ناشناس
سوال 9347
باسلام من و همسرم یکسالی است جدا شده ایم و فرزندم اکنون نزد مادرش زندگی میکند ولی در این یکسال موفق نشدم پسر6 ساله ام را ملاقات کنم و همسرم بقدری از من نزد پسرم بدگویی کرده که پسرم از من فرار میکنه و تف به من میندازه.همسرم پزشک و بنده هیات علمی هستم.برای ملاقاتش چه کنم؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ
باسلام
کاربر گرامی من در جریان جزییات اختلاف شما و همسرتان و همچنین دلیل اصلی جدایی تان نیستم.
نمی دانم شدت مشکلتان چقدر بوده که همسرتان تا این حد واکنش منفی نشان می دهد.
در هر حال من در زمینه حقوقی نمی توانم راهنمایی چندانی بکنم ولی قطعا شما اقدام قانونی کنید برای ملاقات با فرزندتان حتما اقدامات قانونی لازم صورت می گیرد و می توانید فرزندتان را ملاقات کنید.
اما قبل از اقدام قانونی توصیه می کنم با کمک واسطه از همسرتان بخواهید تا برای ملاقات هفتگی با شما همکاری کنند.
توجه کنید شاید الان فرزندتان یک کودک باشد و مادر برایش کافی باشد، اما در ادامه، او برای تربیت یک پسر نوجوان یا اداره امورات یک پسر جوان نیازمند کمک شماست. شما و این خانم دیگر زن و شوهر نیستید ولی تا ابد والدین این کودک هستید و لذا در همین یک زمینه خاص باید با هم توافق داشته باشید.
حتا ملاقات حضوری با همسرتان داشته با هم توافق کنید که به اتفاق هم مراجعه حضوری نزد روان شناس داشته باشید تا در زمینه تربیت موفق فرزندتان، راهنمایی لازم را دریافت کنید.
اگر زندگی شما و همسرتان به سرانجام نرسیده، دلیل نمی شود که اینده فرزندتان را با رفتارهای نسنجیده و کودکانه خراب کنید.
از لحاظ تحصیلی هم مراتب لازم را طی کرده اید و لذا باید بتوانید این مساله یعنی تربیت و فرزندپروری فرزندتان را به بهترین شکل به سرانجام برسانید.
توصیه جدی دارم با کمک یک واسطه منطقی همسرتان را مجاب کنید تا طرز رفتارها تغییر کند.
ضمنا سعی کنید این مساله را با گفتگو و ملایمت رفع کنید. اقدامات توام با خشونت یا توهین برای هیچ یک از طرفین مفید نخواهد بود و شرایط را بدتر می کند.
موفق باشید
کاربر گرامی من در جریان جزییات اختلاف شما و همسرتان و همچنین دلیل اصلی جدایی تان نیستم.
نمی دانم شدت مشکلتان چقدر بوده که همسرتان تا این حد واکنش منفی نشان می دهد.
در هر حال من در زمینه حقوقی نمی توانم راهنمایی چندانی بکنم ولی قطعا شما اقدام قانونی کنید برای ملاقات با فرزندتان حتما اقدامات قانونی لازم صورت می گیرد و می توانید فرزندتان را ملاقات کنید.
اما قبل از اقدام قانونی توصیه می کنم با کمک واسطه از همسرتان بخواهید تا برای ملاقات هفتگی با شما همکاری کنند.
توجه کنید شاید الان فرزندتان یک کودک باشد و مادر برایش کافی باشد، اما در ادامه، او برای تربیت یک پسر نوجوان یا اداره امورات یک پسر جوان نیازمند کمک شماست. شما و این خانم دیگر زن و شوهر نیستید ولی تا ابد والدین این کودک هستید و لذا در همین یک زمینه خاص باید با هم توافق داشته باشید.
حتا ملاقات حضوری با همسرتان داشته با هم توافق کنید که به اتفاق هم مراجعه حضوری نزد روان شناس داشته باشید تا در زمینه تربیت موفق فرزندتان، راهنمایی لازم را دریافت کنید.
اگر زندگی شما و همسرتان به سرانجام نرسیده، دلیل نمی شود که اینده فرزندتان را با رفتارهای نسنجیده و کودکانه خراب کنید.
از لحاظ تحصیلی هم مراتب لازم را طی کرده اید و لذا باید بتوانید این مساله یعنی تربیت و فرزندپروری فرزندتان را به بهترین شکل به سرانجام برسانید.
توصیه جدی دارم با کمک یک واسطه منطقی همسرتان را مجاب کنید تا طرز رفتارها تغییر کند.
ضمنا سعی کنید این مساله را با گفتگو و ملایمت رفع کنید. اقدامات توام با خشونت یا توهین برای هیچ یک از طرفین مفید نخواهد بود و شرایط را بدتر می کند.
موفق باشید