سلامخداقوت و وقت بخیربنده از درد نداشتن همسر و از غم از دست دادن یک دوست در دوران تحصیل افسرده شدم خصوصا وقتی جایی نامزد بودم به دلیل اطلاع از همین مسئله که تا قبل از نامزدی افسرده بودم نامزدیم بهم خورد.یعنی طرف مقابل از اسم بیماری من ترسید و کشید کنار در حالیکه اگر یک همدم و همنشین پیشم باشه خیلی اوضاع بهتر میشه.گاهی اوقات با این رنج نداشتن همسر میسوزم و هیچی بروز نمیدم گاهی اوقات هم تو خونه پرخاشگری هایی میکنم.مسئله اینجاس که خانواده میگن تا پرخاشگری میکنی نمیریم خواستگاری.در حالیکه اگه به سمت همدم پیش برم آروم تر میشم.چطور میتونم اعتماد خانواده را بدست بیارم؟ممنون