سوال 5999

 صبر به دو شاخه تقسیم می‌شود:

صبر بدنی: صبر در برابر مشقت‌هایی که به بدن و جسم انسان وارد می‌شود. این صبر یا با عمل محقق می‌شود (انجام عبادات سخت) یا با تحمل و استقامت (در برابر بیماری‌ها) مانند صبر حضرت ایوب که مصداق بارز صبر جمیل است:

«وَاذْکُرْ عَبْدَنا أَیُّوبَ إِذْ نادی‌ رَبَّهُ أَنِّی مَسَّنِیَ الشَّیْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ‌... إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا» (آیات 41 و 44 سوره ص)

«و به خاطر بیاور بنده ما ایوب را، هنگامی که پروردگارش را خواند (و گفت: پروردگارا!) شیطان مرا به رنج و عذاب افکنده است‌... ما ایوب را شکیبا یافتیم.»



صبر نفسی: صبر در برابر شهوات نفسانی:

«فَأَمَّا مَنْ طَغی‌ وَ آثَرَ الْحَیاةَ الدُّنْیا... وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَی النَّفْسَ عَنِ الْهَوی...» (آیات 37 و 40 سوره نازعات)

«اما آن کسی که طغیان کرده و زندگی دنیا را مقدم داشته‌... و آن کس که از مقام پروردگارش ترسان باشد و نفس را از هوی بازدارد...»

سه نوع صبر داریم یکی از آنها صبر بر مصیبت‌هاست که سخت‌‌ترین نوع صبر است. مورد دیگر شکیبایی، صبر بر اطاعت و بندگی خدا است. یقینا اطاعت و بندگی خداوند راحت نیست و سختی‌هایی را باید متحمل شویم مثلا روزه گرفتن در گرمای تابستان کار آسانی نیست. سومین نوع صبر، صبر بر گناه نکردن است.