ناشناس
سوال 11232
با توجه به سوره جمعه معنای تسبیح و تسبیح ذات حق ، از سمت عالم و انسان چگونه است؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام و درود
در آیات ابتدایی سوره های حدید، حشر و جمعه، به موضوع تسبیح گویی همه موجودات آسمان و زمین، اشاره شده است.
در این زمینه، دانشمندان و مفسران چند ديدگاه دارند:
1. مقصود از تسبيح موجودات، همان تسبيح با قصد باشد، يعنى همه موجودات جهان داراى شعور هستند و حمد و تسبيح الهى را زمزمه مى كنند، هر چند كه اين زمزمه متناسب با عالم آن هاست و ما آن ها را نمى شنويم.
2. مقصود از تسبيح موجودات، زبان حال آن هاست؛ يعنى آن ها به صورت حقيقى (نه مجازى) حمد و تسبيح خدا مى گويند، اما با زبان حال نه با الفاظ.
يعنى تسبيح جز به معناى پاک شمردن خدا از عيوب نيست و ساختمان منظم اين جهان به ما مى گويد كه آفريننده آن از هرگونه نقصى مبراست؛ و حمد جز ستايش و بيان صفات كمال خدا نيست و نظام جهان با زبان حال از صفات كمال و علم و قدرت او سخن مى گويد.
3. اين كه مقصود از تسبيح موجودات، تركيبى از زبان حال «و قال» و تكوين و تشريع است؛ يعنى برخى موجودات هم چون انسان ها با زبان و الفاظ، و همه ذرات هستى با زبان حال از عظمت و قدرت خدا سخن مى گويند؛ يعنى هر موجودى با زبان مخصوص خود گواهى به پاكى و ستايش خدا مى دهد.
البته به نظر مى رسد كه ديدگاه سوم، جامع ديدگاه اول و دوم است و مانعى ندارد كه مقصود آيه همين معنا باشد.(رضایی اصفهانی، تفسير قرآن مهر، ج 20، ص 192 و 193)
پیروز باشید
در آیات ابتدایی سوره های حدید، حشر و جمعه، به موضوع تسبیح گویی همه موجودات آسمان و زمین، اشاره شده است.
در این زمینه، دانشمندان و مفسران چند ديدگاه دارند:
1. مقصود از تسبيح موجودات، همان تسبيح با قصد باشد، يعنى همه موجودات جهان داراى شعور هستند و حمد و تسبيح الهى را زمزمه مى كنند، هر چند كه اين زمزمه متناسب با عالم آن هاست و ما آن ها را نمى شنويم.
2. مقصود از تسبيح موجودات، زبان حال آن هاست؛ يعنى آن ها به صورت حقيقى (نه مجازى) حمد و تسبيح خدا مى گويند، اما با زبان حال نه با الفاظ.
يعنى تسبيح جز به معناى پاک شمردن خدا از عيوب نيست و ساختمان منظم اين جهان به ما مى گويد كه آفريننده آن از هرگونه نقصى مبراست؛ و حمد جز ستايش و بيان صفات كمال خدا نيست و نظام جهان با زبان حال از صفات كمال و علم و قدرت او سخن مى گويد.
3. اين كه مقصود از تسبيح موجودات، تركيبى از زبان حال «و قال» و تكوين و تشريع است؛ يعنى برخى موجودات هم چون انسان ها با زبان و الفاظ، و همه ذرات هستى با زبان حال از عظمت و قدرت خدا سخن مى گويند؛ يعنى هر موجودى با زبان مخصوص خود گواهى به پاكى و ستايش خدا مى دهد.
البته به نظر مى رسد كه ديدگاه سوم، جامع ديدگاه اول و دوم است و مانعى ندارد كه مقصود آيه همين معنا باشد.(رضایی اصفهانی، تفسير قرآن مهر، ج 20، ص 192 و 193)
پیروز باشید