ناشناس

پرخاشگری

سلام پرخاشگری و نداشتن کنترل بر اعصاب در حد بهم ریختن اسباب و اساس زندگی در هنگام بودن محرک مربوط به کدام اختلال شخصیتی است؟ متاسفانه پدر من اگر کسی روی حرفش حرف بزنه تمام شیشه های خونه رو میشکنه و این نوع رفتار با اثرات پایین تر مثل فریاد کشیدن به ماهم منتقل شده

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

3 پاسخ
profile-photo
باسلام. خیلی سخت است در خانواده که قرار است محیط آرام و بی تنشی باشد در استرس دایمی از رفتار پدر زندگی کرد و طبیعی است که در چنین محیطی همه اعضای خانواده به نوعی تحت تأثیر آن باشند ولی تشخیص نوع اختلال کمکی به شما نمی کند . تلاش کنید از فردی که مورد قبول پدر است کمک بگیرید تا برای تغییر رفتار و یادگیری مهارت هیجانات منفی از روانشناس و در صورت لزوم برای دارودرمانی از روانپزشک کمک بگیرد. اگر شما یا مادر بخواهید به اختلال یا بیماری اشاره کنید بیشتر تحریکش می کنید. موفق باشید
profile-photo
باسلام
دوست گرامی اینکه نام مشکل پدرتان چیست چندان اهمیت ندارد که البته برای تشخیص درست بابد مصاحبه حضوری صورت گیرد ولی در کل اختلال شخصیت مرزی دارای این نشانه است همچنین اختلال در کنترل تکانه نیز از جمله اختلالاتی است که منجر به این دست پرخاشگری ها میشود
اما جدا از نام مشکل ایشان، مهم اقدامات درمانی است
در صورت امکان پدرتان را مجاب کنید حتما مراجعه حضوری نزد روانپزشک داشته باشند، مدتی دارودرمانی و رفتار درمانی کمک بزرگی به ایشان می کند
✔️در ضمن شما و سایر اعضای خانواده از طریق یادگیری روش‌های کنترل خشم، اعم از ورزش منظم، تکنیک‌های تنفسی، تکنیک های به تاخیر انداختن تکانه و... می توانید کنترل کامل بر تکانه های عصبی و خشم تان داشته باشید
مطالعه کتاب های کنترل خشم کمک زیادی به شما خواهد کرد
اجازه ندهید رفتارهای پدرتان، بر سبک زندگی شما و سایر اعضای خانواده اثر منفی بگذارد
✔️وقتی ایشان شروع به رفتارهای نامتعارف می کنند حتما محیط را ترک کنید تا آسیب کمتری ببینید
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯
profile-photo
درود 🌱
رفتارهایی مثل پرخاشگری، بی‌ثباتی هیجانی، شکستن وسایل و واکنش‌های تند به مخالفت، معمولا نشونه یه اختلال رفتاری یا شخصیتی جدی مثل اختلال شخصیت مرزی یا انفجاری متناوبه. این افراد توان مدیریت خشم و گفت‌وگوی منطقی رو ندارن و معمولا اعضای خانواده مخصوصا بچه‌ها، آسیب زیادی از این نوع رفتار می‌بینن.
مهمه بدونین که شما مقصر این رفتارها نیستین، حتی اگه قربانیش باشین. حتما برای حفظ سلامت روان خودتون دنبال حمایت حرفه‌ای، مثل مشاور یا روان‌درمانگر باشین.
لازمه از نظر روانی فاصله بگیرین و روی ترمیم آسیب‌های گذشته کار کنین. این مسیر آسون نیست، اما ممکنه. شما مستحق آرامش و احترام هستین.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست