پاسخ به خانم شربیانی

درود 🌱
این حرف‌هایی که نوشتید، نشون می‌ده زخمای عمیقی توی دل و ذهنتون جا خوش کرده؛ زخم‌هایی که انگار هر روز با مرور خاطرات گذشته، تازه‌تر می‌شن. تجربه‌های تلخ و دردناک زندگی می‌تونن دید آدم رو به دنیا تغییر بدن؛ وقتی مدام با بی‌عدالتی، خیانت، دروغ، شکست و طرد شدن روبه‌رو بشیم، کم‌کم باور می‌کنیم که دنیا جای امنی نیست و هیچ‌کس قابل اعتماد نیست.

اما نکته‌ی مهم اینجاست: این نگاه شما حاصل زخم‌های شماست، نه حقیقت کامل دنیا. شما دارید دنیا رو از دریچه‌ی رنج‌هایی نگاه می‌کنید که براتون اتفاق افتاده، نه از دریچه‌ی همه‌ی چیزهایی که می‌تونن متفاوت باشن.

ما انسان‌ها وقتی مدام آسیب ببینیم، یاد می‌گیریم که دیگه به هیچ‌چیزی دل نبندیم تا دوباره زخم نخوریم. ولی این دفاع گرچه موقتی محافظت‌مون می‌کنه، در بلندمدت ما رو از شوق زندگی، از تجربه‌ی عشق، آرامش، حتی روزنه‌های کوچک امید جدا می‌کنه.

پیشنهاد می‌کنم حتما با یک مشاور متخصص صحبت کنید. اگر بارها این حرف رو شنیدید و ناامید شدید، بدونید که انتخاب مشاور درست همون‌قدر مهمه که خودِ مراجعه. شما هنوز زنده‌اید، هنوز حرف دارید، هنوز درد دارید و این یعنی هنوز امیدی هست.

دنیا شاید همیشه مهربون نباشه اما شما لایق زندگی‌ای هستید که توش بتونید دوباره لبخند واقعی رو تجربه کنید.

آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱