سوال 9269

با سلام و درود
«وَ قالَ الرَّسُولُ يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً»؛ و پيامبر عرضه داشت: «پروردگارا! قوم من قرآن را رها كردند».(فرقان: 25/ 30)
اين سخن و اين شكايت پيامبر (صلی الله علیه و آله) امروز نيز هم چنان ادامه دارد.
این را عرض کردم تا تصور نشود ظاهر بودن و دیده شدن پیامبر یا امام در جامعه و بین مردم، الزام و اجباری در عمل به قرآن، ایجاد می کند. بله ظهور و دیده شدن ایشان، قطعا برکات بسیاری دارد که ما در دوران غیبت، از این برکات محروم هستیم؛ ولی هیچ گاه موجب سلب اختیار انسان نمی شود.
این خود انسان است که در هر عصر و زمانی، به انتخاب خودش، به اعمال و افکارش، رنگ الهی و قرآنی می دهد و یا آن را کم رنگ می کند.
مطلب دیگر؛
بهتر است در این زمینه آسیب شناسی و تحقیق همه جانبه انجام شود، اما فعلا می توان بطور فهرست وار، به برخی موارد اشاره کرد:
1. جاذبه های دنیای مادی، باعث فریب و سرگرمی انسان می شوند.
2. شیطان، هیچ گاه از فرصت ها نمی گذرد و همیشه در حال فریب دادن انسان است تا مانع رشد و کمال او شود.
3. جایگاه قرآن و عظمت آن، برای مردم شناخته نشده و روشن نشده است؛ از اینرو قدر و جایگاهش را نمی دانند و به اهمیتش پی نمی ببرند.
4. ضعف نظام آموزشی در معرفی و شناساندن قرآن؛ از دوران ابتدایی گرفته تا مراحل بالا.
5. ضعف و کاستی در ارائه ترجمه ها و تفاسیر روان و همه فهم و کاربردی.
6. آلوده بودن به گناه؛ زیرا گناه مانع رشد و کمال است و موجب محرومیت ها می شود.
7. احساس بی نیازی از قرآن نیز یکی دیگر از عوامل دوری از قرآن است. انسان امروزی در سایه عقل و خردش، گاهی متوهم می شود و تصور می کند همه چیز را می داند؛ غافل از این که دانسته های بشر در مقابل مجهولات و نادانسته هایش، سر سوزنی هم نیست در مقابل اقیانوسی بی کران.
8. اکتفا کردن به ظاهر قرآن؛ برخی که اصلا قرآن نمی خوانند و فقط برای تبرک و تیمن، آن را در خانه نگهداری می کنند؛  برخی نیز به صرف قرائت قرآن پرداخته و هیچگاه به دنبال همرنگ کردن عملشان با تعالیم قرآن نبوده اند؛ بله اندک اند کسانی که هم قرآن بخوانند و هم در آن تفکر کرده و به دنبال عمل به تعالیم آن و رسیدن به کمال و سعادت باشند.
9. و...
پیروز باشید.