ناشناس
سوال 222968
سلام من قبلا با کد۳۷۵۹۱۷سئوالی درسه قسمت پرسیدم که قسمت اول کاملا قانع کننده بود اما جوابهای دوقسمت بعد نیاز به رفع ابهام دارد که خواهش میکنم لطف نموده راهنمایی فرمائید.<br>۱-در مورد عمل به واجبات وترک محرمات حرف دل من اینست که حتی اگر سالیان طولانی اینکار را انجام دهیم باز هیچ نشانه ای وجود ندارد که بیانگر رضایت خدا بر عمل ما باشد .شخصا فکر میکردم از راه الهاماتی بالاخره دل بنده شاد خواهد شد اما با شنیدن مطالبی از محی الدین عربی که حضرت امام خمینی (ره)از او به بزرگی یاد کرده اند بکلی مرا ناامید کرد.بزبان خودمانی فکر کردم اگر بنده مطیع خدا شوم بالاخره خدا در خواب یا رویا یک بارک اللهی خواهد گفت اما وقتی دیدم شخصی مثل محی الدین پس از سالها عبادت تازه در رویا بهشت را میبیند که برخی دشمنان اهل بیت در آن سکونت دارند بکلی ناامید شدم وپیش خود گفتم حتی اگر مشارطه ومراقبه ومحاسبه دقیق نمایم باز از کجا معلوم که راه درستی رفته ام خصوصا که در روانشناسی بارها تجربه شده که در صورت تلقین امری فرد بتدریج آنرا علیرغم غیر واقعی بودن خواهد پذیرفت وشخصا فکر میکنم محی الدین هم گرفتار همین اوهام شده اما راه گرفتار نشدن خودم چیست ؟<br>۲-در مورد سقط جنین بعلت ناهنجاری پرسیده بودم که مجبورم کمی بیشتر توضیح دهم .<br>آزمایش مورد نظر که من میتوانم انجام دهم فقط میگوید احتمال عقب ماندگی ذهنی وجود دارد وباید آزمایشات تکمیلی انجام داد که آزمایشات تکمیلی کار من نیست با این حساب اگر من پدر ومادری را با این احتمال آشنا کردم و آنها آزمایشات تکمیلی را انجام دادند ومطمئن شدند وبعد هم با اختیار خود جنین را سقط کردند آیا من هم شریک جرم آنها هستم ؟.راستش را بخواهید من چون به مشکلاتی که این اختلال مادرزادی برای خود بچه ووالدین وجامعه به بار میاورد چه از لحاظ فکری وچه اقتصادی واقفم اگر خدای ناکرده خودم با چنین موردی روبرو شوم حاضرم فرزند خودم را در دوران جنینی سقط کنم و حتی برای دوری از عذاب آخرت دیه آنرا به حاکم شرع بپردازم یا خیرات کنم و با خیلی از پدر ومادرها که چنین فرزندانی دارند صحبت کردند که بسیاری میگفتند اگر متوجه این اشکال قبل از تولد میشدند حتما آنرا سقط میکردند .حال بنظر شما فقه شیعه چه میگوید؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام و عرض تحیت.
دوست خوب!
1. انسانها بر اساس میزان حجتی که بر آنها وجود داشته است، در پیشگاه الهی مؤاخذه می شود، و میزان کمالی که خداوند برای او مقدر می شود نیز بر همین اساس است.
واقع امر این است که ما نمی توانیم قضاوت قاطعی در مورد تمامیت و عدم تمامیت حجت بر انسانها داشته باشیم.
از طرفی انتظار خداوند از انسانها بر اساس میزان نعمتی که بر آنها ارزانی داشته، تعیین می شود. از این رو انسان حتی در مورد خود نیز نمی تواند قضاوت قاطعی داشته باشد که آیا به حساب نعمتهایی که خداوند به او داده، وظائفش را به درستی انجام داده است یا نه؟
به همین خاطر است که اسلام راهی را به عنوان راهی تضمین شده، برای این که انسان بداند که از حداقل سعادت برخوردار است و خدای ناکرده جهنمی در انتظارش نیست، به او نشان داده است. این راه انجام واجبات و ترک محرمات است. اگر کسی بر اساس حجتی که بر او اقامه شده، عمل کند و تا آنجا که می داند عمل کند، خداوند او را به سرمنزل مقصود می رساند.
آنچه در جواب قبل عرض کردیم این بود.
ابن عربی هم اگر در خطاهایی که کرده به خیال خود واقعا حجت داشته، ولو به اشتباه، معذور است؛ واگر نه در حقیقت به واجباتش عمل نکرده و محرمات را ترک ننموده است.
البته در خصوص ابن عربی بعضی معتقدند نسبتهایی که به او، در موارد مورد اشاره شما، می دهند جعلی است.
2. مسئله همان است که در جواب قبل عرض کردیم. سقط جنین، جز در مواردی که برای جان مادر ایجاد خطر کند، حرام است؛ و شما اگر اطمینان دارید که خبر شما باعث قتل جنین می شود، نباید بگویید. بله، اگر اطمینان به این مسئله ندارید، و یا این إخبار فوائدی دارد که آگاهی بر آن برای پدر و مادر لازم است، گفتن نتیجه به آنها اشکالی ندارد.
برای شما آرزوی موفقیت و بهروزی داریم.
مؤسسه ذکر ـ قم.
باستانی.
دوست خوب!
1. انسانها بر اساس میزان حجتی که بر آنها وجود داشته است، در پیشگاه الهی مؤاخذه می شود، و میزان کمالی که خداوند برای او مقدر می شود نیز بر همین اساس است.
واقع امر این است که ما نمی توانیم قضاوت قاطعی در مورد تمامیت و عدم تمامیت حجت بر انسانها داشته باشیم.
از طرفی انتظار خداوند از انسانها بر اساس میزان نعمتی که بر آنها ارزانی داشته، تعیین می شود. از این رو انسان حتی در مورد خود نیز نمی تواند قضاوت قاطعی داشته باشد که آیا به حساب نعمتهایی که خداوند به او داده، وظائفش را به درستی انجام داده است یا نه؟
به همین خاطر است که اسلام راهی را به عنوان راهی تضمین شده، برای این که انسان بداند که از حداقل سعادت برخوردار است و خدای ناکرده جهنمی در انتظارش نیست، به او نشان داده است. این راه انجام واجبات و ترک محرمات است. اگر کسی بر اساس حجتی که بر او اقامه شده، عمل کند و تا آنجا که می داند عمل کند، خداوند او را به سرمنزل مقصود می رساند.
آنچه در جواب قبل عرض کردیم این بود.
ابن عربی هم اگر در خطاهایی که کرده به خیال خود واقعا حجت داشته، ولو به اشتباه، معذور است؛ واگر نه در حقیقت به واجباتش عمل نکرده و محرمات را ترک ننموده است.
البته در خصوص ابن عربی بعضی معتقدند نسبتهایی که به او، در موارد مورد اشاره شما، می دهند جعلی است.
2. مسئله همان است که در جواب قبل عرض کردیم. سقط جنین، جز در مواردی که برای جان مادر ایجاد خطر کند، حرام است؛ و شما اگر اطمینان دارید که خبر شما باعث قتل جنین می شود، نباید بگویید. بله، اگر اطمینان به این مسئله ندارید، و یا این إخبار فوائدی دارد که آگاهی بر آن برای پدر و مادر لازم است، گفتن نتیجه به آنها اشکالی ندارد.
برای شما آرزوی موفقیت و بهروزی داریم.
مؤسسه ذکر ـ قم.
باستانی.