سوال 992682

سلام علیکم
«عَبدِ صالِح» به‌معنای بنده نیکوکار، از اصطلاحات قرآنی است که درباره برخی افراد به کار رفته و منابع شیعه و سنی امام کاظم علیه السلام را به دلیل عبادت بسیار به عبد صالح مشهور می داند.
در سبک زندگی امام کاظم علیه السلام ما عبادت و ذکر خدا را مشاهده می کنیم به طوری که در منابع شیعه و سنی عبادت های امام هفتم(ع) را ستوده اند و به همین دلیل، برای ایشان از لقب «عبد صالح» استفاده می‌شود.بر پایه برخی گزارش‌ها امام کاظم علیه السلام آن قدر عبادت می‌کردند که زندان‌بانان ایشان نیز تحت تأثیر قرار می‌گرفتند. شیخ مفید موسی بن جعفر علیه السلام را عابدترین مردم زمان خود دانسته و گزارش کرده اند که آن حضرت چنان از ترس خدا گریه می‌کردند که محاسنشان از اشک‌ خیس می‌شد.ابن شهر آشوب نیز نقل می کند که موسی بن جعفر علیه السلام متجاوز از ده سال، هر روز پس از طلوع آفتاب تا هنگام ظهر در سجده بود. قرآن را با آهنگی زیبا تلاوت میکرد و در هنگام تلاوت آن محزون میشد؛ شنوندگان نیز از آهنگ تلاوت او به گریه می افتادند»خداوند در آیه ۲۸ سوره مبارکه رعد می فرماید که تنها با یاد خدا ست که دلها آرامش می یابد بنابراین در روایت نیز تأکید شده است که در هنگام خشم ذکر و یاد خدا داشته باشید و اذکار زیادی برای کنترل خشم از جمله صلوات بر محمد و آل محمد بسیار سفارش شده است.

باسلام
یکی از مشهورترین لقب های امام موسی بن جعفر(ع) «کاظم» است به معنی فردی که خشم خود را فرو می برد.
دلیل ملقب شدن امام هفتم شیعیان به کاظم، این بود که خشم خود را کنترل و در برابر ستم‌های ظالمان صبر می‌کرد و کظم غیظ می‌نمود. در کتاب‌های اخلاقی نیز آمده است به کسی که بسیار خشم خود را کنترل کند، کاظم گفته می‌شود.