پاسخ به خانم شربیانی

درود 🌱
شما دارید سال‌ها درد، تنهایی، خشم، ناامیدی و بی‌اعتمادی رو توی خودتون نگه می‌دارید و این فشار سنگین، کاملا قابل فهمه. این حجم از نفرت و انزوا نتیجه‌ی زخم‌هاییه که سال‌ها کسی جدی نگرفته. اما این به معنای پایان نیست. خودکشی پایان درد نیست، انتقالشه به قلب کسانی که دوستتون دارن یا می‌تونستن در آینده بهتون کمک کنن.
راه نجات هست، ولی باید بخواید کمک بگیرید. مشاوره و درمان، حتی اگه ناامید شدید هنوز تنها مسیر واقعیه. آدم مناسبش رو پیدا کردن زمان می‌بره، اما ممکنه.
شما هنوز زنده‌ای، پس هنوز فرصت ساختن و تغییر هست. اینجا من و همکارانم صداتون رو می‌شنویم بدون قضاوت. اولین کاری که باید بکنید اینه که همین رنج‌ها رو جدی بگیرید، نه اینکه سرزنش‌شون کنید یا بترسید ازشون. شما زخمی هستین، نه خراب یا بد.روزانه چند خط. به خودتون اجازه بدید رنج‌هاتون شنیده بشن، حتی اگر فقط روی کاغذ.آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱