ناشناس
سوال 942600
با عرض سلام مجدد من دیشب با همسرم صحبت کردم و دلیل مخالفتش را همان طور که شک داشتم فهمیدم و آن ترس از داشتن بچه ایست که تالاسمی ماژور داشته باشد این نگرانی از جایی دوباره تشدید شد که مرکز بهداشت محل سکونتمان از او خواسته بود که به انجا برود و زمانی که به انجا رفت به همسرم گفته بودند که شما جز زوج های پرخطر ما هستید و با اینکه کلیه مدارک پزشکی من که نشان می داد تالاسمی ندارم نشانشان داده بود اما انها از مواردی که در ازمایشات دست میبرند تا نتیجه مورد نظر به دست بیاین و همچنین مشکلات فراوان فرزند تالاسمی دار گفته اند دیشب همسرم بهم گفت آنقدر این حرف ها برایش سخت بوده و زمان عقد آنقدر مرکز بهداشت الکی اذیت کرده و در آن زمان تحت فشار روحی بوده که دیگه اصلا به بچه و بچه دار شدن فکر هم نمیکنه و گفت که اگر من هم قبول کنم بدون بچه زندگی کنیم از او خواستم دوباره به مرکز ژنتیک بریم و ازمایشات رو انجام بدیم با وجود اینکه مشکل نداریم اگه مشکلی نبود بچه دار بشیم گفت نه چرا که هنوز با اینکه مرکز بهداشت گفته اند مشکلی نیست باز هم ما را از لیست سیاه زوج های پر خطر بیرون نیاورده اند حال شما بگویید چه کنم؟؟؟؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخسلام کاربر گرامی. همسر شما می داند که میزان بیماری فرزند شما بیست و پنج در صد است و بعد از حاملگی با آزمایشی که روی جنین قبل از چهار ماهگی انجام می شود در صورت مشکل اجازه سقط جنین دارید . از همان مرکز بهداشت بخواهید شرایط بچه دار شدن زوجین دارای تالاسمی مینور را برای همسرتان توضیح بدهد. اگر خاطره خوشی از آنجا ندارد در اینترنت سرچ کنید و راههایی که می توانید مطمئن شوید فرزندتان سالم است را به او نشان دهید . داشتن فرزند بیمار و یا سقط در صورت بیماری موضوعی است که خود شما هم باید با آن کنار بیایید . اگر باز هم شک داشت می توانید با مشاور یا فردی که همسرتان قبولش دارد صحبت کند . موفق باشید