ناشناس

سوال 17016

چرا امام صادق (ع) را رئیس مذهب شیعه نامیده‌اند؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

2 پاسخ
profile-photo

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام و احترام

حقیقت این است که این اصطلاح اصلا اصطلاح شعیه ی امامیه نیست و اصطلاح اهل سنت است، به تاریخ که مراجعه بفرمایید مشاهده می کنید به دلیل شرایط سیاسی و اجتماعی پیش آمده در زمان امام صادق علیه السلام کرسی های علمی رواج یافته و مذاهب اهل سنت در آن برهه تاریخی به وجود آمده و آنها این مذهب شیعه امامیه را مذهب جعفری در کنار مذاهب دیگر؛ مانند: مالکی، شافعی، حنبلی و ... نامیده اند. در اصل این اصطلاح به معنای فقه شیعه در مقابل فقه دیگر مذاهب اسلامی ست که در آن زمان به نام امام صادق علیه السلام شناخته می شده.

رئیس مذهب شیعه خود حضرت رسول الله صلی الله علیه و آله است و ائمه اثنی عشر علیهم السلام یکی پس از دیگری ریاست مذهب را بعد از ایشان به عهده گرفته اند.

در پناه حق باشید.

امام صادق علیه‌السلام یک تحول شگرف و جهان‌شمولانه‌ای در مذهب تشیع ایجاد کرد. این‌که امام صادق (ع) را رئیس مذهب تشیع می‌نامند از این باب نیست که قبل‌از ایشان شیعه‌ای وجود نداشت، شیعه‌گری تقریباً از زمان بعد از حضرت محمد (ص) ایجاد شد. کسانی که پیروی از خط مشی امام علی (ع) کردند شیعه شدند و کسانی که از خلفای سه‌گانه ابوبکر، عمر و عثمان پیروی کردند سنی شدند. اما امام صادق علیه‌السلام طبق جمله زیبایی که رهبر انقلاب گفتند مرد تشکیلات بود و یک کار تشکیلاتی و منظم انجام داد و توانست رئیس مذهب شیعیان شود.

امام صادق (ع) شاگردان زیادی را در زمینه‌های مختلف از جمله تفسیر، کلام، فلسفه، فقه و اصول تربیت کردند و به آن‌ها گفتند با دشمنان و افرادی از دین‌ها، مذاهب و مکاتب دیگر که می‌آمدند مناظره کنند، امام جعفر صادق (ع) همه کار‌ها را بر دوش خودش نگذاشت و با تشکیلاتی که ایجاد کرد به نظام و مذهب شیعه نظم بخشید و امور را مرتب کرد و این نظم بخشیدن و تشکیلاتی کار کردن امام صادق علیه‌السلام باعث ترویج بی‌حد و مرز تشیع در چند سال شد.

با ماموریت‌هایی که به افراد مختلف می‌داد، ایشان همه‌کار‌ها را خودشان انجام نمی‌دادند و کار‌ها را منظم می‌کردند. امام اجازه کار تکراری کردن به صحابه را نمی‌دادند اگر کسی در یک زمینه‌ای فعالیت و تبحر داشت اجازه نمی‌دادند که در زمینه دیگری فعالیت داشته باشد. هر کس در موضوع خودش کار می‌کرد که هم تخصص بیشتری پیدا کند و اتلاف وقتی صورت نگیرد و هم کسی در زمینه دیگر ورود نکند و متخصص فقط یک نفر باشد. این کار امام صادق علیه السلام باعث شد که متخصصان و شاگردان زیادی برای ترویج تشیع پرورش پیدا کنند.