ناشناس
سوال 317533
سلام.قرص متیل ارگونوین مالئات در چه مواردی تجویز می شود؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام
متیل ارگونوین مالئات
متیل ارگونوین به منظور پیشگیری و درمان خونریزی پس از زایمان یا سقط جنین به كار برده می شود. در درمان سقط ناقص نیز ممكن است به كار برده شود.
متیل ارگونوین عضله رحم را مستقیماً تحریك می كند. انقباض دیواره رحم و اطراف رگهای خونریزی دهنده در محل جفت سبب توقف خونریزی می شود. متیل ارگونوین شبیه دیگر آلكالوئیدهای ارگوت، با تحریك گیرنده های سروتونین و آلفا آدرنرژیك سبب انقباض عروق سرخرگی می شود. اثرات اكسی توسیك متیل ارگونوین بیش از اثرات عروقی آن می باشد.
جذب خوراكی دارو سریع و به میزان 60 درصد و جذب عضلانی دارو 78 درصد می باشد. متابولیسم دارو كبدی بوده و دارای متابولیسم اولین عبور كبدی بالایی می باشد. پس از تجویز خوراكی، اثر دارو پس از 10-5 دقیقه شروع و به مدت 3 ساعت ادامه می یابد. در تزریق داخل عضلانی اثر پس از 5-2 دقیقه شروع و برای 3 ساعت باقی می ماند. در تزریق داخل وریدی شروع اثر فوری و طول اثر 45 دقیقه می باشد. حذف دارو عمدتاً كلیوی است.
موارد منع مصرف
این دارو در آنژین صدری ناپایدار، انفاركتوس میوكارد، بیماریهای قلبی- عروقی، بیماری سرخرگ كرونر، سابقه بیماری های عروق مغزی و حملات ایسكمیكم ناپایدار، اكلامپسی، پره اكلامپسی، سابقه افزایش شدید فشار خون، بیماریهای انسدادی عروق محیطی و سندروم رینود نباید مصرف شود.
هشدارها
1. دارو را قبل از زایمان یا خروج جفت نباید بكار برد.
2. در اختلالات كبدی و كلیوی، كاهش كلسیم خون، تنگی دریچه میترال، شانت های دهلیزی- بطنی و عفونت با احتیاط مصرف شود.
عوارض جانبی
مهمترین عوارض جانبی دارو شامل آهسته شدن ضربان قلب، درد قفسه سینه، واكنش های آلرژیك، اسپاسم عروق محیطی، تهوع و استفراغ ( خصوصاً پس از تزریق داخل وریدی)، درد معده یا شكم، اسهال، سرگیجه، تعریق و وزوز گوش می باشند.
مصرف همزمان با بیهوش كننده های عمومی خصوصاً هالوتان سبب افزایش انقباض عروق محیطی می شود. هالوتان با غلظت بالاتر از 1 درصد با اثرات اكسی توسیك متیل ارگونوین تداخل كرده و باعث تشدید خونریزی رحمی می شود. مصرف همزمان با بروموكریپتین و دیگر آلكالوئیدهای ارگوت می تواند سبب افزایش فشار خون، افزایش احتمال سكته مغزی، تشنج و انفاركتوس میوكارد شود. متیل ارگونوین سبب كاهش اثرات نیتروگلیسیرین و سایر داروهای منقبض كننده عروق و افزایش دهنده فشار خون ( مقلد های سمپاتیك ) را افزایش می دهد.
نکات قابل توصیه
1. خطر ارگوتیسم و قانقاریا با مصرف طولانی مدت دارو وجود دارد.
2. از آنجا كه عفونت سبب افزایش حساسیت به دارو می شود، بروز هر نوع عفونت باید به پزشك اطلاع داده شود.
متیل ارگونوین مالئات
متیل ارگونوین به منظور پیشگیری و درمان خونریزی پس از زایمان یا سقط جنین به كار برده می شود. در درمان سقط ناقص نیز ممكن است به كار برده شود.
متیل ارگونوین عضله رحم را مستقیماً تحریك می كند. انقباض دیواره رحم و اطراف رگهای خونریزی دهنده در محل جفت سبب توقف خونریزی می شود. متیل ارگونوین شبیه دیگر آلكالوئیدهای ارگوت، با تحریك گیرنده های سروتونین و آلفا آدرنرژیك سبب انقباض عروق سرخرگی می شود. اثرات اكسی توسیك متیل ارگونوین بیش از اثرات عروقی آن می باشد.
جذب خوراكی دارو سریع و به میزان 60 درصد و جذب عضلانی دارو 78 درصد می باشد. متابولیسم دارو كبدی بوده و دارای متابولیسم اولین عبور كبدی بالایی می باشد. پس از تجویز خوراكی، اثر دارو پس از 10-5 دقیقه شروع و به مدت 3 ساعت ادامه می یابد. در تزریق داخل عضلانی اثر پس از 5-2 دقیقه شروع و برای 3 ساعت باقی می ماند. در تزریق داخل وریدی شروع اثر فوری و طول اثر 45 دقیقه می باشد. حذف دارو عمدتاً كلیوی است.
موارد منع مصرف
این دارو در آنژین صدری ناپایدار، انفاركتوس میوكارد، بیماریهای قلبی- عروقی، بیماری سرخرگ كرونر، سابقه بیماری های عروق مغزی و حملات ایسكمیكم ناپایدار، اكلامپسی، پره اكلامپسی، سابقه افزایش شدید فشار خون، بیماریهای انسدادی عروق محیطی و سندروم رینود نباید مصرف شود.
هشدارها
1. دارو را قبل از زایمان یا خروج جفت نباید بكار برد.
2. در اختلالات كبدی و كلیوی، كاهش كلسیم خون، تنگی دریچه میترال، شانت های دهلیزی- بطنی و عفونت با احتیاط مصرف شود.
عوارض جانبی
مهمترین عوارض جانبی دارو شامل آهسته شدن ضربان قلب، درد قفسه سینه، واكنش های آلرژیك، اسپاسم عروق محیطی، تهوع و استفراغ ( خصوصاً پس از تزریق داخل وریدی)، درد معده یا شكم، اسهال، سرگیجه، تعریق و وزوز گوش می باشند.
مصرف همزمان با بیهوش كننده های عمومی خصوصاً هالوتان سبب افزایش انقباض عروق محیطی می شود. هالوتان با غلظت بالاتر از 1 درصد با اثرات اكسی توسیك متیل ارگونوین تداخل كرده و باعث تشدید خونریزی رحمی می شود. مصرف همزمان با بروموكریپتین و دیگر آلكالوئیدهای ارگوت می تواند سبب افزایش فشار خون، افزایش احتمال سكته مغزی، تشنج و انفاركتوس میوكارد شود. متیل ارگونوین سبب كاهش اثرات نیتروگلیسیرین و سایر داروهای منقبض كننده عروق و افزایش دهنده فشار خون ( مقلد های سمپاتیك ) را افزایش می دهد.
نکات قابل توصیه
1. خطر ارگوتیسم و قانقاریا با مصرف طولانی مدت دارو وجود دارد.
2. از آنجا كه عفونت سبب افزایش حساسیت به دارو می شود، بروز هر نوع عفونت باید به پزشك اطلاع داده شود.