سوال 990088

سلام دوست عزیز
ارتباط صمیمانه در زندگی مشترک یک فرایند است، که شامل تغییرات ، تشابهات، تفاوت ها و پذیرفتن آنهاست.
بحث ایجاد اعتماد و تعادل بین استقلال و وابستگی دو چالش عمده در اوایل زندگی مشترک است. اگر موارد یا رفتارهایی در زندگی دیده شود که هر یک از این چالشها را زیر سؤال برد یا به مخاطره اندازد، می تواند نشانه ای از هشدار باشد. اعتماد یعنی ما مطمئن هستیم رابطه ما منحصر به فرد است و اگر ما خود واقعی مان را در رابطه بگذاریم، مسخره نمیشویم، امنیت داریم و نسبت به یکدیگر متعهدیم.
اگر هر یک از زوجین موارد زیر را رعایت نکنند، نه تنها زندگی رضایت بخشی ندارند بلکه به تداوم آن نیز نمیتوان امید جندانی داشت:

- توقعات نامعقولی از یکدیگر داشته باشند، پنهان کاری کنند یا به یکدیگر سوء ظن داشته باشند.

- زوج با هم وقت نگذرانند و خود را با دوستان و یا کار افراطی مشغول کنند.
- بیش از حد به خانواده خود وابسته باشند و خانواده را در مسائل زندگی و تصمیم گیری ها مشارکت دهند. وابستگی ناایمن خود همسران به یکدیگر نیز مشکل ساز است.
- درباره مشکلات زندگی گفت و گو نکنند ( از اختلاف نظر بترسند) و در عوض ذهن خوانی کنند و به جای همسرشان صحبت کنندو نتیجه بگیرند .

- زوج با یکدیگر صمیمی نباشند و یا با غیر همجنس خود رفتار کلامی یا صمصمیتی ایجاد کنند که اگر همسرشان حضور داشت، از انجام آن ابا می کردند.
- اعتیاد یا اختلالات جنسی، کنترلگری، خشونت های رفتاری یا کلامی داشته باشند.
- فقط یکی از همسران تصمیم گیرنده باشد و دیگری را در برنامه ریزی ها و تصمیم گیریها دخیل نکند.

- متقابلاً به یکدیگر احترام نگذرانند و همسر خود را در حضور دیگران یا فرزندان تخریب کنند.