سوال 12868

اگر فرزند شما با اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی، مشکل درمهارت‌های اجتماعی و مهارت‌های حرکتی دست و پنجه نرم می‌کند، نکات مهمی وجود دارد که باید قبل از خرید نینتندو سوییچ بدانید.

Nintendo Switch یک سیستم بازی ویدیویی محبوب است که بچه‌ها و خانواده‌ها می‌توانند در کنار هم با آن بازی کنند. می‌توانید این دستگاه را برای تجربه بازی به شکل سنتی آن به تلویزیون کنید. این دستگاه همچنین دارای صفحه نمایش است و می تواند به عنوان یک سیستم بازی دستی قابل حمل استفاده شود. کنترلرهای Joy-Con سوییچ نیز دارای سنسورهای حرکتی هستند و برای بازی های حرکتی استفاده می‌شوند.

همانند تمام تکنولوژی‌ها، از جمله بازی‌های ویدیویی و تلویزیون، نگرانی‌هایی نیز در مورد مدت زمان استفاده وجود دارد که باید مراقبش باشید. کودکان، به ویژه کودکان مبتلا به اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی، اغلب با تغییر دادن کاری که دارند انجام می‌دهند مشکل دارند. وقتی از آن‌ها می‌خواهید دستگاه Switch را خاموش کنند، ممکن است مقاومت کنند. به همین دلیل لازم است که قوانینی برای مدیریت زمان استفاده وضع کنید و روی استفاده فرزندتان از اینترنت نظارت داشته باشید(خوشبختانه، یادگیری کنترل والدین سوییچ آسان است). اگر می‌توانید زمان استفاده را مدیریت کنید، لازم است برخی نکات خاص درباره Nintendo Switch برای کودکان دارای اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی یا اختلال مهارت‌های اجتماعی یا حرکتی را بدانید.

نینتندو سوییچ شامل بازی‌های اجتماعی می‌شود.

والدین اغلب نگران این هستند که بچه ها به تنهایی بازی‌های ویدیویی انجام دهند، این کار ممکن است برای کودکانی که دارای اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی یا مشکلاتی در زمینه مهارت‌های اجتماعی هستند، خوب نباشد. نینتندو سوییچ فرق دارد: سیستم این بازی، کودکان را به بازی کردن به صورت گروهی تشویق می‌کند.

اگر به تعداد کافی دسته بازی دارید، بازی‌هایی مانند Mario Kart 8 Deluxe را تا 12 نفر همزمان می‌توانند بازی کنند. Snipperclips یکی دیگر از بازی‌های محبوب نینتندوست که تیم‌های حداکثر 4 نفره در آن باید برای حل معماها همکاری کنند. این تعامل گروهی می‌تواند دریچه‌ای برای تعامل و ارتباط بیشتر باز کند.

بازی‌های جمعی می‌توانند مهارت‌های مکالمه را تحریک کنند.

نینتندو سوییچ با بازی‌های جمعی‌اش می‌تواند به پیشرفت مهارت مکالمه بچه‌ها کمک کند. بچه‌های آرام مجبورند برای این‌که مطمئن شوند که نوبت خود را از دست نمی‌دهند، صحبت کنند. بعضی از بازی‌ها نیاز به گفتگو در مورد استراتژی‌های حل مسئله به صورت تیمی دارند.

همچنین مکالمه مشترکی وجود دارد که ناشی از طرفدار نینتندو بودن است. بسیاری از بچه‌ها عاشق بحث در مورد شخصیت‌های مورد علاقه خود در سوپر ماریو و همچنین نکات و کلک‌های محرمانه در بازی‌ها هستند. این علاقه مشترک می تواند به برقراری ارتباط اجتماعی با سایر بچه‌ها در مدرسه کمک کند.

بچه‌ها ممکن است بخواهند مطالعه کنند (تا برنده شوند).

بیشتر بازی های نینتندو سوییچ، بصری هستند و یادگیری آن ها عمدتاً از طریق آزمون و خطا راحت است. با این حال، کودکانی که از بازی‌های پیچیده تری مانند Minecraft برای Nintendo Switch یا Splatoon 2 لذت می‌برند، هنگام بازی با نوشته و زیرنویس روبرو می شوند.

ممکن است بچه‌های کوچکتر برای فهمیدن این موارد به کمک احتیاج داشته باشند. اما اگر دیدید فرزندتان در حین بازی با صدای بلند نوشته‌ها را می‌خواند، تعجب نکنید. کودکان این نوشته‌ها را می‌خوانند تا قسمت‌های پنهان بازی، حرکت‌های مخفی یا نکته‌ای برای برنده شدن پیدا کنند.

بازی های حرکتی به بچه ها کمک می‌کند انرژی بگیرند.

دسته‌های بازی سوییچ با یک بند به مچ دست متصل می شوند و به راحتی در کف دست قرار می‌گیرند. با دنبال کردن دستورالعمل‌های روی صفحه، بچه‌ها می‌توانند انواع بازی‌های حرکتی را انجام دهند.

بچه‌ها می توانند مهارت‌های حرکتی را تمرین کنند.

کودکانی که دارای مشکل در مهارت‌های حرکتی هستند، ممکن است تمایل به انجام تمرینات بدنی برای بهبود قدرت و هماهنگی نداشته باشند. سوییچ با بازی‌های حرکتی کودکان را به تمرین این مهارت‌ها تشویق می‌کند.

به عنوان مثال، در بازی 1-2 Switch دو بازیکن با انجام فعالیت‌های مجازی ساده با هم به رقابت می‌پردازند. با استفاده از دسته‌های بازی، کودکان می‌توانند با دوشیدن یک گاو، تکان دادن یک بطری نوشابه، یا نواختن گیتاری خیالی، برنده بازی شوند.

هیچ‌کدام از بازی‌های ویدیویی نقص‌های مهارت‌های حرکتی را برطرف نخواهد کرد. اما دسته‌های بازی سوییچ می‌توانند تجربیاتی را ایجاد کنند که به بچه‌ها کمک می‌کند مهارت‌های حرکتی ریز ودرشت خود را تمرین کنند.

این دستگاه قابل حمل است و این موضوع می‌تواند به نظارت والدین روی فرزندان کمک کند.

یکی از مزایای نهایی نینتندو سوییچ این است که برخلاف اکثر کنسول‌های بازی ویدیویی، می توان در هرکجا با آن بازی کرد: خود کنسول قابل حمل است. به راحتی می‌توان آن را در کوله پشتی یا کیف گذاشت و آن را با خود به مراسم‌های خانوادگی و مهمانی‌های آخر هفته برد. حتی اگر زمانی که فرزندتان تنهایی بازی می‌کند می‌توانید Switch را در حیاط خانه یا روی میز آشپزخانه بگذارید تا بتوانید روند بازی را کنترل کنید.

با وجود همه این‌ها، بازی‌های ویدیویی برای هر خانواده‌ای مناسب نیست و استفاده بیش از حد از رسانه‌های دیجیتال ممکن است علائم اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی را افزایش دهد. خرید کنسول بازی یک تصمیم خانوادگی است که در آن شما باید جوانب مثبت و منفی را بسنجید.