<p class="paragraph"> سلام. </p><p class="paragraph"> اطبای سنتی معتقدند که فلورایدِ موجود در خمیردندان‌ها نه‌تنها برایِ مقابله با پوسیدگیِ دندان خوب نیست که حتی خود عاملِ پوسیدگی است. <br> </p><p class="paragraph"> از طرفی اطبایِ کلاسیک فقط و فقط سه بار استفاده از مسواک با خمیردندان‌هایِ معمول را توصیه می‌کنند.متخصصین طبِ کلاسیک به استفاده از سرکه و نمک و پودر شویا و امثالهم نقدهایِ جدی دارند. مثلاً نمک و پودر شویا در درازمدت باعثِ خوردگیِ مینایِ دندان می‌شود. سرکه هم به خاطرِ خاصیتِ اسیدی می‌تواند به دندان‌ها و نسوجِ اطرافِ آن آسیب بزند. می‌گویند نمک وقتی با آب مخلوط می‌شود خاصیتِ ضدباکتریاییِ آن کاهش پیدا می‌کند. مسواک زدن با نمک به خاطرِ زبری باعثِ‌آسیبِ مینا می‌شود. </p><p class="paragraph"> بالاخره تکلیف چیست. بهترین مسواک و خمیردندان که بتوان روزانه از آن استفاده کرد و جلویِ پوسیدگیِ دندان را گرفت چیست؟ </p><p class="paragraph"> سپاس. </p>
منظور از باهم خوردن/نخوردن غذاها چیست؟ آیا مثلاً حتماً باید ترکیبِ ماست و پونه باهم مصرف شود یا همینکه با فاصله‌یِ کمی از هم مصرف شود مصداقِ باهم‌خوردن تلقی می‌شود؟ (مثلاً مصرفِ پونه یکی دو دقیقه بعد از ماست.) آیا منبعی در طبِ سنتی هست که به این موضوع اشاره کرده باشد؟ در قانونِ بوعلی چیزی نیافتم.