ناشناس
زیادی خوب بودن
سلام و وقت بخیر خدمت مشاوران عزیز
خانم دکتر،بنده ۳۶سالمه وهمیشه از کودکی یه حس بدی نسبت به مظلومیتِ مادرم داشتم!
مادرم یه خانمه۵۵ساله هستن،به شدت مهربون،دست و دل باز و به معنای واقعی خاااااانوم
(عاشقانه دوسش دارم و حاضرم تمام داراییمو بهش ببخشم)
ولی مشکل من اینه که،(مخصوصا از زمان فوت پدرم که برای ۱۴سال پیشه) مادرم همیشه مظلوم و ساده بوده و خیلیا چه تو فامیل چه غریبه از رفتارش سواستفاده میکنن و باعث ناراحتیش میشن
بی اعتماد بنفسیشون و خجالتی بودنشون باعث شده با اینکه مادرم جوون هستن ولی همیشه برای کارهای پزشکی و غیره یکی از بچه ها همراهش باشن و در نبودمون من همش استرس میگیرم ک اتفاقی براشون نیوفته
این کارهای مادرم واقعا باعث شده من بشدت حرص بخورم و از بچگی همش ناراحته مادرم باشم و در حال حاضر عصبی و پرخاشگر بشم نسبت بهشون،این در حالیه که بعضی وقتا از شدت عصبانیت تو دلم " ازش متنفر میشم،بدم‌میاد ازش،دلم میخواد بزنمش حتی" با اینکه از سمتی دیوانه وار دوستش دارم.
همین مسائل باعث شده ؛ من که عاشق پدرم بودم و همیشه براش فاتحه میفرستادم الان بابت اذیت هایی ک خواسته یا ناخواسته از طرف ایشون به مادرم میشد و مادرم هم هیچ واکنشی نسبت بهشون نمیدادن و فقط تو خودشون میریختن،از شدت ناراحتی و فشار روحی دیگه حتی سرخاکشونم نمیرم
دوست داشتم مادرم مقدر تر ،محکم تر ومدیرتر بودن(خیلی از خانم ها و اقایون هستن ک سنشون بالاتر و از پا افتاده شدن نسبت به مادر بنده، ولی ماشالله زبرو زرنگن)
هم از دست خودم خسته شدم هم از دست مادرم،هرچیم بهش میگم انگار نه انگار
امکان مستقل شدنمم فعلا نیست تا ازش دور باشم
خواهش میکنم کمکم کنید،چون این موضوع باعث شده من حتی اگه جایی داره بهم خوش میگذره هی ناراحت مادرم و تنهاییش باشم
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
باسلام دوست گرامی شما نمی توانید رفتار مادرتون تغییر بدید و تلاش شما بی فایده هست به دلیل اینکه بیشتر باعث تنش میشه. شما باید مادرتون همان طور که هستن دوست داشته باشید و با ارامش کمکشون کنید که اگر خودشون تمایل دارن تغییراتی ایجاد کنن. بدون اجبار.
باسلام. شما مادرتان را نمی توانید تغییر دهید پس نصیحت کردن و عصبانیت فایده ندارد ولی می توانید متفاوت فکر و رفتار کنید. به خودگویی ها و افکارتان دقت کنید.چرا، باید و نباید باعث ایجاد خشم می شود. به مادرتان در سایر موارد توجه نشان دهید . درباره شناسایی و کنترل افکار منفی مطالعه کنید یا از یک روانشناس کمک بگیرید.موفق باشید
درود 🌱
خیلی وقت‌ها در روابط والد و فرزند، به‌ویژه وقتی یکی از والدین از دنیا رفته، فرزند ناخواسته وارد نقش «حامی و مراقب» میشه. در چنین شرایطی احساساتی مثل خشم، دلخوری و حتی تنفر در کنار عشق و دلسوزی، طبیعی و قابل درکه. این تضاد عاطفی نتیجه‌ی سال‌ها فشار روانی و مسئولیتی‌ست که فرد بر دوش خودش احساس می‌کنه.
برای برقراری تعادل در این رابطه، لازمه بین محبت و مسئولیت، مرزبندی سالم ایجاد بشه. یعنی فرد یاد بگیره که می‌تونه مادر یا پدرش رو دوست داشته باشه، بدون اینکه تمام بار زندگی اون‌ها رو به دوش بکشه. گفت‌وگوهای صادقانه و محترمانه، کاهش احساس گناه و سپردن بخشی از کارها به اطرافیان، از راهکارهای مهمیه که به آرامش دو طرف کمک می‌کنه.
در کنار این‌ها، مشاوره فردی نقش مهمی داره تا فرد بتونه خشم فروخورده، احساس گناه و اضطرابش رو بشناسه و به‌تدریج باهاش کنار بیاد. در نهایت، یادمون باشه مراقبت از خود، بی‌مهری نیست؛ بلکه شرط لازم مراقبت واقعی از دیگرانه.
خیلی وقت‌ها در روابط والد و فرزند، به‌ویژه وقتی یکی از والدین از دنیا رفته، فرزند ناخواسته وارد نقش «حامی و مراقب» میشه. در چنین شرایطی احساساتی مثل خشم، دلخوری و حتی تنفر در کنار عشق و دلسوزی، طبیعی و قابل درکه. این تضاد عاطفی نتیجه‌ی سال‌ها فشار روانی و مسئولیتی‌ست که فرد بر دوش خودش احساس می‌کنه.
برای برقراری تعادل در این رابطه، لازمه بین محبت و مسئولیت، مرزبندی سالم ایجاد بشه. یعنی فرد یاد بگیره که می‌تونه مادر یا پدرش رو دوست داشته باشه، بدون اینکه تمام بار زندگی اون‌ها رو به دوش بکشه. گفت‌وگوهای صادقانه و محترمانه، کاهش احساس گناه و سپردن بخشی از کارها به اطرافیان، از راهکارهای مهمیه که به آرامش دو طرف کمک می‌کنه.
در کنار این‌ها، مشاوره فردی نقش مهمی داره تا فرد بتونه خشم فروخورده، احساس گناه و اضطرابش رو بشناسه و به‌تدریج باهاش کنار بیاد. در نهایت، یادمون باشه مراقبت از خود، بی‌مهری نیست؛ بلکه شرط لازم مراقبت واقعی از دیگرانه.