سوال 8323

۱
.برای هر کاری باید هدفمان مشخص باشد. وقتی نمی‌دانیم می‌خواهیم به کجا برویم چطوری می‌توانیم مسیرمان را مشخص کنیم؟ نوشتن شعر هم از این قاعده مستثنا نیست.



شعر می‌نویسیم برای آزاد شدن ذهنمان؟ برای اعتراض؟ کشف؟ توصیف زیبایی‌ها؟



بعدازاین باید تمام عناصر شعر را باهدف موردنظرمان تطبیق دهیم.



۲
.از کلیشه‌ها دوری کنیم. یعنی استعاره‌ها و تشبیه‌ها و قیاس‌های تکراری و قدیمی را بیرون بریزیم و تلاشمان این باشد که استعاره‌های نو خلق کنیم.



۳
.برای ایجاد تصویرهای بدیع بکوشیم.



۴
.در استفاده از کلمات عینی و ذهنی دقت کنیم. مثلاً به‌جای اینکه بگوییم او خوشحال شد می‌توانیم بگوییم برق شادی در چشم‌هایش درخشید.



۵
.به بدیهیات بی‌اعتنا نباشیم. چیزهایی مثل راه رفتن، خوابیدن، غذا خوردن و…قدرت شاعر در این است که اتفاقات روزمره‌ای که مردم عادی به‌راحتی از کنار آن می‌گذرند را با نگاه تازه‌ای ببیند.



۶
.بازنویسی مرحلۀ آخر نیست. تازه ‌کار ما پس از نوشتن پیش‌نویس اولیه شروع می‌شود. هر چه راجع به بازنویسی می‌خواهید بدانید را اینجا نوشته‌ام.