ناشناس

سوال 880942

سلام خانم عطاریان عزیز من کاربر 1176547 هستم تورو خدا من شدیداً به راهنماییهاتون احتیاج دارم اما متأسفانه به سوالم پاسخ داده نشده ، خانم عطاریان من بعد از تصمیم سقط جنین و ارسال پیام به شما از تصمیمم منصرف شدم، در طول این چند روز شوهرم با رفیقاش رفته بود بیرون و به من هیچگونه اطلاعی ناده بود از طرف دیگر دوستشم خبر خیانت کردنش بهم رو خبر داده بود منم با گریه زاری دلیل این کاراشو پرسیدم ازش خواهش کردم تکرار نکنه اولش قول داد و گفت میدونم زیاده روی میکنم از یه طرف دیگه ازش گله کردم گفتم من بهت گفتم حامله ام چرا هیچ عکس العملی از خودت نشون ندادی ؟ فرداشب باز سر چندتا سوال من در مورد دوستاش قاطی کرد و گفت من دیگه از این زندگی خسته شدم نمی خوام مسئولیتی داشته باشم میخوام آزاد باشم برم و بیام بدون بازجویی کسی باید بری بچه رو سقط کنی من بچه نمیخوام و خودتم نمیخوام باید تمومش کنیم، خانم عطاریان دارم از غصه دق میکنم تو دو راهی عجیبی گیر کردم ده روز کارمن فقطشده گریه اصلاً نه میتونم خودمو کنترل کنم نه تصمیم درستی بگیرم بخدا شوهرم از اول روز زندگیش تا الان که شش ساله باهم زندگی میکنیم همش منو تحقیر میکنه و منو سربار خودش میدونه به شدت توهین و فحش میزنه ،رفیق بازه ،خیانتم که میکنه ،بی توجه و بی تفاوته،راز دار نیست پیش همه تحقیرم میکنه و بدترین فحشهارو میده بازتحمل کردم و فقط همه غصه هامو توخودم ریختم و گریه کردم الانم بهنش اینه که تو همیشه گریه و زاری میکنی و زندگیمونو بهم زدی خوب من چکار کنم غیر از گریه و غصه خوردن چکار میکنم کاملاً افسردم کرده دلمو کشته و آخرسر خودشو تبرئه میکنه میگه من تورو از لحاظ مالی تأمین میکنم تو دیگه چه مشکلی داری تورو خدا خیلی به کمکتون احتیاج دارم منو راهنمایی کنید بچه مو سقط کنم و جداشم یا باز بمونم چون اون بدترین کارارو درحق من میکنه

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
باسلام
دوست گرامی من پاسخ سوال شما را داده ام شاید شما کد سوال تان را فراموش کرده اید.
ضمنا اگر قصد جدایی داشتید چرا باردار شدید؟؟؟؟؟؟؟؟
قطعا من به شما نمی گویم فرزندتان را سقط کنید چون گناه کبیره است. اگر نمی خواستید زندگی را ادامه دهید شش سال فرصت داشتید. حال که باردار شده اید به نتیجه رسیده اید که جدایی ضرورت دارد و باید فرزندتان را سقط کنید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
رفتارهای همسرتان واقعا ناشایست است ولی تصمیم شما هم خیلی غیرمنطقی است.
در مورد ادامه دادن یا ادامه ندادن زندگی خودتان باید تصمیم گیری کنید.
توصیه جدی دارم با همسرتان صحبت کنید و به اتفاق هم نزد مشاوره زناشویی مراجعه داشته باشید.
مساله زندگی شما و همسرتان خیلی حاد است و باید تحت درمان جدی قرار بگیرید. فضای مجازی کمک چندانی به شما نمی تواند بکند خصوصا که همسرتان اصلا در این مشاوره ها حضور ندارد..
ضمنا هرچند اوضاع بسیار سختی دارید و حق دارید که ناراحت و غمگین باشید ولی برای رفع این مشکلات گریه و ازار خود مشکلی را حل نمی کند بلکه بررسی درست مسایل و جستجوی راه حل درست است که می تواند شما را برای تغییر امیدوار کند . باز هم مراجعه حضوری را اکیدا توصیه می کنم. بعد ازمراجعات حضوری خودتان و همسرتان تصمیم نهایی و جدی را بگیرید که می خواهید ادامه زندگی دهید یا خیر؟
با تشکر از تماس شما