ناشناس

سوال 77172

سلام. نظر اسلام در مورد یوتانازی (مرگ از روی ترحم)(كمك به مرگ كسی كه زنده ماندن او موجب رنج و عذاب زیاد اوست) چیست؟ خودتون این وضعیت رو تجسم كنین: نوزادی كه قبلاً در موقع جنینی و قبل از سه ماهگی كه روح در بدن او دمیده نشده است تشحیص سندورم و بیماری خاصی داده شده كه اندامها و صورت او را مانند دیو می كند (سوراخهای بینی او بزرگ و رو به بالا، دارای سه چشم دندانهای نابجا در گونه و پیشانی، دارای انواع ناهنجاری در دستگاههای حیاتی بدن مانند تنفس، گوارش و عصبی؛ و ...) ولی بدلیل دستورات به اصطلاح كاملا به روز! اسلام اجازه سقط جنین داده نشده است. پدر و مادر او بعد از تولد وی را رها كرده و بسوی زندگی خویش می روند. در اینجا وظیفه پزشك چیست؟ دقیقا همین حالت برای بخش مراقبتهای ویژه نوزادان شهر ما رخ داد و پزشكان و پرستاران كم كم این نوزاد دیوگونه و دارای انواع مشكلات زجرآور تنفسی و گوارشی را از این زندگی فلاكت بار نجات دادند با ندادن غذا و اكسیژن. <br />ممنوم.<br />25 ساله<br />دانشجوی پزشكی

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
دانشجوی گرامی!
اولا بدانید كه جان هر موجودی برای خود او عزیز است. پس ما حق نداریم جان هیچ جان‌داری را با توجیهات خودمان بگیریم.
ثانیا: از كجا معلوم كه در آینده‌ای نزدیك علم پزشكی پیشرفت نكند و نتواند این گونه اشخاص را معالجه كند؟ شما چطور چنین امكانی را از آن انسان سلب كردید.
ثالثا: ضابطه‌ی مرگ از راه ترحم را چه كسی تعیین می‌كند. آیا همین كه كسی ناقص‌الخلقه بود نباید حق حیات و زندگی داشته باشد. در واقع ما به خاطر مشكلاتی كه افراد ناقص‌الخلقه برای ما بوجود می‌آورند می‌خواهیم آنها را از زندگی محروم كنیم. وگرنه زندگی و حیات شیرین‌ترین و گرانبهاترین چیزی است كه هر موچودی آن را دارد.
رابعا: وقتی خداوند متعال چنین موجودی را با همه‌ی كاستی‌هایش, شایسته‌ی بوجود آمدن دانسته ما چه حقی داریم كه حیات را از او سلب كنیم؟