نگرش غلط و قضاوت نادرست و مادی گرایی افراطی
سلام و عرض ادب،
من به عنوان مهندس مکانیک مشغول به کار هستم و در حوزه هنر و نویسندگی فعالیت دارم هرچند اصالتاً اهل روستا هستم و خانواده‌ام در روستا ساکن هستند، اما خودم سال‌هاست در مرکز شهر زندگی می‌کنم. این اطلاعات را نیز در پروفایل خود در سامانه همدم
به‌صورت شفاف درج کرده‌ام.
از آنجا که مدت زیادی از ثبت‌نام من در این سامانه نمی‌گذرد، تاکنون دو پیشنهاد برای من ارسال شده است که در هر دو مورد، شماره تماس مادر دخترخانوم‌ها را در اختیارم گذاشتند.
تجربه اول:
مادر دخترخانومی ۲۷ ساله بودند که به نظر می‌رسید تحصیلات چندانی نداشتند. در طول گفت‌وگو، سوالاتشان را یادداشت می‌کردند، گویی که مشغول فاکتورنویسی در یک فروشگاه باشند! اما وقتی متوجه شدند من اصالتاً روستایی هستم، در کمتر از پنج دقیقه مخالفت خود را با ادامه آشنایی اعلام کردند.
تجربه دوم:
در این مورد نیز مادر دخترخانومی ۲۶ ساله به‌صورتی مشابه سوالات را می‌پرسیدند و یادداشت می‌کردند. اما این بار، در همان دقایق ابتدایی، صراحتاً پرسیدند:
چی داری؟ خونه؟ ماشین؟
منم با لبخند پاسخ دادم: اگر قسمت باشه، در مراحل بعدی می‌تونیم در این مورد صحبت کنیم. اما ایشان نیز بلافاصله ادامه آشنایی را رد کردند.
این دو تجربه برای من خیلی سنگین بود به نحوی که حتی از تصمیم به ازدواج نیز منصرف شدم.
سوال اولم از شما به عنوان مشاور این است
چرا این تصور نادرست در جامعه وجود دارد که افراد روستایی یا اهل روستا، از فرهنگ پایین‌تر یا جایگاه اجتماعی ضعیف‌تری برخوردارند؟
من که تجربه زندگی در کلان‌شهر و چندین شهر دیگر را داشته‌ام، به این نتیجه رسیده‌ام که مردم روستا غالباً بااصالت‌تر، پایبندتر به ارزش‌ها و حتی در بسیاری موارد، موفق‌تر در زندگی هستند. آمار پایین طلاق و جدایی در روستاها نیز گواهی بر این ادعاست.
سوال دوم:
چرا برخی خانواده‌ها در همان برخورد اول بدون توجه به شناخت شخصیت و اخلاقیات فرد، مستقیم به سراغ مسائل مالی می‌روند؟
البته من دغدغه یک مادر برای آینده دخترش را درک می‌کنم، اما طرح چنین سوالاتی در دقیقه اول گفت‌وگو نه‌تنها ناخوشایند، بلکه تا حدی توهین‌آمیز است. به نظر شما، آیا این رفتار نشان‌دهنده نوعی مادی‌نگری افراطی نیست؟
به عنوان کسی که به دنبال تشکیل خانواده‌ای پایدار است، از شما می‌خواهم راهنمایی ام کنید
آیا بهتر است در پروفایل خودتوضیح بیشتری درباره ارزش‌ها و باورهایم بنویسم؟
راهکار شما برای مواجهه صحیح با چنین برخوردهایی چیست؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
باسلام. احساس برتری قومیتی خاص یا حتی ارزشگذاری از روی محل زندگی در شهر و روستا ( مانند ده بالا، محله بالای شعر و ....) وجود دارد. دسته بندی کمک می کند صفت های خاصی برای آن دسته قایل شویم و احساس شناخت کنیم. دسته بندی افراد و باورهایی که ریشه در جامعه و فرهنگ افراد دارد طی سال ها و به غلط شکل گرفته و علت واضحی ندارد. برای تغییر این افکار و باورها باید فعال اجتماعی باشید اگر فقط ذهنتان را درگیر چراها کنید چون کنترلی روی آن ندارید فقط هیجانات منفی را تجربه می کنید. در یک خواستگاری سنتی هم ، در ابتدا درباره کار و خانه و امکانات مالی پسر صحبت می شود. فقط چون همه در جمع هستند شاید کمتر حس بازجویی ایجاد شود. شاید اگر قبل از صحبت اولیه معرفی داشته باشید تا شرایطتتان را توضیح دهد و در صورت پذیرش ، آشنایی صورت گیرد این تجربیات ناخوشایند تکرار نشود. و در همدم ، پروفایل افراد و خواسته هایشان را دقیق تر نکاه کنید و درخواست هایتان را محدود به افرادی کنید که تناسب های اولیه وجود دارد. ازدواج و تشکیل خانواده مرحله مهمی از زندگی است و باید برایش زمان بگذارید و تلاش کنید تا همسر مناسب را پیدا کنید. دو برخورد نامناسب نباید بازدارنده باشد. فقط نیاز است راه های متفاوتی را امتحان کنید. موفق باشید
باسلام
دوست گرامی ناراحتی شما قابل درک هست. در جلسه اول لزومی ندارد درباره ی مادیات صحبت شود. جلسه اول ارزیابی جهت سن، شغل، تحصیلات و هدف و نیت ازدواج هست.
اینکه شما از نوع رفتار مادر دختر خانم ناراحت شدید قابل درک هست و حق می دهم. شما در جلسه اول فقط درباره سن، شغل، اصالت، محل سکونت و تحصیلات اطلاعات دهید و اگر که مورد قبول یکدیگر بودید در جلسات بعدی میزان درامد، پس انداز و دارایی را مطرح کنید.
خانواده دختر خانم ها این سوالات را بیشتر از باب نگرانی برای آینده دخترشان می پرسند اما برای طرف مقابل برداشت منفی تلقی می شود و نباید در جلسه اول صحبت شود.
علاوه بر همدم به دوستان و خانواده بسپارید با معیارهای شما اگر فردی را می شناسند معرفی کنند. ارتباطات اجتماعی تان را گسترش دهید که اگر فردی با معیارهایتان پسند کردید بتوانید برای اشنایی اقدام کنید. فقط به یک مسیر اکتفا نکنید.
دوست گرامی ناراحتی شما قابل درک هست. در جلسه اول لزومی ندارد درباره ی مادیات صحبت شود. جلسه اول ارزیابی جهت سن، شغل، تحصیلات و هدف و نیت ازدواج هست.
اینکه شما از نوع رفتار مادر دختر خانم ناراحت شدید قابل درک هست و حق می دهم. شما در جلسه اول فقط درباره سن، شغل، اصالت، محل سکونت و تحصیلات اطلاعات دهید و اگر که مورد قبول یکدیگر بودید در جلسات بعدی میزان درامد، پس انداز و دارایی را مطرح کنید.
خانواده دختر خانم ها این سوالات را بیشتر از باب نگرانی برای آینده دخترشان می پرسند اما برای طرف مقابل برداشت منفی تلقی می شود و نباید در جلسه اول صحبت شود.
علاوه بر همدم به دوستان و خانواده بسپارید با معیارهای شما اگر فردی را می شناسند معرفی کنند. ارتباطات اجتماعی تان را گسترش دهید که اگر فردی با معیارهایتان پسند کردید بتوانید برای اشنایی اقدام کنید. فقط به یک مسیر اکتفا نکنید.
درود 🌱
قبل از هرچیز بابت صداقت در بیان تجربه‌هاتون باید گفت شما جسور و آگاه هستین. خیلی‌ها این حرف‌ها رو تو دلشون دارن ولی جرئت بیانش رو ندارن.
راجع به اصالت روستایی، متأسفانه بعضی‌ها هنوز با نگاه سطحی قضاوت می‌کنن؛ به جای شخصیت، به محل تولد یا لهجه نگاه می‌کنن. اما اصالت یعنی انسانیت، صداقت و ریشه‌دار بودن، نه اسم مکان. شما با تجربه‌ی زندگی شهری و فعالیت فنی و هنری نشون دادین چقدر رشد کردین.
در مورد برخوردهای مالی در جلسه‌ی اول خواستگاری هم، وقتی گفتگو با سؤال «چی داری؟» شروع می‌شه، بیشتر حس معامله منتقل می‌کنه تا آشنایی واقعی. این نگاه سطحی ناشی از نگرانی‌ها یا نداشتن الگوی درست برای شناخت همسر آینده‌ست.
پیشنهاد اینه که در پروفایل آشنایی، دیدگاه‌تون به زندگی، تجربه‌های واقعی‌تون و نگاه‌تون به ازدواج رو صادقانه و محترمانه بنویسین. این باعث می‌شه کسی که شما رو انتخاب می‌کنه، دقیق و با شناخت بیاد جلو.
و مهم‌تر از همه اینکه دلسرد نشین. چند تجربه‌ی تلخ نباید باعث بشه قید مسیر رو بزنین. راه شما شاید خاص‌تر و طولانی‌تر باشه، اما عمیق‌تر و ماندگارتره. اون‌که باید، قلب و انسانیت‌تون رو می‌فهمه، نه فقط لهجه یا حساب بانکی‌تون رو.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست
قبل از هرچیز بابت صداقت در بیان تجربه‌هاتون باید گفت شما جسور و آگاه هستین. خیلی‌ها این حرف‌ها رو تو دلشون دارن ولی جرئت بیانش رو ندارن.
راجع به اصالت روستایی، متأسفانه بعضی‌ها هنوز با نگاه سطحی قضاوت می‌کنن؛ به جای شخصیت، به محل تولد یا لهجه نگاه می‌کنن. اما اصالت یعنی انسانیت، صداقت و ریشه‌دار بودن، نه اسم مکان. شما با تجربه‌ی زندگی شهری و فعالیت فنی و هنری نشون دادین چقدر رشد کردین.
در مورد برخوردهای مالی در جلسه‌ی اول خواستگاری هم، وقتی گفتگو با سؤال «چی داری؟» شروع می‌شه، بیشتر حس معامله منتقل می‌کنه تا آشنایی واقعی. این نگاه سطحی ناشی از نگرانی‌ها یا نداشتن الگوی درست برای شناخت همسر آینده‌ست.
پیشنهاد اینه که در پروفایل آشنایی، دیدگاه‌تون به زندگی، تجربه‌های واقعی‌تون و نگاه‌تون به ازدواج رو صادقانه و محترمانه بنویسین. این باعث می‌شه کسی که شما رو انتخاب می‌کنه، دقیق و با شناخت بیاد جلو.
و مهم‌تر از همه اینکه دلسرد نشین. چند تجربه‌ی تلخ نباید باعث بشه قید مسیر رو بزنین. راه شما شاید خاص‌تر و طولانی‌تر باشه، اما عمیق‌تر و ماندگارتره. اون‌که باید، قلب و انسانیت‌تون رو می‌فهمه، نه فقط لهجه یا حساب بانکی‌تون رو.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست