با سلام در شهر ما که شهر توریستی هست معمولا صاحبان کسب و کار و مغازه داران بیش تر از نرخ اتحادیه و صنف هزینه یا اجرت می گیرند دلیلش را پرسیدم گفتند اجاره های مغازه ها خیلی زیاد هست و با هزینه مندرج در نرخنامه قابل قبول نیست و نمی توان با آن هزینه مغازه را اداره کرد - (از طرفی واقعا هم حرفشان درست است چون در اینصورت باید از جیب خرج کنند و کسب و کارشا کلا نابود می شود از نظر شرعی این کار چه حکمی دارد و از نظر اسلام درمان این امر چیست؟ باتشکر<br />
با سلام و احترام کاربری سامانه ای را به عهده دارم و تایید شکلی ثبت نام رو انجام میدم به دلیل پیچیدگی و تخصص برای ثبت درخواست بسیاری از متقاضیان با مشکل مواجه هستند و علی الرغم اینکه همه جور راهنمایی تلفنی و حضوری برای انجام کار را انجام میدهم و بعضا و با اصرار متقاضیان مراحل را خودم و با سیستم شخصی انجام میدهم و هیچ صحبتی هم در خصوص هزینه کار نمیکنم بعد از پایان کار اکثرا برای تشکر هدایایی پیشنهاد میدهند حکم این هدایا چه نقدی و چه غیر نقدی که از محصولات خودشان است چیه ؟؟ البته اصرارم هم اینه اول خودشان انجام بدهند و مشکل برخوردن راهنمایی میکنم و اینکه برای تایید نهایی درخواست ها توسط کمیسیونی از چند نماینده صورت می‌گیرد
با سلام و تقدیم احترام<br /><br />سوالی داشتم در زمینه اعمال دینی و تأثیرات آن بر زندگی روزمره:<br />گاهی اوقات وقتی اعمال دینی انجام میدهم، مانند زیارت یا دعا، احساس میکنم انرژی منفی یا وسوسه‌های شیطانی بر ضد من عمل می‌کنند و موجب آزردگی یا مشکلاتی برایم می‌شوند. خیلی شدید البته.<br />می‌خواستم بدانم چگونه می‌توانم در چنین شرایطی اعمال دینی خود را ادامه دهم و در عین حال از تأثیرات منفی احتمالی این حالت‌ها محافظت کنم؟ آیا راهکار یا توصیه‌ای وجود دارد که این تجربه را برای فرد آرام‌تر و مفیدتر کند؟ <br />به عنوان مثال اگر بخوام عرض کنم سال 1401 به مشهد مشرف شدم و بعدا چنان شیطان از خجالت بنده درومد که میتونم بگم زندگیم زیر و رو شد و به سمت بدی و تاریکی رفتم. خب اینطور که نمیشه زندگی کرد و هیچ عمل دینی انجام داد. راهکاری دارید بنده رو راهنمایی بفرمایید؟ مثلا الان اگر خدا بخواد میخوام برم مشهد اما همش نگرانم که نکنه باز یه اتفاقی واسم بیافته. گاهی اوقات میگم مهم نیست زندگی من خراب بشه و بهشت نرم ولی بذار حمایت از دین و اعمال دینی باقی بمونه و انجام بشه. <br /><br />پیشاپیش از راهنمایی و وقت ارزشمندتان سپاسگزارم.<br />
آیا راهپیمایی عظیم اربعین، یک حرکت اصیل و مردمی و ریشه‌دار در سنت شیعه است، یا صرفاً ابزاری برای قدرت‌نمایی سیاسی و تبلیغاتی جمهوری اسلامی و نفوذ منطقه‌ای؟
آن طور که من شنیده‌ام در زمان پیغمبر اکرم و قبل از آن، طوری بود که ماه ربیع الاول مصادف با اول بهار بود. برای اینکه ترتیب سالها به هم نریزد، هر سه سال یک بار، کبیسه اعلام کرده و یک ماه به آن اضافه می‌کردند. تا اینکه در زمان خلیفه دوم به عللی سال کبیسه را حذف کردند و به این ترتیب دیگر ماه ربیع الاول در بهار قرار نمی‌گرفت. سوال من این است که آیا این موضوع صحت دارد یا نه؟ که ظاهرا صحت دارد، آیا الآن ماههای سال مثل رمضان، ماه حج، که در جای خود نیستند، چه حکمی دارند؟
سلام، اگر همسایه‌ها وسایل شخصی‌شون (مثل میز، صندلی یا کفش و وسایل اضافه) رو توی راهرو یا فضای مشاع می‌ذارن و باعث مزاحمت می‌شن، آیا از نظر قانونی یا شرعی این کارشون اشکال داره؟ ممنون می‌شم راهنمایی کنین
با توجه به ازدحام جمعیت و شرایط سخت مسیر، آیا پیاده‌روی اربعین باعث بروز بیماری‌ها و آسیب‌های جسمی نمی‌شود و آیا این امر با توصیه‌های دینی به حفظ سلامت در تضاد نیست؟
