ناشناس

دوراهی

10سال پیش با خانمی آشنا شدم بعداز چند وقت فهمیدم ازدواج کرده و در شرف طلاق هست اوایل تحقیق کردم علت جدایی چی بوده خودشون میگفتن مشکل شخصیتی داشته این ازدواج صورت گرفت با تمام حرفهای قشنگ زدن و عاشقانه حاصل یک دختر شد این خانم جدا شدن با تمام صدمه زدن آسیب روحی اوایل جدایی بچه شو میومد میدید بعداز اینکه وارد رابطه ای دیگه شده فراموش کرده بچه شم دخترمو مشاوره میبرم دورش شلوغ هست ولی به قدری از مادرش دلخوری داره هر موقع حرفی ازش زده بشه با ناراحتی و عصبانیت داد میزنه اسمشم نمی‌خوام بشنوم دارم از ایران میرم دیگه برنمی‌گردم راهنمایی کنید برای بعدها با وجود اینکه دخترم 9سالشه مشکلی پیش نمیاد اصلا دوست ندارم آسیبی بهش وارد بشه

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

3 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست گرامی اینکه بگوییم به فرزندتان هیچ آسیبی وارد نمی شود حرفی غلط است
کودک نیاز به مادر و محبت و توجه وی دارد و لذا نبود او به هر شکلی، آسیب زاست
کاری که شما باید انجام دهید این است که آسیب‌ها را کم کنید
رفتن نزد مشاور بسیار مفید است
از طرف دیگر خود شما تا حد زیادی سعی کنید جای مادرش را با توجه ودفت به امورات دخترتان پر کنید
در ادامه اگر فرصت یک ازدواج خوب با یک خانم مناسب بود، حتماً ازدواج کنید
تا جایی که می توانید در مورد مادر این بچه، منفی گویی نکنید و صرفا مشکلات ارتباطی میان خودتان دو نفر را عامل طلاق بیان کنید
بگذارید همان تصویر نصفه و نیمه در ذهن کودکتان بماند و خراب تر نشود
حتما در ورزش‌های هیجان انگیز فرزندتان را ثبت نام کنید تا هیجانات منفی اش تخلیه شود
مساله مشاوره را همواره جدی دنبال کنید
موفق باشید 🎯🎯🎯
profile-photo
درود 🌱
وقتی کودکی مثل دختر شما رهاشدگی از سمت مادر رو تجربه می‌کنه، مهم‌ترین نیازش ثبات، امنیت و محبت بی‌قید و شرط از سمت والد حاضر در زندگیشه. اجازه بدین احساس خشم و ناراحتی‌ش رو بدون قضاوت بیان کنه، در مورد مادرش بدگویی نکنین تا عزت‌نفسش آسیب نبینه و حتما روند مشاوره رو ادامه بدین تا بتونه با فقدان کنار بیاد. اگر با آرامش، محبت و گفت‌وگوی صادقانه در کنارش بمونین، به‌مرور این زخم التیام پیدا می‌کنه و آینده‌ی سالم‌تری خواهد داشت.
profile-photo
باسلام. خیلی خوب است که نگران روان دخترتان هستید.‌ مشاور او بهتر می تواند کمک کند تا با توجه به شناختی که از دخترتان و شرایطش پیدا کرده شما را راهنمایی کند.‌تنها نکته ی مهم این است که در جلوی دخترتان از مادرش بد نگویید و یا وقتی ناراحت است کارهای مادرش را توجیه نکنید. مهارت ارتباط و همدلی را یاد بگیرید تا بتوانید در موقعیت های مختلف بجای نصیحت یا توجه بیش از حد که می تواند آسیب زا باشد ( عکس العمل یک دختر ۹ ساله به نام مادرش نباید اینگونه باشد) با همدلی شرایط را مدیریت کنید. موفق باشید