سوال 990579

با سلام
ممنون از همراهی تان
بهتربود سن و جنس کودک‌تان را می گفتید و اینکه چه رفتاری را مصداق پافشاری می دانید.
کودک در سالهای رشد و زمانی که استقلال پیدا می کند، حرف های تان را چشم و گوش بسته نمی پذیرد. او ممکن است بر حرف های خود، رفتاری که نشان می دهد و انتخاب هایش اصرار کند و نباید حمل بر لجبازی شود. او در حال تمرین استقلال است و همین ویژگی که امروز آنرا نقد می کنید، می تواند در روند رشد و سالهای آتی معنی پشتکار را بدهد.
اما اگر این رفتار خیلی واضح و پر رنگ بوده و آنقدر زیاد است که می توان استنباط لجبازی را داشت، می توانید با چند عکس العمل مناسب با آن روبرو شوید.
_ با او نجنگید و وارد این بازی نشوید. گاهی لجبازی بچه ها به این دلیل است که می خواهند توجه شما را جلب کنند در اینصورت با عکس العمل شدید شما کاملا موفق می شوند.
_ با او گفتگو کنید. حتما دلیلی برای رفتار خود دارد ، هر چند دلیلش می تواند غیرمنطقی باشد. بگذارید بیاموزد که تفاوتها و حتی اختلافات با گفتگو و مذاکره به سمت اصلاح می رود. این برای زندگی آینده اش بسیار مفید است.
_راه انتخاب را برایش باز کنید. گاهی آنقدر مسیرهای کودک را می بندیم و تنها خواسته خود را مقابلش می گذاریم که او فرصت انتخاب ندارد. تحمل زندگی دستوری چندان راحت نیست. مدام به او «نه» نگویید. پازل را طوری بچینید که گویا او هم فرصت انتخاب دارد.
_ او را تحسین کنید.تحسین و گوشزد کردن نقاط مثبت و کارهای درستی که انجام داده می تواند کمک کند تا او توجه مناسب را دریافت کند. به ارزش خود پی ببرد و حس بهتری داشته باشد.
_ در مواقع لزوم مقتدر باشید. اگر قانونی وضع کردید، درباره اش توضیح دادید و او را توجیه کردید تا چگونه رفتار کند، برای اجرای قانون مصر باشید.
_ سعی کنی با همسرتان همسو بوده و ساز مخالف با او را ننوازید کودکان خیلی زود متوجه ناهماهنگی والدین می شوند.
موفق باشید.

باسلام
دوست گرامی بارها توضیح داده شده که نوع برخورد درست با کودکان، روش مقتدرانه است، این سبک تربیتی کمک می کند تا افراد بتوانند به درستی با فرزند خود رفتار کنند و در مقابل فرزند هم حد و حدود خود را خوب درک کند
💠در ادامه سه روش برخورد با لجاجت و اصرار زیاد بچه ها به خواسته نامتعارف شان، توضیح داده میشود
🔅راه اول) توضیح ساده
باید به کودک توضیح دهید که چرا در حال حاضر امکان تحقق خواسته اش وجود ندارد. این روش برای خردسالان چندان میسر نیست چون مدارهای منطقی مغزشان هنوز تکمیل نشده است ولی هر چه سن کودک بالاتر برود، این روش کارآمدتر می شود ولی باز نمی توان برای همیشه از این روش استفاده کرد. ضمن این که استفاده از "پیشنهاد جایگزین" می تواند به توافق شما و کودک تان کمک کند: به جای تماشای تلویزیون، برایت در رختخواب قصه می گویم.
🔅راه دوم) بی اعتنایی
اول باید به کودک تان بگویید که برآورده کردن خواسته اش میسر نیست. اگر همچنان به اصرار خود ادامه داد، کاملاً بی اعتنا باشید. باید اراده این را داشته باشید که در برابر جیغ و داد و گریه های او دوام بیاورید. این کار منافاتی با مهربانی شما به عنوان پدر و مادر ندارد زیرا دارید او را تربیت می کنید و تربیت همیشه با لبخند و خوشی همراه نیست.
کودک شما بار اول، به گریه و خواسته اش ادامه می دهد. بار دوم و سوم نیز این کار را می کند ولی رفته رفته می فهمد که نمی تواند با روش نامطلوب گریه و لجبازی، به خواسته اش برسد. بنابراین رفتار گریه و لجبازی در او تقویت نمی شود و از آن دست بر می دارد.
🔅راه سوم) رفتار آینه وار
در این روش بر عکس "بی اعتنایی" ، باید در برابر هر بار تقاضای کودک، یک بار پاسخ منفی خود را تکرار کنید: الان وقت خوابه، باید بری به رختخوابت" .
این جمله را مدام تکرار کنید، درست مانند آینه ای در برابر رفتار کودک. آنقدر تکرار کنید که کودک بفهمد هیچ راهی جز پذیرش ندارد.
در هر سه روش پیشنهادی، آنچه مهم است این که نباید در نهایت کوتاه بیایید. اگر کودک به تجربه دریابد که بعد از مدتی لج بازی و گریه به هدفش می رسد، این کار را خواهد کرد. او اگر بداند که بعد از 5، 10 یا 15 بار تکرار تقاضا، به هدفش می رسد، کارش را ادامه خواهد داد. بنابراین، وقتی تصمیمی گرفتید تا آخر روی تصمیم تان بمانید.
🎤نکته نهایی: در "نه" گفتن به کودک تان با سایر اعضای خانواده هماهنگی رفتار داشته باشید و این گونه نباشد که وقتی پدر نه گفت، مادر به او بله بگوید و بالعکس
موفق باشید 🎯🎯🎯