند ایجاد فرصت کند و برای تان درآمدزا باشد
همین رشته ای که شما از آن ناراضی هستید، خیلی از افراد به خاطر پولساز بودن آن، دنبالش می روند
دوست من مشکل از رشته تحصیلی تان نیست، مشکل اصلی ضعف شما در اعتماد به نفس است، شما باید اعتماد به نفس تان را تقویت کنید و اصلا خودتان را با دیگران مقایسه نکنید، تکرار این جمله که از همه ضعیف تر هستم، پدر و مادرم هم روی من حساب نمی کنند و.. همه و همه بر شدت مشکل تان می افزاید، قطعا شما امتیازات زیادی نسبت به عده ای دیگر دارید، چرا آنها را نمی بینید؟ همیشه هستند افرادی که از ما بالاترند و در مقابل هستند افرادی که از ما خیلی پایین ترند، چرا فقط مرفه ها را می‌بینید؟؟؟؟
توصیه جدی دارم حتما با یک مشاور صحبت حضوری داشته باشید و اعتماد به نفس تان را تقویت کنید، به خواب و خوراک تان توجه ویژه کنید، تعاملات تان را افزایش دهید، سفر بروید،ورزش منظم داشته باشید، از داشته هایتان لذت ببرید و دائما آنچه را که دارید تحقیر نکنید، خواهد دید که حالتان بهتر میشود
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯
دوست گرامی عقب ماندن شما از همسالان تان، بیش از آنکه جنبه واقعی داشته باشد، جنبه ذهنی دارد چرا که دائما در حال مقایسه خود با دیگران هستید و همین مقایسه باعث شده کم کم روابط تان را با دیگران کم کنید و در نتیجه باز هم اعتماد به نفس تان کم شود
در حالی که تعامل با دوستان و همسالان، خودش می تواند ایجاد فرصت کند و برای تان درآمدزا باشد
همین رشته ای که شما از آن ناراضی هستید، خیلی از افراد به خاطر پولساز بودن آن، دنبالش می روند
دوست من مشکل از رشته تحصیلی تان نیست، مشکل اصلی ضعف شما در اعتماد به نفس است، شما باید اعتماد به نفس تان را تقویت کنید و اصلا خودتان را با دیگران مقایسه نکنید، تکرار این جمله که از همه ضعیف تر هستم، پدر و مادرم هم روی من حساب نمی کنند و.. همه و همه بر شدت مشکل تان می افزاید، قطعا شما امتیازات زیادی نسبت به عده ای دیگر دارید، چرا آنها را نمی بینید؟ همیشه هستند افرادی که از ما بالاترند و در مقابل هستند افرادی که از ما خیلی پایین ترند، چرا فقط مرفه ها را می‌بینید؟؟؟؟
توصیه جدی دارم حتما با یک مشاور صحبت حضوری داشته باشید و اعتماد به نفس تان را تقویت کنید، به خواب و خوراک تان توجه ویژه کنید، تعاملات تان را افزایش دهید، سفر بروید،ورزش منظم داشته باشید، از داشته هایتان لذت ببرید و دائما آنچه را که دارید تحقیر نکنید، خواهد دید که حالتان بهتر میشود
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯
درود 🌱
دوست عزیز دردی که دارین تجربه می‌کنین، واقعا قابل درکه. شما با شرافت کار کردین، زحمت کشیدین، دنبال رشد رفتین اما حالا حس می‌کنین از بقیه عقب موندین. این مقایسه‌ی دائم با دیگران داره اعتماد به‌نفستون رو له می‌کنه و ناامیدی‌تون رو بیشتر.
واقعیت اینه که موفقیت فقط خونه و ماشین و حساب بانکی نیست. ارزش شما توی صبوری، تلاش و شخصیتتونه، نه توی دارایی. تو یه مسیر سخت شما هنوز جا نزدین و این خودش افتخاره.
اگه بخوایم صادق باشیم، برای بهتر شدن حالتون چند تا کار لازمه: 🔹 مقایسه با دیگران رو کنار بذارین و فقط با گذشته‌ی خودتون رقابت کنین.
🔹 اگه از شغل یا مسیرتون راضی نیستین، وقتشه بازنگری کنین یا مهارت جدید یاد بگیرین.
🔹 حتما از یه مشاور کمک بگیرین تا زخم‌های روحی این سالها ترمیم بشه.
بدونین شما ارزشمندین و شکست نخوردین، فقط مسیرتون متفاوت بوده. هنوزم دیر نشده برای شروعی نو، با نگاه متفاوت به زندگی .
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست
دوست عزیز دردی که دارین تجربه می‌کنین، واقعا قابل درکه. شما با شرافت کار کردین، زحمت کشیدین، دنبال رشد رفتین اما حالا حس می‌کنین از بقیه عقب موندین. این مقایسه‌ی دائم با دیگران داره اعتماد به‌نفستون رو له می‌کنه و ناامیدی‌تون رو بیشتر.
واقعیت اینه که موفقیت فقط خونه و ماشین و حساب بانکی نیست. ارزش شما توی صبوری، تلاش و شخصیتتونه، نه توی دارایی. تو یه مسیر سخت شما هنوز جا نزدین و این خودش افتخاره.
اگه بخوایم صادق باشیم، برای بهتر شدن حالتون چند تا کار لازمه: 🔹 مقایسه با دیگران رو کنار بذارین و فقط با گذشته‌ی خودتون رقابت کنین.
🔹 اگه از شغل یا مسیرتون راضی نیستین، وقتشه بازنگری کنین یا مهارت جدید یاد بگیرین.
🔹 حتما از یه مشاور کمک بگیرین تا زخم‌های روحی این سالها ترمیم بشه.
بدونین شما ارزشمندین و شکست نخوردین، فقط مسیرتون متفاوت بوده. هنوزم دیر نشده برای شروعی نو، با نگاه متفاوت به زندگی .
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست