ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبرای راه‌رفتن و سرپا ایستادن، به کودک نوپای خود سخت نگیرید. به یاد داشته باشید که کودک، نیازمند فرصتی برای تقویت عضلات تنه و حتی دست‌ها(نه فقط عضلات ساق و پا) است. در این زمان برای، او را بیشتر از 30 دقیقه سرپا نگه ندارید.
دست کودک خود را بگیرید و هر بار سعی کنید مسافت طولانی‌تری را همراه او طی کنید. این کار به تعادل کودک در راه‌رفتن کمک می‌کند. برای کمک به راه رفتن کودک به طور مستقل به مرور کنترل خود را از کودک بردارید. برای مثال اگر در ابتدا دست‌های او را محکم می‌گرفتید، حالا اجازه دهید فقط نوک انگشتانتان را بگیرد.
کودک را روی چهارپایه یا صندلی بدون تکیه‌گاهی بنشانید. اطمینان حاصل کنید که خود یا بزرگسالی از پشت مراقب کودک است. پاهای کودک باید نسبت به زمین عمود و زاویه بین پاها و ران 90 درجه باشد، تا کودک بتواند با پاها به زمین فشار بیاورد. بعد او را تشویق کنید که اسباب‌بازی روی زمین را بردارد. این تمرین باعث تقویت پای کودک برای راه افتادن می‌شود.
دائما مراقب کودک باشید اما از افتادن مکرر کودکان نگران نشوید. این اتفاق امری عادی است. از طرفی تحمل استخوان‌های کودک در برابر افتادن بیشتر از تصور ماست.
بعد از اینکه کودک می‌ایستد، شاید نشستن دوباره برایش سخت باشد. این موضوع باعث نارضایتی و گریه کودک می-شود. به او کمک کنید که با خم کردن زانوان خود، دوباره بشیند.
همراه با کودک خود در امتداد مبل یا یک تخت کوتاه بایستید. اجازه دهید با دستی مبل را بگیرد و با دست دیگر دست شما را. بعد به همراه یکدیگر کنار مبل راه بروید. به مرور و با احتیاط دست او را رها کنید. این حرکت با تقویت تعادل و اعتماد بنفس کودک باعث کمک به راه رفتن کودک می‌شود.
همان‌طور که کودک با کمک مبل یا نیمکت ایستاده است، توپی را جلوی راهش قرار دهید. در ابتدا ممکن است کودک به صورت تصادفی به توپ لگد بزند. اما در حرکات بعدی به این حرکت علاقه‌مند خواهد شد. حرکت لگدزدن به توپ باعث حفظ کنترل و تعادلِ پاها و کمک به راه رفتن کودک می‌شود.
برای کمک به راه رفتن کودک، هنگامی کودک با کمک مبلمان خود را سرپا نگه داشته او را صدا کنید یا توجه‌اش را جلب کنید تا شاید از سر کنجکاوی از مبل فاصله گرفته و قدمی به سمت شما بیاید.
آرام دست خود را پشت بازوان کودک قرار دهید. به نرمی شانه‌ها را در جهت راه‌رفتن بچرخانید. طی این حرکت پاها نیز خودبه‌خود در مسیر حرکت و راه‌رفتن قرار می‌گیرند. این حرکت با تقویت هماهنگی اعصاب و عضله باعث کمک به راه رفتن کودک می‌شود.
اگر کودک شما در ایستادن تنبلی می‌کند با گرفتن یک اسباب بازی در بالای سرش، او را تشویق کنید که از جا برخیزد.
وقتی کودک در راه رفتن ماهرتر شد می‌تواند برای کمک به راه‌رفتن از اسباب‌بازی‌های هل‌دادنی قوی با چرخ‌های ایمن استفاده کند.
برای کمک به راه رفتن کودک، در کسب هر توانایی و برداشتن هر قدم کودک مشوق و حامی او باشید.
اگر شاغل هستید یا تحرک کمی دارید، سعی کنید بیشتر پیاده‌روی کنید و برای کمک به راه رفتن کودک او را با خود همراه کنید. نگذارید طولانی‌مدت در کالسکه بماند تا به راه رفتن و پیاده‌روی همراه شما عادت کند.
پوشیدن کفش، بعد از راه افتادن کودک ضرورتی ندارد. در واقع راه رفتن به صورت پابرهنه، به تقویت مچ و پای کودک برای راه افتادن، کمک می‌کند.
دست کودک خود را بگیرید و هر بار سعی کنید مسافت طولانی‌تری را همراه او طی کنید. این کار به تعادل کودک در راه‌رفتن کمک می‌کند. برای کمک به راه رفتن کودک به طور مستقل به مرور کنترل خود را از کودک بردارید. برای مثال اگر در ابتدا دست‌های او را محکم می‌گرفتید، حالا اجازه دهید فقط نوک انگشتانتان را بگیرد.
کودک را روی چهارپایه یا صندلی بدون تکیه‌گاهی بنشانید. اطمینان حاصل کنید که خود یا بزرگسالی از پشت مراقب کودک است. پاهای کودک باید نسبت به زمین عمود و زاویه بین پاها و ران 90 درجه باشد، تا کودک بتواند با پاها به زمین فشار بیاورد. بعد او را تشویق کنید که اسباب‌بازی روی زمین را بردارد. این تمرین باعث تقویت پای کودک برای راه افتادن می‌شود.
دائما مراقب کودک باشید اما از افتادن مکرر کودکان نگران نشوید. این اتفاق امری عادی است. از طرفی تحمل استخوان‌های کودک در برابر افتادن بیشتر از تصور ماست.
بعد از اینکه کودک می‌ایستد، شاید نشستن دوباره برایش سخت باشد. این موضوع باعث نارضایتی و گریه کودک می-شود. به او کمک کنید که با خم کردن زانوان خود، دوباره بشیند.
همراه با کودک خود در امتداد مبل یا یک تخت کوتاه بایستید. اجازه دهید با دستی مبل را بگیرد و با دست دیگر دست شما را. بعد به همراه یکدیگر کنار مبل راه بروید. به مرور و با احتیاط دست او را رها کنید. این حرکت با تقویت تعادل و اعتماد بنفس کودک باعث کمک به راه رفتن کودک می‌شود.
همان‌طور که کودک با کمک مبل یا نیمکت ایستاده است، توپی را جلوی راهش قرار دهید. در ابتدا ممکن است کودک به صورت تصادفی به توپ لگد بزند. اما در حرکات بعدی به این حرکت علاقه‌مند خواهد شد. حرکت لگدزدن به توپ باعث حفظ کنترل و تعادلِ پاها و کمک به راه رفتن کودک می‌شود.
برای کمک به راه رفتن کودک، هنگامی کودک با کمک مبلمان خود را سرپا نگه داشته او را صدا کنید یا توجه‌اش را جلب کنید تا شاید از سر کنجکاوی از مبل فاصله گرفته و قدمی به سمت شما بیاید.
آرام دست خود را پشت بازوان کودک قرار دهید. به نرمی شانه‌ها را در جهت راه‌رفتن بچرخانید. طی این حرکت پاها نیز خودبه‌خود در مسیر حرکت و راه‌رفتن قرار می‌گیرند. این حرکت با تقویت هماهنگی اعصاب و عضله باعث کمک به راه رفتن کودک می‌شود.
اگر کودک شما در ایستادن تنبلی می‌کند با گرفتن یک اسباب بازی در بالای سرش، او را تشویق کنید که از جا برخیزد.
وقتی کودک در راه رفتن ماهرتر شد می‌تواند برای کمک به راه‌رفتن از اسباب‌بازی‌های هل‌دادنی قوی با چرخ‌های ایمن استفاده کند.
برای کمک به راه رفتن کودک، در کسب هر توانایی و برداشتن هر قدم کودک مشوق و حامی او باشید.
اگر شاغل هستید یا تحرک کمی دارید، سعی کنید بیشتر پیاده‌روی کنید و برای کمک به راه رفتن کودک او را با خود همراه کنید. نگذارید طولانی‌مدت در کالسکه بماند تا به راه رفتن و پیاده‌روی همراه شما عادت کند.
پوشیدن کفش، بعد از راه افتادن کودک ضرورتی ندارد. در واقع راه رفتن به صورت پابرهنه، به تقویت مچ و پای کودک برای راه افتادن، کمک می‌کند.