سوال 990585

با سلام خدمت شما دوست گرامی
محبت به فرزند در عین زیبایی و دلپذیر بودن، می تواند مانند یک شمشیر دولبه عمل کند. البته این به معنی کم کردن محبت نیست اما نباید بین تربیت و آموزش مهارت زندگی و میزان و نحوه محبت کردن، تناقضی ایجاد شود.
این در دستان شماست که در ظرف قلب فرزندتان، محبت را به اندازه کافی بریزید و سیرابش کنید که دچار عارضه کم توجهی نشود و هم مراقب باشید انسانی برای زندگی اماده کنید که بخاطر محبت بیش از حد، ناتوان از پذیرش واقعیات نباشد.
اگر در مورد سن و جنس فرزندتان توضیح بیشتری می دادید، کمک بهتری می کردیم اما در کل سن فرزند در نحوه ابراز محبت تاثیر می گذارد. گاهی لازم است این محبت را به صورت بازی نشان دهید گاهی همصحبتی . در یک کلام وقت گذاری در هر سنی به او این پیام را می دهد که دوستش دارید .
در عین حال که او را از توجه و محبت اشباع می کنید باید قانون داشته باشید، حد و مرز تعیین کنید و او تحت نظر شما بیاموزد. یاد بگیرد گاهی بخاطر اشباهاتش از بعضی مزایا محروم می شود . این قانون در آینده و زندگی عادی هم جریان خواهد داشت.
اما در تمام مراحل تربیت و رشد به او گوشزد کنید چقدر دوستش دارید، کنارش هستید و می تواند روی شما حساب کند.
محبت افراط ندارد مگراینکه به شخصیت و آینده ی او آسیب برساند.
موفق باشید.

به اندازه کافی به او محبت کنید. با او همدلی کنید و پایش صحبت هایش بشینید و شنونده خوبی باشد. به نیازهایش توجه کنید. جایی که نیاز به کمک دارید از او حمایت کنید و از توانایی هایش تعریف کنید.
اما در عین حال به همه خواسته هایش پاسخ مثبت ندهید. گاهی لازم است بچه ها برای رسیدن به خواسته هایشان صبر کنند. احترام به دیگران و بخصوص بزرگترها را به او یاد بدهید( پدر، مادر، پدربزرگ، مادربزرگ، معلمها و ...)
با توجه به سنش به او مسیولیت بدهید.
کارهایی را که خودش می تواند انجام دهد برایش انجام ندهید( برای مثال کودک 3 ساله می تواند خودش با قاشق غذا بخورد. و کودک 5 ساله می تواند لاباسهایش را عوض کند و ...)
در انجام کارهای خانه مثل خرید کردن یا نظافت خانه از او کمک بگیرید.