سوال 989979

از دست دادن عزیزانی که یک عمر به بودن در کنار آن ها عادت کرده ایم اتفاقی ناراحت کننده و گذر کردن از آن سخت و زمان بر است.
سوگواری دارای چند مرحله است که طی کردن صحیح هر مرحله به سازگاری بهتر و سریع تر شما با فقدان کمک می کند:
انکار: وقتی عزیز ی را از دست می دهیم دچار شوک شده و نمی توانیم مرگ او را باور کنیم
خشم: بعد مدتی ممکن است از دست او عصبانی شویم که چرا ما را رها کرده و رفته و از دست تمام کسانی که باعث شدند او را از دست بدهیم خشمگین می شویم.
چانه زنی: حاضریم هر کاری انجام بدیم تا اون عزیز پیش ما برگرده و حتی دعا می کنیم که ای کاش ما به جایش رفته بودیم
افسردگی: در اینجا دیگه باور کردیم که عزیز ما دیگه نیست و نمی تونه پیش ما برگرده
پذیرش: پس از مدتی به زندگی عادی خود باز می گردیم و سعی می کنیم زندگی خود را بدون حضور آن فرد بازسازی کنیم
در تمامی این مراحل مهم است که از تجربه ی این غم نترسید به خودتون اجازه بدید که ناراحت باشید، گریه کنید چون حق دارید برای عزیز از دست رفته ی خود سوگواری کنید.
از رفتن به سر خاک اجتناب نکنید
از اطرافیان و دیگر عزیزان کمک بگیرید که در کنار شما باشند و بتوانید به کارهای روزمره ی خود برگردید
اجازه دهید غم شما بروز پیدا کند و به مرور زمان پذیرش تمامی این احساسات به شما کمک می کند با این فقدان بهتر کنار بیایید.
در صورت طولانی شد زمان سوگ و یا اذیت شدن بیش از حد از روانشناس کمک بگیرید

سلام بر شما دوست گرامی
ببینید از دست دادن عزیزان بخشی جدایی ناپذیر از زندگی است که خارج از کنترل ماست.همه ی ما دیر یا زود فقدان عزیرانمان را تجربه خواهیم کرد و در پی این از دست دادن تجربه های ناخوشایندی مثل غم، ترس، حسرت، تنهایی و ...را تجربه می کنیم.
برای اینکه بتوانیم بعد از فقدان عزیزی دوباره به زندگی برگردیم باید درست سوگواری کنیم.
یعنی خوب گریه کنیم، با افراد مطمئن درددل کنیم.حمایت های انسان دوستانه ی اطرافیان را بپذیریم.بر سر مزار عزیر از دست رفته برویم و خاطراتش را مرور کنیم و...
به این نکته توجه کنید که اگر سوگ شما بیشتر از ۶ ماه به طول انجامید حتما به مشاور یا روانشناس مراجعه کنید و کمک تخصصی بگیرید.