ناشناس

تنهایی در کنار هم

چهار سال از ازدواج‌مان می‌گذرد و اصلاً فرصتی برای با هم بودن نداشته‌ایم؛ او حتی به حرف‌هایم گوش نمی‌دهد و اجازه صحبت نمی‌دهد. احساس می‌کنم منزوی و ناامید شده‌ام. همسرم حاضر نیست به مشاور برود و من نیز موضوع را با خانواده‌ام مطرح نکرده‌ام. راهنمایی می‌خواهم که چگونه با این وضعیت کنار بیایم.

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

2 پاسخ
profile-photo
با سلام
دوست عزیز ادامه این رابطه نیاز به تامل دارد . باید علل محکمی را برای خود در راستای ادامه ازدواج داشته باشید . چرایی آن با شماست. ضمن اینکه این ازدواج صرفا رابطه ای میان شما و همسرتان نیست و دو پدر فرزندان شما می شود . آیا او پدری شایسته و تاثیر گذار خواهد شد؟ آیا با کمک هم می تونید فرزندان خوبی تربیت کنید؟
بهرحال باید به جمع بندی برسید اگر قرار است ادامه دهید چرا؟ و اگر قرار است خاتمه دهید چرا؟ دلایل منطقی و معقول و بالغانه داشته باشید
profile-photo
درود 🌱
دوست عزیز مشخصا در شرایط سخت و استرس زایی به سر می برید ، احساسات شما قابل درک است.
اکثر مردم از تهدید به طلاق برای عامل “صدا را در نطفه خفه کردن ” استفاده می کنند. آن‌ها می‌دانند که وقتی همه چیز طبق خواسته‌شان پیش نمی‌رود یا مشکلی در راه است، می توانند با گفتن اینکه خواهان طلاق هستند، از رویارویی و مشاجره اجتناب کنند.اگر تهدید به طلاق کارساز است و شما همیشه از موضع خود یا از بحث و جدل در هنگام ستایش این کلمه عقب نشینی می‌کنید، در آموزش این رفتار به همسرتان نقشی دارید.
اینکه بخواهید بمانید یا بروید انتخاب خودتان است و باید پیامدهای رابطه را در نظر بگیرید ولی نگذارید تهدید او پاشنه آشیل شما باشد. شما برای این رابطه و زندگی تلاش کردید و برای خواسته های همسرتان قدم برداشتید. آیا همسر شما حاضر است به علایق شما احترام بگذارد و راجع به خواسته های شما با شما گفت‌وگو کند؟
راه و رسم یک رابطه سالم مبتنی بر تهدید نیست. این موضوع شما را از یکدیگر دلسرد می کند و نمی توانید رابطه مثبتی داشته باشید. بنابراین جدا از اینکه قرار است چه تصمیمی بگیرید رابطه شما احتیاج به بازبینی و تغییر الگوهای ارتباطی تان دارد. شما در خصوص این موضوع می‌توانید از مشاور متخصص کمک بگیرید.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱