پاسخ سرکار خانم فهیمه کهتری

قبل از هرچیز ممنون میشم یه معرفی جزیی از خودتون ارایه بدید و اینکه دقیقا چه شرایطی پیش اومده که شما رو به این نتیجه رسونده

باید بپذیریم که زندگی همیشه طبق پیش بینی های ما جلو نمیره پس ما باید تلاش کنیم این جریان زندگی رو تعدیل کنیم
گاهی برای همه ما پیش میاد که با یک تلنگر یا ناکامی و یا سرخوردگی از طرف خانواده و یا جامعه و یا باورهای ذهنی که در ما نقش بسته اعتماد بنفس و امید به زندگی رو از دست بدیم
اما چیزی که اهمیت داره در حال زندگی کردن و استفاده کردن از فرصت های زندگیه
باید زندگی کردن رو تمرین کنید با ایجاد یک زندگی هدفمند کافیه چند هفته‌ای رو به شکل روتین ورزش کنید _یادداشت روزانه داشته باشید فیلم ببینید پیاده روی کنید (چند دقیقه ای رو صرف مدتشین (آرام سازی ذهن) کنید _کتاب بخونید و مطالعه کنید حتی چند دقیقه در طول روزو کارهایی از این قبیل ...
بعد از مدت کمی خواهید دیدید که اینها تبدیل به عادت در شما شده طوری که کمتر سراغ افکار منفی و نشخوار فکری گذشته یا آینده خواهید رفت و به شکل محسوسی امید به زندگی در شما تقویت شده
همه اینها نیازمند صبوری ،پذبرش واقعیت و رویارویی با ترس هاست که حتما که باید در این مسیر از روانشناس و مشاور متخصص برا هدایت بهتر کمک بگیرید

موید باشید🌱