سوال 11841

با سلام
   از اینکه در سن 21 سالگی توانسته اید شرایط یک زندگی مستقل را با توجه به بیماری که دارید فراهم کنید به شما تبریک می گویم . توضیح شما کمی گنگ است:  آیا شما وارد زندگی زناشویی شده اید که می دانید به مشکل بر نخواهید خورد؟ ازدواج کرده اید و فقط خانواده همسر در جریان نیستند؟  
در هر صورت بهتر است سعی نکنید مشکل خود را کم جلوه دهید. باید حقیقت را به همسر آینده و خانواده اش  بگویید تا با علم به آن تصمیم بگیرند. منظور شما از  بد نشود را متوجه نمی شوم؟ حقیقت زندگی شما این است و اگر کسی نمی تواند بپذیرد بهتر است تا وابستگی ایجاد نشده راهش از شما جدا شود. همانطور که شما انتظار دارید از  اول زندگی چیزی از شما پنهان نشود باید به طرف مقابل هم احترام بگذارید و بیماری خود را بگویید هر چند عکس العملشان خوب نباشد. موفق باشید

باسلام
کاربرگرامی وضعیت پزشکی و سلامتی شما کاملا باید مشخص و روشن باشد و مساله ژنتیک و وراثت آن و تاثیرش در فرزندان آینده باید مشخص شود. منظور من این است که شما کاملا به مساله تان اشراف داشته و بتوانید دقیق در مورد مسئله تان آگاهی سازی کنید
در طی جلسات خواستگاری اگر به موردی برخورد کردید که کاملا مناسب شما بود، بعد از توافق اولیه مساله تان را به طور خصوصی با دختر خانم مطرح کنید. کامل توضیح دهید و در ادامه حتما از ایشان بخواهید تا برای ارامش و آگاهی خودشان، با پزشک معالج شما صحبت و مشورت کنند و در نهایت و با آگاهی کامل از این مساله، تصمیم نهایی گرفته شود.
توجه کنید من نمی گویم مساله از خانواده دختر پنهان شود بلکه معتقدم مساله را اول به دختر خانم بگویید تا خود این خانم مساله را به خانواده منتقل کند
ضمنا توصیه اکید دارم حتما خانواده طرف مقابل با پزشک معالج شما صحبت کنند تا کل جریان، با صداقت کامل طی شود
موفق باشید